Naukowiec jako polityk. O argumentacji perswazyjnej i nie tylko

Main Article Content

Danuta Chmielewska-Banaszak

Abstrakt

Przeprowadzona przez autorkę analiza wypowiedzi naukowców-polityków dla prasy wykazała, że osoby te, wypowiadając się o sprawach dotyczących bieżącej polityki, najczęściej stosują argumentację perswazyjną (która stoi w opozycji do argumentacji typu naukowego). Konstatacja tego faktu legła u podstaw rozważań nad powodami porzucania poznawczego etosu nauki (na który składają się m.in. autorefleksja, sceptycyzm i precyzja). Głównych powodów autorka upatruje w różnicach między działalnością naukową a działalnością polityczną oraz w konieczności posługiwania się wiedzą zdroworozsądkową w obliczu skomplikowania obszaru działania, jakim jest scena polityczna.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Chmielewska-Banaszak, D. (2016). Naukowiec jako polityk. O argumentacji perswazyjnej i nie tylko. Nauka I Szkolnictwo Wyższe, (1(25), 84-91. Pobrano z https://pressto.amu.edu.pl/index.php/nsw/article/view/4746
Dział
Oryginalny artykuł naukowy
Biogram autora

Danuta Chmielewska-Banaszak, Instytut Pedagogiki Społecznej Uniwersytetu Zielonogórskiego

Danuta Chmielewska-Banaszak - doktor psychologii, specjalizuje się w psychologii społecznej i socjologii nauki. Pracuje w Instytucie Pedagogiki Społecznej Uniwersytetu Zielonogórskiego. Jest członkiem Komitetu Naukoznawstwa PAN.

Referencje

  1. Atkinson J. 1960 Badania nad motywacją osiągnięć, „Psychologia Wychowawcza”, nr 2.
  2. Chmielewska-Banaszak D. 1999 Historia zewnętrzna humanistyki polskiej. Studium środowiska poznańskiego, Uniwersytet Śląski, Katowice, niepublikowana praca doktorska.
  3. Drat-Ruszczak K. 1981 Osobowościowe wyznaczniki efektywności w twórczości naukowej, Wrocław.
  4. Drat-Ruszczak K. 1982 Osobowościowe wyznaczniki efektywności naukowej, w: Efektywność a osobowość, red. K. Obuchowski, W.J. Paluchowski, Wrocław.
  5. Hoiówka T. 1986 Myślenie potoczne, Warszawa.
  6. Koj L. 1987 Integracja nauki, w: Filozofia a nauka, red. M. Iżewska, Wrocław.
  7. Kozielecki J. 1987 Koncepcja transgresyjna człowieka, Warszawa.
  8. Kozielecki J. 1997 Czynność myślenia, w: Psychologia, red. T. Tomaszewski, Warszawa.
  9. Kuhn Th. S. 1985 Dwa bieguny: tradycja i nowatorstwo w badaniach naukowych, Warszawa.
  10. Łukaszewski W. 2003 Wielkie pytania psychologii, Gdańsk.
  11. Maruszewski T. 1980 Świadomość i wiedza: implikacje metodologiczne i psychologiczne, „Poznańskie Studia z Filozofii Nauki”, nr 5/6.
  12. Maruszewski! 1986a Mechanizmy tworzenia wiedzy potocznej, „Człowiek i Świat”, nr 2.
  13. Maruszewski T. 1986b Wiedza potoczna jako reprezentacja rzeczywistości, „Poznańskie Studia z Filozofii Nauki”, nr 10.
  14. Maruszewski T. 2002 Psychologia poznania, Gdańsk.
  15. Nelson T.D. 2003 Psychologia uprzedzeń, Gdańsk.
  16. Pawłowski T. 1978 Tworzenie pojęć i definiowanie w naukach humanistycznych, Warszawa.
  17. Popper K. R. 1999 Droga do wiedzy. Domysły i refutacje, Warszawa.
  18. Reykowski J. 1977 Osobowość jako centralny system regulacji i integracji czynności człowieka, w: Psychologia, red. T. Tomaszewski, Warszawa.
  19. Sternberg R.J. i in. 1995 Testing Common Sense, „American Psychologist”, nr 50.
  20. Strzałecki A. 1969 Wybrane zagadnienia psychologii twórczości, Warszawa.
  21. Zimbardo Ph.G., Ruch F.L. 1988 Psychologia i życie, Warszawa.