Partnerstwo na rzecz mobilności jako instrument polityki imigracyjnej Unii Europejskiej

Main Article Content

Katarzyna A. Morawska

Abstrakt

Jedną z kompetencji, jaką Unia Europejska dzieli z państwami członkowskimi, jest polityka imigracyjna. Jej głównym celem jest zapewnienie wyważonego podejścia zarówno do migracji legalnej, jak i nielegalnej. Zgodnie z art. 79 i 80 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskie w ramach wspólnej polityki imigracyjnej UE ma prawo podejmować działania mające na celu m.in. zarządzanie legalną migracją, przy czym to do państw członkowskich należy ostateczna decyzja o liczbie przyjmowanych na swoje terytorium migrantów zarobkowych. Od 2005 r. UE w ramach polityki imigracyjnej realizuje tzw. globalne podejście do migracji i mobilności, które zakłada szeroką współpracę pomiędzy państwami członkowskimi UE a krajami pochodzenia imigrantów. Jednym z elementów tego podejścia jest partnerstwo na rzecz mobilności – umowa pomiędzy krajami członkowskimi UE a państwami trzecimi dotycząca zarządzania przepływami ludności. Umowy partnerstwa należą do tzw. soft law, co oznacza, że pozbawione są mocy wiążącej. Deklaracje te mają za zadanie m.in. usprawnienie zarządzania migracjami, walkę z nielegalną migracją oraz wspieranie legalnej migracji do UE. Niniejszy artykuł analizuje i ocenia podpisane dotychczas deklaracje oraz stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu umowy partnerstwa na rzecz mobilności mają szansę przyczynić się do wzrostu legalnej migracji obywateli państw trzecich do UE.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
* * *

Bibliografia

  1. Balleix, C. (2013), La politique migratoire de l’Union europeenne, La documentation Francaise, Paris.
  2. Borawska-Kędzierska, E., Strąk, K. (2011), Przestrzeń Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości. Zarządzanie granicami, polityka wizowa, azylowa i imigracyjna, Instytut Wydawniczy EuroPrawo, Warszawa.
  3. Carrera, S., Hernandez Sagrera, R. (2009), The Externalisation of the EU’s Labour Immigration Policy. Towards Mobility or Insecurity Partnerships?, Centre for European Policy Studies, Working Document No. 321/2009.
  4. Cassarino, J.P. (2008), Patterns of Circular Migration in the Euro-Mediterranean Area: Implications for Policy-Making, CARIM 29.
  5. Cassarino, J.P. (2009), EU Mobility Partnerships: Expression of a New Compromise, http://www.migrationinformation.org/Feature/display.cfm?ID=741 [dostęp: 27.01.2014].
  6. Chou, M.H., Gibert, M. (2010), From Cotonou to Circular Migration: the EU, Senegal, and the „Agreement Duplicity”, Paper for „Migration: A world in Motion”, Maastricht, the Netherlands, 18–20 February 2010.
  7. Council of the European Union (2008), Joint Declaration on a Mobility Partnership between the European Union and the Republic of Moldova, 9460/08 ADD 1, Brussels.
  8. Council of the European Union (2008), Joint Declaration on a Mobility Partnership between the European Union and the Republic of Cape Verde, 9460/08 ADD 1, Brussels.
  9. Council of the European Union (2009), Joint Declaration on a Mobility Partnership between the European Union and Georgia, 16396/09 ADD 1, Brussels.
  10. Council of the European Union (2011), Joint Declaration on a Mobility Partnership between the European Union and Armenia, 14963/11 ADD 1, Brussels.
  11. Council of the European Union (2013), Joint Declaration establishing a Mobility Partnership between the Kingdom of Marocco and the European Union and its Member States, 6139/13 ADD 1, Brussels.
  12. Council of the European Union (2013), Joint Declaration establishing a Mobility Partnership between the Republic of Azerbaijan and the European Union and its Member States.
  13. Council of the European Union (2014), Joint Declaration establishing a Mobility Partnership between the Hashemite Kingdom of Jordan and the European Union and its Member States.
  14. Council of the European Union (2014), Joint Declaration establishing a Mobility Partnership between Tunisia and the European Union and its Member States.
  15. Council of the European Union (2015), Joint Declaration establishing a Mobility Partnership between Republic of Belarus and the European Union and its Member States.
  16. European Commission (2001), A common policy on legal illegal migration, COM(2001)672.
  17. European Commission (2009), Commission Staff Working Document Mobility partnerships as a tool of the Global Approach to Migration, SEC(2009)1240.
  18. European Policy Center (2012), Mobility partnerships – An effective tool for EU external migration policy?, http://www.epc.eu/events_rep_details.php?cat_id=6& pub_id =2696 [dostęp: 25.01.2014].
  19. Komisja Europejska (2006), Podejście globalne do migracji w rok później: ku kompleksowej europejskiej polityce migracyjnej, COM(2006)735.
  20. Komisja Europejska (2007), Komunikat w sprawie migracji wahadłowej i partnerstw na rzecz mobilności między Unią Europejską a krajami trzecimi, COM(2007)248.
  21. Komisja Europejska (2011), Globalne podejście do kwestii migracji, COM(2011)743.
  22. Komisja Europejska (2015), Europejski program w zakresie migracji, COM(2015)240.
  23. Kunz, R., Maisenbacher, J. (2013), Beyond conditionality versus cooperation: Power and resistance in the case of EU mobility partnerships and Swiss migration partnerships, Migration Studies 1(2).
  24. Martin, M. (2012), Extension des partenariats pour la mobilite avec les partenariats euro – mediterraneens, http://www.iemed.org/observatori-fr/arees-danalisi/arxiu sadjunts/anuari/med..2012/martin_fr.pdf [dostęp: 30.01.2014].
  25. Morozowski, T. (2016), Działania Komisji Europejskiej wobec kryzysu migracyjnego, Instytut Zachodni, https://pl.boell.org/pl/2016/03/01/dzialania-komisji-europejskiej-wobec-kryzysu-migracyjnego [dostęp: 27.01.2017].
  26. Organisation for Economic Cooperation and Development (2016), https://stats.oecd.org/ Index.aspx?DataSetCode= MIG [dostęp: 6.10.2016].
  27. Parkes, R. (2009), Mobility Partnerships: valuable addition to the ENP repertoire? A checklist for revitalising ENP, German Institute for International and Security Affaires, Working Paper FG 1, No. 03/2009, SWP Berlin.
  28. Potyrała A. (2015), W poszukiwaniu solidarności. Unia Europejska wobec kryzysu migracyjnego 2015, Przegląd Politologiczny 4.
  29. Rada Europejska (2005), Wnioski Prezydencji, 15–16 grudnia 2005 r., Szczyt Rady Europejskiej w Hampton Court.
  30. Reslow, N. (2010) Explaining the development of EU migration policy: the case of Mobility Partnerships, Paper prepared for the fifth Pan-European Conference on EU Politics, Porto, Portugal.
  31. Reslow, N. (2010) The new politics of EU migration policy: analysing the decision-making process of the Mobility Partnerships, Maastricht University, the Netherlands.
  32. Reslow, N. (2015), EU „Mobility” Partnerships: An initial assessment of implementation dynamics, Politics and Governance 3(2).
  33. Traktat o Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE C 306 z 17.12.2007.
  34. Triandafyllidou, A. (2009), Attemping the Impossible? The Prospects and Limits of Mobility Partnerships and Circular Migration, http://www.eliamep.gr/wp-content/uploads/en/2009 /02/eliamep-thesis-1-2009-triandafyllidou.pdf [dostęp: 27.01.2014].
  35. Wallace, H, Wallace, W. (2005), Policy-making in the European Union, OUP, Oxford.
  36. Wróbel, I. (2008), Wspólnotowe prawo imigracyjne, Wolters Kluwer Polska, Warszawa.