Wyzwolenie czy uzależnienie? Problem pośrednictwa językowego i nowych obszarów niesamodzielności w komunikacji osób niepełnosprawnych
PDF

Słowa kluczowe

niesamodzielność
pośrednik językowy
komunikacja alternatywna
niepełnosprawność

Jak cytować

Podgórska-Jachnik, D. (2016). Wyzwolenie czy uzależnienie? Problem pośrednictwa językowego i nowych obszarów niesamodzielności w komunikacji osób niepełnosprawnych. Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej, (12), 213–227. https://doi.org/10.14746/ikps.2016.12.11

Abstrakt

W artykule przedstawiono problem osób niepełnosprawnych zależnych od pośrednika językowego w komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC). AAC jest dla nich okazją do osobistego wyzwolenia z opresji izolacji, chociaż specyfiką tej komunikacji jest ograniczony krąg uczestników, a czasem uzależnienie od tłumacza lub facylitatora. Ten typ zagrożenia rozwoju można jednak ograniczyć przez świadome kształtowanie środowiska komunikacyjnego i kontrolowania rozwoju relacji: osoba z niepełnosprawnością – pośrednik językowy. Pokonanie bariery komunikacyjnej jest ważnym procesem wyzwalania się z ograniczeń wynikających z niepełnosprawności.

https://doi.org/10.14746/ikps.2016.12.11
PDF

Bibliografia

Bouvet D. (1996), Mowa dziecka. Wychowanie dwujęzykowe dziecka niesłyszącego. WSiP, Warszawa.

Domarecka-Malinowska E. (1991), O ograniczeniach językowych uczniów głuchych. „Biuletyn Audiofonologii” Tom III, 1-4;

Dziemidowicz Cz. (1996), Dziecko głuche i język ojczysty. Wyd. „TANAN”, Bydgoszcz.

Bacelewska D. (2005), Wsparcie emocjonalne w pracy socjalnej. Wyd. „Śląsk”: Katowice.

Csanyi Y. (1994): Słuchowo werbalne wychowanie dzieci z uszkodzonym narządem słuchu. WSiP, W-wa.

Egan G. (2002), Kompetentne pomaganie. Model pomocy opraty na procesie rozwiązywania problemów. Wyd. Zysk i S-ka, Poznań (tytuł oryginału: The Skilled Helper. A Problem-Management Approach to Helping, Brooks/Cle Publishing Company).

Kaniecka K. (2006), Alternatywne i wspomagające metody komunikacji [w:] Błeszyński J. J. red., Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.

Podgórska-Jachnik D. (2013), Głusi. Emancypacje. Wyd. Naukowe WSP, Łódź.

Rzeźnicka-Krupa L. (2008), Analiza kulturowych znaczeń dyskursu w perspektywie symbolicznego interakcjonizmu G.H. Meada oraz w ujęciu teorii przemocy symbolicznej P. Bourdieu (z badań nad dziecięcym dyskursem) [w:] Błachnio A., Drzewowski M., M.

Schneider, W.J. Maliszewski red., Interakcje komunikacyjne w edukacji z perspektywy sytuacyjności i kontekstowości znaczeń wyd. Adam Marszałek przy współpracy DSW we Wrocławiu;

Sibilski L.J. (2000), Social Aspects od Disability: Social Movements, Social Organization and Legislative Action, Wyd. “Śląsk”, Katowice

Smyczek A. (2006), Zastosowanie wspomagających i alternatywnych metod komunikacji (AAC approche) w terapii małych dzieci zagrożonych poważnymi zaburzeniami w porozumiewaniu się [w:] Błeszyński J.J. red., Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.

Tetzchner S. von, Martinsen H. (2002), Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się, Stowarzyszenie na Rzecz Propagowania Wspomagających Sposobów Porozumiewania się „MÓWIĆ BEZ SŁÓW”, Warszawa (tytuł oryginału: Introduction to Augmentative and Alternative Communication, Uniwersytet w Oslo).

WWW index

http://www.aac.org.pl

http://www.cejm.info.pl/

http://www.fonogesty.org.

http://www.makaton.pl.

http://www.piktogramy.com.pl/.

http://warszawa.tpd.org.pl/pl/organizacje-wspopracujce-z-tpd.html.

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.