Robinson w postantropocenie

Main Article Content

Marta Tomczok

Abstrakt

W artykule podjęto próbę wyjaśnienia związków wyrażenia „Robinson warszawski” z powieścią Robinson Kruzoe Daniela Defoe i współczesnym nawiązaniem do niej w futuresce Dwa końce świata Antoniego Słonimskiego. W części analitycznej wykazano zależność prozy Słonimskiego od wzorca fabularnego oraz eseistyki Jana Kotta i Iana Watta poświęconej przekroczeniu perspektywy indywidualistycznej w powieści europejskiej. W zakończeniu postawiono pytanie o preposteryjną lekturę Dwu końców świata w kontekście koncepcji posthumanizmu Rosi Braidotti.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Robinsonada a posthumanizm
Biogram autora

Marta Tomczok, Uniwersytet Śląski

Marta Tomczok – badaczka Zagłady i jej najnowszych reprezentacji kulturowych, pracuje na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Śląskiego. Autorka m. in. książek Czyja dzisiaj jest Zagłada? Retoryka – ideologia – popkultura (Warszawa 2017) oraz Czy Polacy i Żydzi nienawidzą się nawzajem? Literaturajako mediacja (Łódź 2019). Redaktor naczelna „Narracji o Zagładzie”. Publikowała m. in. w „Tekstach Drugich”, „Pamiętniku Literackim”, „Ruchu Literackim”, „Zagładzie Żydów. Studia i Materiały”, „Pracach Filologicznych. Seria Literaturoznawstwo”, „Poznańskich Studiach Polonistycznych”, „Poznańskich StudiachSlawistycznych”. Współpracuje z „Nowymi Książkami”.E-mail: marta.tomczok@us.edu.pl

Bibliografia

  1. Bal, Mieke. „Czytanie sztuki?”. Przeł. Maciej Maryl. Teksty Drugie 1-2 (2012). S. 39-58.
  2. Będkowski, Leszek. „O dawniejszych oraz współczesnych kontekstach «Dwóch końców świata» Antoniego Słonimskiego”. Literatura popularna. T. 1. Red. E. Bartos, M. Tomczok. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2013. S. 119-135.
  3. Braidotti, Rosi. Po człowieku. Przeł. Joanna Bednarek, Agnieszka Kowalczyk. Warszawa: PWN, 2014.
  4. Haska, Agnieszka, Stachowicz, Jerzy. Śniąc o potędze. Warszawa: Narodowe Centrum Kultury, 2012.
  5. Konarzewska, Marta. „Robinsonada”. Słownik rodzajów i gatunków literackich. Red. Grzegorz Gazda, Słowinia Tynecka-Makowska. Kraków: UNIVERSITAS, 2006. S. 635-639.
  6. Kott, Jan. Szkoła klasyków. Warszawa: Czytelnik, 1955.
  7. Leociak, Jacek. „Epilog: Miejsce-Po-Getcie”. Engelking Barbara, Leociak Jacek. Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2013. S. 820-837.
  8. Maryl, Maciej. „Sztuka czytania? Mieke Bal w teorii i w praktyce”. Teksty Drugie, 4 (2013). S. 312-326.
  9. Roskies David G., Wolski Paweł. „Nie spieszy mi się domykać kanon” [rozmowa]. Narracje o Zagładzie 1 (2015). S. 15-30.
  10. Ruszała, Jadwiga. Robinson w literaturze polskiej. Teoria – historia – recepcja. Słupsk: Wyższa Szkoła Pedagogiczna. Wydawnictwa Uczelniane, 1998.
  11. Słonimski, Antoni. Dwa końce świata. Warszawa: Książka i Wiedza, 1991.
  12. Stankowska, Agata. Ikona i trauma. Pytania o „obraz prawdziwy” w liryce i sztuce polskiej drugiej połowy XX wieku. Kraków: Universitas, 2019.
  13. Studniarek, Michał. „Dzieje warszawskich Robinsonów jako problem badawczy”. Dzieje najnowsze 2 (2015). S. 63-78.
  14. Szpilman, Władysław. Pianista. Warszawskie wspomnienia 1939-1945. Wstęp i oprac. A. Szpilman. Fragmenty pamiętnika W. Hosenfeld. Posłowie W. Biermann. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2001.
  15. Watt, Ian. Narodziny powieści. Studia o Defoe’em, Richardsonie i Fieldingu. Przeł. Agnieszka Kreczmar. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1973.