Analiza zmian obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej brokera w zakresie dotyczącym minimalnej sumy gwarancyjnej oraz umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładów ubezpieczeń

Main Article Content

Marta Karpińska

Abstrakt

The article is devoted to the analysis of the law regime regulating the professional indemnity insurance issues of insurance intermediaries. The Ordinance of the Finance Minister on the civil liability matters of insurance mediation business, which entered into force 1 July 2015 lays down the civil liability risks for insurance intermediaries pursuing their activity in Poland. The Ordinance, in comparison to its repealed version, takes down the possibility of a contractual limitation of insurance undertaking liability to the criterion of 10% of the redress value and corrects the maximum insurance cover period of (limited to 12 months). It has been found that a wrong transposition of directive No. 2002/92/EC of the European Parliament and of the Council of 9 December 2002 on insurance mediation was the cause of such legislative activity. In addition to making an exhaustive analysis of this amendment, an attempt is made to assess it for the sake of the market share of recipients of insurance services requiring special protection (consumers) and intermediaries (insurance brokers).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Karpińska, M. (2016). Analiza zmian obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej brokera w zakresie dotyczącym minimalnej sumy gwarancyjnej oraz umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładów ubezpieczeń. Przegląd Prawniczy Uniwersytetu Im. Adama Mickiewicza, 6, 339-346. https://doi.org/10.14746/ppuam.2016.6.21
Dział
Articles

Bibliografia

  1. Bałasz P., Szaniawski K., Ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Komentarz, Kraków 2005.
  2. Orlicki M., Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej brokerów ubezpieczeniowych, [w:] Broker w świetle praktyki ubezpieczeniowej, red. M. Serwach, Łódź 2012.
  3. Orlicki M., Ubezpieczenia obowiązkowe, Warszawa 2011.
  4. Prawo ubezpieczeń gospodarczych. Komentarz, t. I, red. Z. Brodecki, M. Serwach, M. Glicz, wyd. II, Warszawa 2010.
  5. Dyrektywa 2002/92/EC Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (IMD 1), OJ L 9 z 15.01.2003.
  6. Dyrektywa 2016/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie dystrybucji ubezpieczeń (wersja przekształcona) Dz.Urz. UE z 2.02.2016, L 26/19.
  7. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej adwokatów, Dz.U. 2003 nr 217 poz. 2134.
  8. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej radców prawnych, Dz.U. 2003 nr 217 poz. 2135.
  9. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej notariuszy, Dz.U. 2003 nr 218 poz. 2148.
  10. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 lutego 2015 r w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania czynności agencyjnych, Dz.U. nr 0 poz. 276.
  11. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 lutego 2015 r w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania działalności brokerskiej, Dz.U. nr 0 poz. 275.
  12. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania działalności brokerskiej, Dz.U. 2013 poz. 1495.
  13. Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym, Dz.U. nr 124 poz. 1154.