Gry w glottodydaktyce polonistycznej. Perspektywa teoretyczna oraz wnioski praktyczne

Main Article Content

Paulina Kaźmierczak

Abstrakt

W artykule ukazano zasadność wykorzystania gier i zabaw podczas lekcji języka polskiego jako obcego. Autorka wyjaśnia, na czym polega strategia ludyczna stosowana w procesie kształcenia. Porównuje pomoce dydaktyczne dostępne na rynku wydawniczym i analizuje ich przydatność. Wniosek z przeprowadzonych rozważań obliguje do konstruowania autorskich gier i zabaw w zależności od potrzeb grupy zajęciowej. Ważna jest także dbałość o korzystanie ze złożonych narzędzi edukacyjnych, które ze względu na wielopłaszczyznowość działania mogą wpłynąć na wzrost efektów kształcenia.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Kaźmierczak, P. (2020). Gry w glottodydaktyce polonistycznej. Perspektywa teoretyczna oraz wnioski praktyczne. Homo Ludens, (1 (13), 73-87. https://doi.org/10.14746/HL.2020.13.4
Dział
ARTYKUŁY
Biogram autora

Paulina Kaźmierczak, Uniwersytet Łódzki

mgr Paulina Kaźmierczak – doktorantka w Zakładzie Lingwistyki Stosowanej i Kulturowej Uniwersytetu Łódzkiego oraz lektorka języka polskiego jako obcego. Interesuje się strategią ludyczną w procesie glottodydaktycznym. Szczególną uwagę poświęca stosowaniu nowoczesnych technologii oraz adaptacji piosenek, reklam, a także gier karcianych, planszowych i fabularnych na potrzeby zajęć językowych

Bibliografia

  1. Achtelik, A., Niesporek-Szamburska, B. (2016). Bawimy się w polski 1. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  2. Caillois, R. (1997). Gry i ludzie (tłum. A. Tatarkiewicz, M. Żurowska). Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Volumen”.
  3. Huizinga, J. (1998). Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury (tłum. M. Kurecka, W. Wirpsza). Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”.
  4. Kołaczek, E. (2018). Gry i zabawy językowe. Język polski jako obcy. Kraków: Wydawnictwo „Prolog”.
  5. Kołaczek, E. (2016). Survival Polish Crash Course. Kraków. Wydawnictwo „Prolog”.
  6. Kuc, P., Stempek, I. (2017). Gry i zabawy językowe – junior. Kraków: Wydawnictwo „Glossa”.
  7. Litwin, M. (2014). Pojęcie grywalizacji wobec zjawisk związanych z rynkiem pracy. Homo Ludens, 6(1), 75–86. Online: <https://old.ptbg.org.pl/dl/162/Magdalena%20LITWIN%20-%20Poj%C3%84%E2%84%A2cie%20grywalizacji%20wobec%20zjawisk%20zwi%C3%84%E2%80%A6zanych%20
  8. z%20rynkiem%20pracy.pdf>. Data dostępu: 4 października 2020.
  9. Miodunka, W. T. (2016). Glottodydaktyka polonistyczna. Pochodzenie – stan obecny – perspektywy. Kraków: Księgarnia Akademicka.
  10. Małolepsza, M., Szymkiewicz, A. (2010). HURRA!!! Po polsku 1. Kraków: Wydawnictwo „Prolog”.
  11. Pelc, T. (1997). Teraz polski. Gry i ćwiczenia komunikacyjne. Podręcznik dla nauczycieli języka polskiego jako obcego. Łódź: Wydawnictwo „Wing”.
  12. Rabiej, A. (2009). Lubię polski! 1. Kraków: Wydawnictwo „Fogra”.
  13. Rabiej, A. (2010). Lubię polski! 2. Kraków: Wydawnictwo „Fogra”.
  14. Siek-Piskozub, T. (1994). Gry i zabawy w nauczaniu języków obcych. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.
  15. Siek-Piskozub, T. (2007). Strategia ludyczna w glottodydaktyce. W: A. Surdyk (red.), Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytuał (s. 13–28). Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  16. Słomczyński, M. (2014). Dydaktyczne aspekty projektowania gier. Homo Ludens, 6(1), 141–152. Online: <http://old.ptbg.org.pl/dl/163/Maciej%20S%C5%81OMCZY%C5%83SKI%20-%20Dydaktyczne%20aspekty%20projektowania%20gier.pdf>. Data dostępu: 4 października 2020.
  17. Stempek, I. (2014). Gry i zabawy językowe 1. Kraków: Wydawnictwo „Glossa”.