Dramaturgia wiersza: „wiersz-płacz”. Płakała w nocy, ale nie jej płacz go zbudził

Main Article Content

Anna Krajewska

Abstrakt

The article is an interpretation of the poem “Płakała w nocy, ale nie jej płacz go zbudził” (“She cried at night, but not her cries woke him”) written by Stanisław Barańczak. The author focuses on description in this poem – dramatic in shape, philosophical, and according to the narrative of the anthropocentrism crisis. The author considers this poem to be a metaphysical text defining the relationship between the world of human and non-human reality. She compares the poem with those written by Jan Kochanowski (Laments), Cyprian Kamil Norwid (In Verona), Andrew Marvell (Eyes and tears), Szymborska (Apple tree).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Interpretacje
Biogram autora

Anna Krajewska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Poznań

Anna Krajewska – prof. zw. dr hab., kierownik Zakładu Estetyki Literackiej Instytutu Filologii Polskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Redaktor naczelna czasopisma teoretycznoliterackiego „Przestrzenie Teorii” oraz serii Biblioteka Przestrzeni Teorii. Zajmuje się literaturoznawstwem, zwłaszcza teorią dramatu, estetyką literacką i performatywną. Autorka licznych prac poświęconych teorii i estetyce współczesnego dramatu, w tym książek: Komedia polska dwudziestolecia międzywojennego. Tradycjonaliści i nowatorzy (Wrocław 1989 – wyd. I, Poznań 2004 – wyd. II), Dramat i teatr absurdu w Polsce (Poznań 1996), Dramat współczesny. Teoria i interpretacja (Poznań 2005), Dramatyczna teoria literatury (Poznań 2009). W przygotowaniu Estetyka antybinarna.

Bibliografia

  1. Balbus S., Piękna niepojęta, „Przestrzenie Teorii” 2006, nr 6, s. 143-190.
  2. Barańczak S., Metafizyczna poczta. Rozmowa z Maciejem Ziębą OP, [w:] S. Barańczak, Zaufać nieufności. Osiem rozmów o sensie poezji 1990–1992, red. K. Biedrzycki, Kraków 1993.
  3. Barańczak S., Wiersze zebrane, Kraków 2006.
  4. Biedrzycki K., Vilanelle Stanisława Barańczaka, „Dekada Literacka” 2005, nr 3/4, s. 39-45.
  5. Dembińska-Pawelec J., Villanella. Od Anonima do Barańczaka, Katowice 2006.
  6. Derrida J., Dar śmierci, przeł. K. Liszka, M. Pawlikowska, „Odra” 2004, nr 12, s. 38-50.
  7. Kandziora J., Ocalony w gmachu wiersza. O poezji Stanisława Barańczaka, Warszawa 2007.
  8. Kaniewska B., Barańczak i rodzaj żeński, [w:] Poeta i duch wolności. Szkice o twórczości Stanisława Barańczaka, red. P. Śliwiński, Poznań 2014.
  9. Kulczycka D., „Powiedzieć to wszystko, o czym milczę”. O poezji Stanisława Barańczaka, Zielona Góra 2008.
  10. Marszalski M., Amerykańska ekopoezja – nowa odmiana tradycyjnej poezji natury, „Przestrzenie Teorii” 2011, nr 16, s. 51-68.
  11. Merton Th., Siedem esejów o Albercie Camus, przedm. K. Bielawski, Bydgoszcz 1996.
  12. van Nieukerken A., Stanisław Barańczak jako współczesny poeta metafizyczny, [w:] A. van Nieukerken, Ironiczny konceptyzm. Nowoczesna polska poezja metafizyczna w kontekście anglosaskiego modernizmu, Kraków 1998.
  13. Pułciennik J., Laboratorium łzy widzącej. Obrazowanie niewyobrażalnego, kognitywistyka i radykalny empiryzm, [w:] J. Płuciennik, Literatura, głupcze! Laboratoria nowoczesnej kultury literackiej, Kraków 2009.