Sposoby wykorzystania napisów scenicznych jako metody przekładu spektakli teatralnych w trakcie Malta Festival Poznań 2017

Main Article Content

Małgorzata Czubińska

Abstrakt

As a result of the internationalization of theatrical art and the development of modern technologies, surtitles are currently one of the most frequently used methods of theater translation. The diversity of solutions currently proposed by theaters around the world entails the necessity of development of the common rules of the creation of surtitles. This role is to be fulfilled by the French rulebook prepared by the by the drama institute Maison Antoine Vitez, entitled "Guide du sur-titrage au théâtre" (Bataillon, Muhleisen, Diez, 2016). The following analysis is based on examples of the use of surtitles from four performances presented during the Malta Festival 2017 in Poznań. Its purpose will be to answer the question: to what extent the surtitles used during the Polish festival of theater are in compliance with the norms suggested by authors of“Guide du sur-titrage au théâtre” (2016)?

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły

Referencje

  1. Bataillon, M., Muhleisen, L., Diez, Y-P. (2016). Guide du sur-titrage au théâtre, Maison Antoine Vitez, Paris.
  2. https://www.maisonantoinevitez.com/telechargements/guide-pdf.pdf
  3. Czubińska, M. (2016). Na(d)pisy teatralne - translacja pomiędzy sztuką a techniką, Między Oryginałem a Przekładem. „Teoria tłumaczenia czy teorie tłumaczeń? cz.1”. R. XXII, 2016, nr 1 (31), pp. 153-166.
  4. Dewolf, L. (2003). La place du surtitrage comme mode de traduction et vecteur d'échange culturel pour les arts de la scène, Recherches Théâtrales du Canada, vol. 24, no 1, pp.92-108.
  5. Griesel, Y. (2009). Surtitling: „Surtitles an other hybrid on a hybrid stage". Trans, no 13, pp. 119-127.
  6. Griesel, Y. (2011). Le surtitrage sur scène: un transfert linguistique hybride, pragmatique et artistique en même temps, w: A. Serban, J-M. Lavaur (eds.) Traduction et médias audiovisuels. Lille: Presses Universitaires du Septentrion, pp.171-182.
  7. Limon, J., Małecka A., Sowiński M. (2014). Teatr to nie literatura, Tygodnik powszechny. Numer TP 51-52/2014. Dodatek: Odnalezione w tłumaczeniu. https://www.tygodnikpowszechny.pl/teatr-to-nie-literatura-25202.
  8. Péran, B. (2010). Éléments d’analyse de la stratégie de traduction mise en œuvre dans le surtitrage, Traduire, no 223, pp. 66-77. http://traduire.revues.org/288.
  9. Péran, B. (2011). Le surtitreur et son surtitrage: une activité qui reste à définir, w: A. Serban, J-M. Lavaur (eds.) Traduction et médias audiovisuels. Lille: Presses Universitaires du Septentrion, pp. 157-169.
  10. Péran, B., Surbezy, A. (2010). Surtitrage et Langue des Signes : l’expérience d’une complicité?, Traduire, no 223, pp. 77 – 88. http://traduire.revues.org/295.
  11. Tomaszkiewicz, T. (2006). Przekład audiowizualny. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  12. Tryuk, M. (2010). Co to jest tłumaczenie audiowizualne?, Przekładaniec, nr 20, pp. 26-39.
  13. Snell-Hornby, M. (2006). The Turns of Translation Studies: New Paradigms Or Shifting Viewpoints?.
  14. Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.
  15. Rędzioch-Korkuz, A. (2013). Nadpisy operowe w Polsce – między teorią a praktyką, Między Oryginałem a Przekładem. Przekład sceniczny: dramat, opera, piosenka. Nr 22, pp. 45-55.
  16. Rędzioch-Korkuz, A. (2016). Opera surtitling as a special case of audiovisual translation : towards a semiotic and translation based framework for opera surtitling. Frankfurt nad Menem: Verlag Peter Lang.