Zapis aleatoryzmu kontrolowanego jako instrukcja działania dla wykonawców na wybranych przykładach kompozycji Witolda Lutosławskiego.

Main Article Content

Jakub Chrenowicz

Abstrakt

The goal of the article is to present the transcription system in Witold Lutosławski’s pieces composed using the technique of controlled aleatorism as a formal language for the transmission of instructions to the conductor and orchestra musicians performing those works. The starting point for my ruminations is to explore controlled aleatorism from the performer’s perspective.The text invokes excerpts from three pieces by Witold Lutosławski: Cello concerto, Chain I, and Piano Concerto. The author presents an account of the controlled aleatorism technique and analyzes the graphic signs used in the aforementioned compositions, along with the ways in which they are interpreted by performers.  The author contends that the examined transcriptions are a collection of instructions of varying degrees of complexity, addressed to musicians performing the analyzed pieces. Such a system of notation can be interpreted as a formal language which the composer programmed the work of the conductor and orchestra musicians. Beginning with the simplest instructions, he proceeded to create complex, algorithmic commands.The conclusions drawn from the above analyses point to the essence of controlled aleatorism in music notation and its interpretations. The element of control overrides the element of randomness, and such a state of affairs is attained by using a particular type of transcription.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Chrenowicz, J. (2018). Zapis aleatoryzmu kontrolowanego jako instrukcja działania dla wykonawców na wybranych przykładach kompozycji Witolda Lutosławskiego. Investigationes Linguisticae, 36, 86-106. https://doi.org/10.14746/il.2017.36.6.
Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Gwizdalanka, D., Meyer. K. 2004. Lutosławski. Droga do mistrzostwa, Kraków: PWM.
  2. Huskey, H. D., 2003. Iteration. w: A. Ralston, E. D. Reilly, D. Hemmendinger (Ed.) Encyclopedia of Computer Science 4th Edition Chichester: John Willey and Sons Ltd.
  3. Lutosławski, W. 1967. O roli elementu przypadku w technice komponowania. w: Res facta nr 1
  4. Lutosławski, W. 1971. Koncert wiolonczelowy, partytura Kraków: PWM.
  5. Lutosławski, W. 1991. Łańcuch I partytura Kraków: PWM.
  6. Lutosławski, W. 1991. Koncert fortepianowy partytura, Kraków: PWM.
  7. Pociej, B. 1976. Lutosławski a wartość muzyki, Kraków: PWM.
  8. Saloni, Z. 1999. Komunikat. w: K. Polański (red.) Encyklopedia językoznawstwa ogólnego Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, s. 307.
  9. Saloni, Z. 1999. Język formalny. w: K. Polański (red.) Encyklopedia językoznawstwa ogólnego Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, s. 270.
  10. Saloni, Z. 1999. Bit. w: K. Polański (red.) Encyklopedia językoznawstwa ogólnego Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, s. 77.
  11. Wegner, P. 2003. Program. w: A. Ralston, E. D. Reilly, D. Hemmendinger (Ed.) Encyclopedia of Computer Science 4th Edition Chichester: John Willey and Sons Ltd.