Słowa kluczowe
metoda antropologiczna
Gratissimam sane
teologia ciała
Jan Paweł II
Jak cytować
Abstrakt
Artykuł przedstawia teologiczną refleksję o ludzkim rodzicielstwie w Liście do rodzin Jana Pawła II Gratissimam sane. Za istotne uznano podjęcie kwestii metodologicznych w kluczu antropologii Jana Pawła II obecnej w papieskich katechezach o teologii ciała. Są nimi trzy doświadczenia człowieka, opisujące odpowiednio trzy okresy historii zbawienia: natura integra, lapsa, redempta. Z uwagi na przyjętą metodę autor ukazuje ludzkie rodzicielstwo w trzech wymiarach: genealogia boska człowieka, prawo do życia, oblubieńcza miłość Chrystusa.
Bibliografia
Brzeziński, Mirosław. 2024. „Wymagająca miłość na straży dobra wspólnego małżeństwa i rodziny. Refleksje na kanwie Listu do rodzin Gratissimam sane Jana Pawła II”, Teologia i moralność, 2(36): 23–42. DOI: https://doi.org/10.14746/TIM.2024.36.2.2
Derdziuk, Andrzej. 2022. „Współczesne oblicza błędu antropologicznego: Sympozjum Sekcji Teologii Moralnej KUL”, Lublin, 2 grudnia 2021 roku. Roczniki Teologiczne, 69(3): 139–145. DOI: https://doi.org/10.18290/rt22693.11
Granados García, José. 2014. Una sola carne in un solo spirito: teologia del matrimonio, przeł. Francesca Ciotti i Anna Lugas. Siena: Cantagalli.
Jan Paweł II. 1979. Encyklika „Redemptor hominis”.
Jan Paweł II. 1993. Encyklika „Veritatis Splendor”.
Jan Paweł II. 1994. List do rodzin „Gratissimam sane”.
Jan Paweł II. 2011. Mężczyzną i niewiastą stworzył ich: odkupienie ciała a sakramentalność małżeństwa, red. Tadeusz Styczeń. Lublin: Wydawnictwo KUL.
Kobyliński, Andrzej. 2024. Osoba w centrum? specyfika debaty bioetycznej we Włoszech, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Kupczak, Jarosław. 2006. Dar i komunia. Teologia ciała w ujęciu Jana Pawła II. Kraków: Znak.
Kupczak, Jarosław. 2009. „Ciało jako ikona: o znaczeniu teologii ciała Jana Pawła II”. Forum Teologiczne, 10: 93–104.
Merecki, Jarosław. 2007. „Il corpo? Sacramento della persona”. W: Amare l’amore umano, red. Livio Melina i Stanisław Grygiel, 173–185. Siena: Cantagalli.
Olczyk, Maciej. 2024. „Jest z wami Oblubieniec. Soteriologiczna perspektywa Listu do rodzin”, Teologia i moralność, 2(36): 9–22. DOI: https://doi.org/10.14746/TIM.2024.36.2.1
Paweł VI. 1968. Encyklika „Humanae Vitae”.
Rodríguez Luño, Angel. 1992. „«In mysterio Verbi incarnati mysterium hominis vere clarescit» (Gaudium et spes, n. 22). Riflessioni metodologiche sulla grande catechesi del mercoledì di Giovanni Paolo II”. Anthropotes, 8(1): 11–25.
S. Thomas de Aquino. 1891. „Summa Theologiae”. W: Sancti Thomae Aquinatis Doctoris Angelici Opera omnia iussu impensaque Leonis XIII P.M. edita, t. 6. Romae: S.C. de Propaganda Fide.
S. Thomas de Aquino. 1964–1965. „Quaestio disputata de caritate”. W: Quaestiones disputatae, red. Pio Bazzi i Raimondo Spiazzi, t. 2, 753–790. Taurini-Romae: Marietti.
Scola, Angelo. 2014. Il mistero nuziale. Uomo-Donna. Matrimonio-Famiglia. Venezia: Marcianum Press.
Sobór Watykański II. 1965. Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes”.
Styczeń, Tadeusz. 1998. „Ciało jako «znak obrazu Stwórcy»”. W: Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Chrystus odwołuje się do „początku”. O Jana Pawła II teologii ciała, red. Tadeusz Styczeń, t. II, 85–138. Lublin: KUL.
Waldstein, Michael. 2019. A Thomistic Appreciation of John Paul II’s Theology of the Body. W: San Tommaso, il matrimonio e la famiglia, red. Serge-Thomas Bonino i Guido Mazzotta, 59–68. Roma: Urbaniana University Press.
Wilczek, Katarzyna. 2018. Antropologia filozoficzna a antropologia teologiczna Karola Wojtyły. Kraków: Scriptum.
Wojtyła, Karol. 1974. „Rodzina jako «communio personarum». Próba interpretacji teologicznej”. Ateneum Kapłańskie, 83(3): 347–361.
Wojtyła, Karol. 1975. „Rodzicielstwo a «communio personarum»”. Ateneum Kapłańskie, 84(1): 17–31.
Wojtyła, Karol. 2006. Wykłady lubelskie, red. Tadeusz Styczeń, Wojciech Chudy, Jerzy Gałkowski, Adam Rodziński i Andrzej Szostek. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Marek Dumin
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.