ZASTOSOWANIE METODY CCR-DEA DO OCENY EFEKTYWNOŚCI KSZTAŁCENIA W SZKOLNICTWIE WYŻSZYM W POLSCE
PDF

Słowa kluczowe

efektywność kształcenia
szkolnictwo wyższe

Jak cytować

Osińska, M. (2018). ZASTOSOWANIE METODY CCR-DEA DO OCENY EFEKTYWNOŚCI KSZTAŁCENIA W SZKOLNICTWIE WYŻSZYM W POLSCE. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny I Socjologiczny, 74(4), 181–201. https://doi.org/10.14746/rpeis.2012.74.4.13

Abstrakt

Wraz ze zmieniającymi się warunkami, w jakich działają dzisiejsze przedsiębiorstwa, zmieniają się umiejętności kadry pracowniczej poszukiwane przez potencjalnych pracodawców. Wraz ze zmianą zapotrzebowania na rynku pracy zmienia się również rola szkół wyższych postrzeganych jako instytucje przygotowujące specjalistów do pracy zawodowej. Szkoły wyższe doskonale wywiązują się z zadania zapewnienia równego dostępu do edukacji na wszystkich możliwych kierunkach studiów, które nierzadko nie są zgodne z kierunkami pożądanymi na rynku pracy. Powoduje to, że osoby posiadające dyplom ukończenia szkoły wyższej nie są w stanie odnaleźć się na rynku pracy i stają przed wyzwaniem zmagania się z problemem bezrobocia. Głównym celem niniejszego artykułu jest porównanie województw pod względem efektywności szkolnictwa wyższego w zakresie tak zwanej masowości i odpowiedniości kształcenia oraz zbadanie, czy powszechnie obserwowane na rynku edukacji wyższej stawianie na „masowość” kształcenia przyczynia się do poprawy sytuacji na rynku pracy. Badania zostały przeprowadzone na podstawie danych statystycznych pochodzących z bazy danych Głównego Urzędu Statystycznego i obejmowały lata 2006-2007. Analizę przeprowadzono za pomocą metody CCR-DEA (Data Envelopment Analysis).
https://doi.org/10.14746/rpeis.2012.74.4.13
PDF

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.