Ludzkie ciało/człowiek – powołany do przebóstwienia

Abstract

Trudno znaleźć w teologii tak szczegółowo trafną wizję historiozbawczą typologii Adam I – Adam II – Adam III, jaką opracował to dogmatyk Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ks. prof. Czesław S. Bartnik. Można co najwyżej dodać Adama Kosmicznego, ale i tę kwestię rozpracował w pewnym sensie w rozprawie Teilhardowska wizja dziejów. Tym samym dogmatyka wychodzi dalej poza nauki biblijne i tworzy bogatą wizję historiozbawczą powołania człowieka do przebóstwienia (theosis). Nie wystarczy więc mówić o „ludzkim ciele” powołanym do przebóstwienia, lecz o całym człowieku. I tę właśnie perspektywę wyraża triada czy nawet quartet Adama: stworzenia, odkupienia, eschatologii i ewolucji. Mówiąc o „całym” Adamie podkreśla się nie tyle samo ciało materialne, ulegające przebóstwieniu, co raczej cały byt osobowy człowieka, który określa jego logosową strukturę jako wolnego, myślącego i kierującego się kreatywną miłością. Tak człowiek jako osoba pochodzi od Logosu – Słowa i znajduje swoje spełnienie (przebóstwienie) w boskim Logosie, który przyjął postać ludzką, a w swej ofierze krzyżowej „wsłowił” ostatecznie człowieka w rzeczywistość boską.