Ja wiem, że to przedmowa

Main Article Content

Adam Poprawa

Abstrakt

Stanisław Barańczak’s collection I Know It’s Not Right (Ja wiem, że to niesłuszne), published as samizdat in 1978, included a preface by Adam Michnik. The article analyses this preface and attempts to determine itsaddressee and understand the author’s intentions.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Barańczak: korekta wizerunku
Biogram autora

Adam Poprawa, Instytut Filologii Polskiej, Uniwersytet Wrocławski

urodzony w 1959 roku, filolog, krytyk literacki i muzyczny, edytor, prozaik. Wydał m. in. monografię Kultura i egzystencja w poezji Jarosława Marka Rymkiewicza (1999), zbiór szkiców Formy i afirmacje (2003),książki prozatorskie Walce wolne, walce szybkie (2009), Kobyłka apokalipsy (2014). Opracował uzupełnioną, odcenzurowaną edycję Pamiętnika z powstania warszawskiego Mirona Białoszewskiego (2014), drugie, poszerzone wydanie Języka poetyckiego Mirona Białoszewskiego autorstwa Stanisława Barańczaka (2016) oraz zbiór tekstów tego autora o kulturze masowej i popularnej Odbiorca ubezwłasnowolniony (2017). Przetłumaczył Epifanie Jamesa Joyce’a (2016). Przygotowuje książkę o Białoszewskim dziennikarzu.Adres e-mail: adam.poprawa@uwr.edu.pl.

Bibliografia

  1. Barańczak Stanisław (1971), Nieufni i zadufani. Romantyzm i klasycyzm w młodej poezji lat sześćdziesiątych, Ossolineum, Wrocław.
  2. Barańczak Stanisław (2006), Wiersze zebrane, a5, Kraków.
  3. Bronowski Krzysztof (2016), Muzeum Wolnego Słowa, [online], http://m-ws.pl/bibula_/bzbaranz.html, [dostęp: 14 października 2016].
  4. Jarniewicz Jerzy (2018), Parateksty Barańczaka, czyli tłumacz opowiada o poetach, w: tegoż, Tłumacz między innymi. Szkice o przekładach, językach i literaturze, Ossolineum, Wrocław, s. 151-167.
  5. Kandziora Jerzy (2014), Barańczak: głosy z połowy lat 70, w: Poeta i duch wolności. Szkice o twórczości Stanisława Barańczaka, red. Piotr Śliwiński, WBPiCAK, Poznań, s. 79-97.
  6. Karpiński Jakub (1989), Portrety lat. Polska w odcinkach 1944-1948, Pomost, Warszawa.
  7. Latawiec Bogusława, Balcerzan Edward (2015), Paweł Ustrzykowski vel Stanislaw Barańczak, „Topos”, nr 2, s. 9-19.
  8. Lipski Jan Józef (2009), Pajęczyna drętwej mowy – i świat prawdziwy, w: tegoż, Słowa i myśli, t. 1, red. Łukasz Garbal, Instytut Dokumentacji i Studiów nad Literaturą Polską, Więź, Warszawa.
  9. Łukasiewicz Jacek (1986), Z problematyki poezji politycznej lat siedemdziesiątych, w: Literatura źle obecna (rekonesans).
  10. Materiały z konferencji naukowej instytutu Badań Literackich PAN. 27 X – 30 X 1981, Kraków, s. 91-109.
  11. Masłoń Krzysztof (2015), Lekcja martwego języka, „Do Rzeczy”, nr 2, s. 46-47.
  12. Michnik Adam (1977), Wiersze St. Barańczaka – zamiast Przedmowy, „Kultura”, nr 5, s. 117-119.
  13. Michnik Adam (1978), Wiersze Stanisława Barańczaka – zamiast przedmowy, w: Stanisław Barańczak, Ja wiem, że to niesłuszne, NOWa, Warszawa, s. I-IV.
  14. Nyczek Tadeusz (1985), Powiedz tylko słowo. Szkic o poezji „Pokolenia 68”, Przedświt, Warszawa.
  15. Poprawa Adam (2013), Barańczak na XXI wiek, „Gazeta Wyborcza”, nr 251, s. 35.
  16. Sz[ałagan] Alicja (1993), Barańczak Stanisław [hasło], w: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik bibliograficzny, t. 1, red. Jadwiga Czachowska, Alicja Szałagan, Warszawa, s. 98.