Abstrakt
Artykuł analizuje wpływ przemian społeczno-kulturowych końca lat 80. i 90. XX wieku na twórczość jednego z największych i najstarszych historycznie zespołów teatralnych w Ukrainie – Narodowego Teatru Dramatycznego im. Marii Zańkoweckiej. Cel pracy uwarunkowany jest potrzebą analizy strategii repertuarowej teatru i pracy jego czołowych reżyserów w kontekście historycznym. Zwrócono uwagę na działalność głównego dyrektora teatru w latach 1987–2019 Fedora Stryhuna, który decydował o procesach twórczych w zespole, a także reżyserów Ałły Babenko i Władysława Sikorskiego. Oceniono również działalność społeczną teatru. W wyniku przeprowadzonych badań wyodrębniono dydaktyczny komponent pracy zespołu i scharakteryzowano go jako dominujący w tamtym czasie. Znalazło to odzwierciedlenie w wypełnianiu „luk” w umysłach widzów, ich wyobrażeniach o własnym kraju, dziedzictwie kulturowym i historycznym. Podkreślono integralność Teatru Zańkoweckiej w latach 1980–2010 oraz wpływ analizowanego społecznie programu twórczego lat 90. na kolejne lata jego twórczości.
Bibliografia
Antkiv B. ta in., Pro instsenizatsiiu trylohii Bohdana Lepkoho „Mazepa”: rozdumy-monolohy zankivchan [On the staging of Bohdan Lepky’s trilogy „Mazepa”: reflections-monologues of Zankivchan], [v:] „Nedilia”, 17.02.1995, s. 4.
Veselovska H., Lavrentii R., Natsionalnyi akademichnyi ukrainskyi dramatychnyi teatr imeni Marii Zankovetskoi: Chas i doli. Knyha persha (1917–1944) [Maria Zankovetska National Academic Ukrainian Drama Theater: Time and Destiny. Book one (1917–1944)], Lviv: Kameniar, 2016.
Voronyi M., V putakh brekhni („Brekhnia”, piesa V. Vynnychenka) [In the shackles of lies („Lies”, a play by V. Vynnychenko)], Voronyi M. Tvory. Kyiv: Dnipro, 1989.
Drak A., Zankivchany znovu v Kyievi [Zankivchany are back in Kyiv], [v:] „Ukrainskyi teatr”, 1989, no. 5, s. 16–20.
Dyshkant V., Ura, my hraiemo Vynnychenka! [Hooray, we play Vynnychenko!], [v:] „Kultura i zhyttia”, 13.05.1991.
Zabolotna V., Yim ne odnakovo [They do not care], [v:] „Ukrainskyi teatr”, 2001, no. 3, s. 3–6.
Zholdak B., PereVYVYKhovannia [Re-Education], [v:] „Ukrainskyi teatr”, 1993, no. 2, s. 26–27. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1754-8845.1993.tb01097.x
Istoriia ukrainskoi kultury [History of Ukrainian Culture], t. 5, Ukrainska kultura XX – pochatku XXI stolit, red. M.H. Zhulynskyi ta in., kn. 2, Kyiv: Naukova dumka, 2011.
Kozak B., Aktorska shkola zankivchan [Zankivchan acting school], [v:] „Prostsenium”, 2002, no. 3 (4), s. 89–93.
Kolomiiets R., Zankivchany. Antolohiia teatralnykh prystrastei [Zankivchany. Anthology of theatrical passions], [v:] „Ukrainskyi teatr”, 1993, no. 1, s. 2–4.
Kurbas L., Berezil: iz tvorchoi spadshchyny [Berezil: from the creative heritage], Kyiv: Dnipro, 1988.
Osadchuk T., Tvorchist Fedora Stryhuna u konteksti teatralnoi kultury Ukrainy ostannoi tretyny XX – pochatku XXI stolittia [Creativity of Fedor Strygun in the context of theatrical culture of Ukraine of the last third of the XX – the beginning of the XXI century], dys. kand. mystetstvoznavstva: Prykarpat. nats. un-t im. Vasylia Stefanyka, Ivano-Frankivsk, 2017.
Ofitsiinyi sait Natsionalnoho teatru im. Marii Zankovetskoi [Official site of the National Theater Maria Zankovetskaya], [v:] Elektronnyi resurs: https://www.zankovetska.com.ua/collective/creative_composition/actors/svjatosla-maksymchuk.html (11.10.2021).
Pavi P., Slovnyk teatru [Dictionary of theater], Lviv: Vydavnychyi tsentr LNU im. I. Franka, 2006.
Rosa S., Rezhyser Vadym Sikorskyi [Directed by Vadim Sikorsky], [v:] „Prostsenium”, 2005, no. 3 (13), s. 76–82.
Ukrainska muzychna entsyklopediia [Ukrainian Music Encyclopedia], Kyiv: IMFE im. M.T. Rylskoho NAN Ukrainy, t. 5.: Pavana, „Polikarp”, 2018, s. 436–438.
Shevchenko T., Prymkhlyve zhyttia lvivskoi melpomeny [The capricious life of the Lviv Melpomene], [v:] „Ukrainskyi teatr”, 1993, no. 4, s. 20–21.
Licencja
Prawa autorskie (c) 2022 Tetiana Batycka

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
