SPÓŁDZIELNIA SOCJALNA JAKO FORMA ŁAGODZENIA BEZROBOCIA I AKTYWIZACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Main Article Content

Zdzisław Niedbała

Abstrakt

Ograniczanie skali bezrobocia czy łagodzenie skutków tego zjawiska wymaga stosowania różnego rodzaju form i instrumentów ekonomicznych, prawnych, organizacyjnych itp. W obszarze regulacji prawnych od 2004 r. zadania tego rodzaju spełnia między innymi instytucja spółdzielni socjalnych. Zasady organizacji i działalności tego typu spółdzielni ustala obecnie ustawa z 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych, istotnie zmieniona w 2010 r. Przepisy tej ustawy stwarzają preferencyjne warunki do zakładania ich i przystępowania do nich osób bezrobotnych, osób niepełnosprawnych oraz uprawnionych do zatrudnienia socjalnego. Niniejsze opracowanie zawiera szczegółową analizę tego rodzaju preferencji, a nadto analizę form wsparcia finansowego spółdzielni socjalnych ze środków publicznych. W treści opracowania krytycznie odniesiono się do tych rozwiązań ustawowych, które nazbyt sztywno, schematycznie ustalają limity członkostwa, skali zatrudnienia w omawianych spółdzielniach. Stąd zaprezentowana sugestia szerszego zastosowania w ustawie odesłań do regulacji statutowych, które mogą efektywniej i precyzyjniej uwzględniać lokalne warunki potrzeb zatrudnieniowych, jak również możliwości wsparcia finansowego, szczególnie ze strony jednostek samorządu terytorialnego.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Niedbała, Z. (2018). SPÓŁDZIELNIA SOCJALNA JAKO FORMA ŁAGODZENIA BEZROBOCIA I AKTYWIZACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny I Socjologiczny, 74(1), 67-79. https://doi.org/10.14746/rpeis.2012.74.1.5
Dział
ARTYKUŁY