Transhumanistyczne szczęście – iluzja w świecie beztroski

Main Article Content

Agnieszka Lekka-Kowalik

Abstrakt

Transhumanistyczny projekt zbudowania „lepszego świata” ma zapewnić bytom czującym wszechogarniające szczęście. Filozofi a pokazuje, że życie szczęśliwe to trwałe, pełne, uzasadnione zadowolenie z całości życia jako sensownego. Takiego szczęścia „lepszy świat” nie oferuje. Sprowadza on szczęście do realizacji pragnień i doświadczania nowych rzeczy. Przez to szczęście staje się nieciągłym zbiorem przemijających „chwil szczęśliwych” i traci związek z prawdą i dobrem. Sam ciąg pragnień i doświadczeń nie wykreuje też sensu życia. Transhumanistyczne szczęście okazuje się więc iluzoryczne.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Lekka-Kowalik, A. (2022). Transhumanistyczne szczęście – iluzja w świecie beztroski. Teologia I Moralność, 17(1(31), 19-30. https://doi.org/10.14746/TIM.2022.31.1.2
Dział
Artykuły
Biogram autora

Agnieszka Lekka-Kowalik, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Wydział Filozofii, Polska

Agnieszka Lekka-Kowalik – profesor nadzwyczajny KUL, dr hab. filozofii (KUL), magister chemii (UMCS). W latach 1993-1996 pracownik naukowy Uniwersytetu Kantonalnego w Neuchâtel/Szwajcaria oraz SUNY w Buff alo/USA (1993, 2015). Od 1997 roku pracownik KUL; od 2011 kierownik Katedry Metodologii Nauk, w latach 2009-2012 prodziekan Wydziału Filozofii, a 2012-2013 prorektor KUL. Od 2014 roku dyrektor Instytutu Jana Pawła II KUL i redaktor naczelna kwartalnika „Ethos” oraz kierownik Centrum Oceny Nauki i Techniki KUL. Redaktor naukowy działu w Powszechnej encyklopedii filozofii i Encyklopedii filozofii polskiej; członek komitetu redakcyjnego „Summarium” (rocznika TN KUL), Rady Naukowej „Rocznika Naukowego Duszpasterstwa Nauczycieli” oraz Rady Naukowej Centrum Etyki Chrześcijańskiej im. Tadeusza Ślipko SJ; wiceprezes Polskiego Towarzystwa Oceny Technologii; z upoważnienia MEiN członek Grupy Roboczej ds. Wartości Fundamentalnych BFUG; autorka ponad 100 artykułów i 72 haseł encyklopedycznych; redaktorka i autorka książek. Główne obszary badań: filozofia nauki, ogólna metodologia nauk, logika praktyczna, etyka nauki i techniki, etyka informatyczna.

Referencje

  1. Bergsma, Ad. 2000. Transhumanism and the Wisdom of Old Genes: Is Neurotechnology a Source of Future Happiness. Journal of Happiness Studies, 1, 401-417. DOI: 10.1023/A:1010016532529.
  2. Biblia Tysiąclecia. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. 1999. Poznań: Pallotinum.
  3. Bocheński, Józef Maria. 1993. O sensie życia. W: Józef Maria Bocheński, Sens życia i inne eseje, 7-22. Kraków: Wydawnictwo Philed.
  4. Bostrom, Nick. 2008a. Letter from Utopia. Dostęp: 14.01.2022. http://www.nickbostrom.com/utopia.html.
  5. Bostrom, Nick. 2008b. Wartości transhumanistyczne, tłum. Sławomir Szostak i Elżbieta Binswanger-Stefańska. Dostęp: 16.01.2022. http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,6014.
  6. Bugajska, Anna. 2019. Engineering Youth. The Evantropian Project in Young Adult Dystopias. Kraków: Ignatianum University Press.
  7. Dalke, Jarosław et al. 2013. Czym jest szczęście? Analiza zagadnienia na podstawie koncepcji Władysława Tatarkiewicza. Analiza i egzystencja, 21, 149-160.
  8. Garbowski, Marcin. 2021. Religious Transhumanism as A Solution to An Age of Despair. W: John Reader et al. Enchantment-Disenchantment-Re-Enchantment: Postdigital Relationships between Science, Philosophy, and Religion. Postdigital Science Education, 3, 937-939. DOI:10.1007/s42438-020-00133-4.
  9. Grassie, William. 2012. Is Transhumanism Scientifically Plausible? Post-Human Predictions and the Human Predicament. W: Building Better Humans?, red. Hava Tirosh-Samuelson i Kenneth L. Mossman, 465-484. Berlin: Peter Lang.
  10. Harris, John. 2007. Enhancing Evolution. Princeton, N.J.: Princeton University Press.
  11. Hauskeller, Michael. 2014. Utopia in trans- and posthumanism. W: Post- and Transhumanism: An Introduction, red. Robert Ranisch i Stefan Lorenz Sorgner, 101-109. Frankfurt am Main: Peter Lang.
  12. Hauskeller, Michael. 2007. A Legacy of Love? Reflections on the New „Humanitarian” Eugenics. W: Utopie heute I, red. Beat Sitter-Liver, 405-419. Fribourg/Stuttgard: Academic Press/ Kohlhammer.
  13. Lekka-Kowalik, Agnieszka. 2019. Ulepszanie moralne środkami technonauki – contradictio in adiecto?. W: Ulepszanie moralne człowieka. Perspektywa filozoficzna, red. Piotr Duchliński i Grzegorz Hołub, 55-71. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum.
  14. More, Max. 2004. Principles of Extropy. 2022 Dostęp: 7.02.2022. http://lists.extropy.org/pipermail/extropy-chat/2004-May/006399.html.
  15. Pearce, David. 1995. Hedonistic Imperative. 2022. Dostęp: 12.01.2022. https://www.hedweb.com/hedethic/tabconhi.htm.
  16. Polskie Towarzystwo Transhumanistyczne. 2022. Dostęp: 4.02.2022. https://www.psth.pl/index.html.
  17. Seneka, Lucjusz Anneusz. 1998. O życiu szczęśliwym. W: Seneka. Dialogi, tłum. Leon Joachimowicz, 157-202. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX.
  18. Stock, Gregory. 2002. Redesigning Human: Our Inevitable Genetic Future. Boston and New York: Houghton Mifflin Company.
  19. Tatarkiewicz, Władysław. 1962. O szczęściu. Warszawa: PWN.
  20. The Transhumanist Declaration. 2009. Dostęp: 21.01.2022. https://itp.uni-frankfurt.de/~gros/Mind2010/transhumanDeclaration.pdf.
  21. The Transhumanist Manifesto. 2020. Dostęp: 21.01.2022. https://humanityplus.org/transhumanism/transhumanist-manifesto.
  22. Ulepszanie człowieka. Perspektywa filozoficzna, red. Grzegorz Hołub i Piotr Duchliński. 2018. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum.
  23. Ulepszanie moralne człowieka. Perspektywa filozoficzna, red. Piotr Duchliński i Grzegorz Hołub. 2019. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum.
  24. Ulepszanie poznawcze człowieka. Perspektywa filozoficzna, red. Piotr Duchliński i Grzegorz Hołub. 2021. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum.