„Stargana za trzewia publiczność opadła jak jeden flak”. Witkacego spektakle potencjalne

Main Article Content

Jan Gondowicz

Abstrakt

Gondowicz Jan, „Stargana za trzewia publiczność opadła jak jeden flak”. Witkacego spektakle potencjalne [“The gut-wrenched audience sank back into their seats like one limp intestine”**. Witkacy’s Potential Performances]. „Przestrzenie Teorii” 14. Poznań 2010, Adam Mickiewicz University Press, pp. 135-157. ISBN 978-83-232-2210-1. ISSN 1644-6763. Witkacy’s well-known Pure Form in Theatre Theory constitutes, from the logical point of view, a sequence of paradoxical definitions and surrealistic examples. It is, undoubtedly, a premeditated tactics of the Author. Witkacy deliberately aspired to make a mess in the reader's (or, in fact, implied spectator’s) brain, and discreetly intervowen in principal specimen’s content own anthropological experience, collected in an Australian expedition. Finally, in the visionary novel Insatiability, Witkacy smashed up his concept of metaphysical theatre, impossible in the future stupefied society.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Rozprawy

Bibliografia

  1. Szkic do systemu pojęć dla krytyki formalnej w teatrze, [w:] S.I. Witkiewicz, Teatr i inne pisma o teatrze, oprac. J. Degler, [Dzieła zebrane, t. 9], Warszawa 1995, s. 161.
  2. S.I. Witkiewicz, Nienasycenie, oprac. J. Degler, L. Sokół, Warszawa 1992, [Dzieła zebrane, t. 3], s. 18, 37, 73, 75, 76, 107, 125, 127-128, 290, 313, 396.
  3. A. Strindberg, Panna Julia. Przedmowa, przeł. Z. Łanowski, [w:] tenże, Wybór dramatów, Wrocław 1977, s. 96.
  4. S.I. Witkiewicz, Niemyte dusze, [w:] tenże, Narkotyki. Niemyte dusze, oprac. A. Micińska, [Dzieła zebrane, t. 12], Warszawa 1993, s. 229
  5. R.A. Maguire, Red Virgin Soil. Soviet Literature in the 1920’s, Princeton 1968, s. 262.
  6. D. C. Gerould, Stanisław Ignacy Witkiewicz jako pisarz, przeł. I. Sieradzki, Warszawa 1981, s. 230
  7. Wstęp teoretyczny, [w:] S.I. Witkiewicz, O Czystej Formie i inne pisma o sztuce, oprac. J. Degler, [Dzieła zebrane, t. 10], Warszawa 2003, s. 6.
  8. A. Ważyk w Kwestii gustu, Warszawa 1966, s. 40.
  9. S.I. Witkiewicz, Dramaty I, oprac. J. Degler, [Dzieła zebrane, t. 5], Warszawa 1996,
  10. s. 229.
  11. R. Caillois, Zagadka i obraz poetycki, przeł. A. Frybesowa, [w:] tenże, Odpowiedzialność i styl, Warszawa 1967, s. 34, 245.
  12. S. Baker: Witkiewicz-Malinowski, Czysta Forma magii, nauki
  13. i religii, przeł. M. Dzieduszycka, „Konteksty” 2000, nr 1-4, s. 333 i nast.
  14. R. Shattuck, The Banquet Years, New York 1958, s. 114-118; M. Esslin, Das Theater des Absurden, Frankfurt am Main 1965, s. 105-108.
  15. J. Gondowicz, Opera growno, [w:] A. Jarry, Teatr ojca Ubu, Warszawa 2006, s. 9.
  16. D.C. Gerould, Stanisław Ignacy Witkiewicz jako pisarz, dz. cyt., s. 229-231.
  17. K. Puzyna, Witkacy, [w:] S.I. Witkiewicz, Dramaty, t. I, Warszawa 1962 [i nast.]
  18. K. Puzyna, Witkacy, oprac. J. Degler, Warszawa 1999.
  19. L. Sokół, Groteska w teatrze Stanisława Ignacego Witkiewicza, Wrocław 1973.
  20. W. Sztaba, Gra ze sztuką. O twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza, Kraków 1982.
  21. A. Strindberg, Gra snów, Od autora, [w:] tenże, Wybór dramatów, Wrocław 1977, s. 733.
  22. Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia i inne pisma filozoficzne (1902–1932), oprac. B. Michalski, [Dzieła zebrane, t. 13], Warszawa 2002, s. 336.
  23. W. Nowakowska, Stanisław Witkiewicz – teoretyk sztuki, Wrocław 1970, s. 134.
  24. L. Tołstoj, Co to jest sztuka?, przeł. M. Leśniewska, Kraków 1980, s. 21-22.
  25. W. Szkłowski, Sztuka jako chwyt, przeł. R. Łużny, [w:] Teoria badań literackich za granicą, t. II, cz. III, Kraków 1986, s. 22.
  26. J. Kott, Bunraku i kabuki, albo o naśladownictwie, [w:] tenże, Kamienny Potok, Kraków 1991, s. 93, 212.
  27. M. Merleau-Ponty, Signes, Paris 1961, s. 151, za: G. Genette, Structuralisme et critique litteraire, en: Figures I, Paris 1966, s. 161.
  28. B. Malinowski, Wierzenia pierwotne i formy ustroju społecznego. Pogląd na genezę religii ze szczególnym uwzględnieniem totemizmu, oprac.A.K. Paluch, [Dzieła, t. 1], Warszawa 1980, s. 85.
  29. J. Clifford, Opowiedz o swojej podroży: Michel Leiris, przeł. S. Sikora, „Konteksty” 1999, nr 1-2, s. 182.
  30. E. Ionesco, Kubuś, czyli uległość, przeł. J. Błoński, wierszyki i kalambury wykonał K. Puzyna, „Dialog” 1967, nr 1, s. 69.
  31. A. Artaud, O teatrze z Bali, [w:] tenże, Teatr i jego sobowtor, przeł. J. Błoński, Warszawa 1966, s. 74.
  32. S.I. Witkiewicz, Pożegnanie jesieni, oprac. A. Micińska, [Dzieła zebrane, t. 2], Warszawa 1992, s. 147.
  33. Б. Дaниельссон, Гoгeн в Пoлинезии, перeв. Л. Ждaнoвa, Мoсквa 1973.
  34. S.I.Witkiewicz, Listy do Bronisława Malinowskiego,„Konteksty” 2000, nr 1-4, s. 253.
  35. E. Durkheim, Elementarne formy życia religijnego. System totemiczny w Australii, przeł. A. Zadrożyńska, Warszawa 1990, s. 218, 232, 291, 292, 299, 309, 326.
  36. S. Jaracz, O teatrze i aktorze, oprac. i wstęp W. Natanson, Warszawa 1962, s. 36.
  37. M. Foucault, Słowa i rzeczy. Antropologia nauk humanistycznych, przeł. T. Komendant, Gdańsk 2006, s. 224-225.