Skutki prawne przyjęcia i opublikowania konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik na przykładzie regulacji dla dużych obiektów energetycznego spalania

Main Article Content

Kamila Sobieraj

Abstrakt

Opublikowanie konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik dla dużych obiektów energetycznego spalania wywołało zainteresowanie tym zagadnieniem nie tylko wśród organów administracji i podmiotów prowadzących instalacje podlegające tym konkluzjom. Sektor energetyczny należy bowiem do obszarów strategicznych z punktu widzenia całej gospodarki i polityki państwa. Funkcjonowanie tego sektora (obowiązki na niego nakładane) ma wpływ na wiele innych dziedzin gospodarki i życia społecznego. Celem tego artykułu jest analiza skutków wynikających z przyjęcia, a przede wszystkim opublikowania (z tym momentem nabierają one mocy wiążącej) konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik dla dużych obiektów energetycznego spalania, tj. zmiany sytuacji środowiskowoprawnej funkcjonowania instalacji objętych tymi konkluzjami, a w konsekwencji obowiązków wynikających z tego faktu dla organów administracji oraz podmiotów prowadzących określone instalacje. Ponadto w artykule zarysowano następstwa nieterminowej lub nienależytej ich realizacji (zarówno dla państwa członkowskiego UE, jak i przedsiębiorcy prowadzącego instalację).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Sobieraj, K. (2019). Skutki prawne przyjęcia i opublikowania konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik na przykładzie regulacji dla dużych obiektów energetycznego spalania. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny I Socjologiczny, 81(1), 143-156. https://doi.org/10.14746/rpeis.2019.81.1.10
Dział
ARTYKUŁY

Bibliografia

  1. Bar, M. (2012). Dyrektywa 2010/75/UE, [w:] J. Jendrośka (red.), Leksykon prawa ochrony środowiska. Warszawa: 38.
  2. Brzeziński, P. (2010). Unijny obowiązek odmowy zastosowania przez sąd krajowy ustawy niezgodnej z dyrektywą Unii Europejskiej. Warszawa: 104–176.
  3. Ciechanowicz-McLean, J. (2015). Prawo ochrony i zarządzania środowiskiem. Warszawa.
  4. Ciechanowicz-McLean, J., Nyka, M. (2011). Nowe instrumenty administracyjnoprawne w ochronie środowiska, [w:] M. Rudnicki, A. Haładyj, K. Sobieraj (red.), Dekada harmonizacji w prawie ochrony środowiska. Lublin: 173–202.
  5. Erechemla A. (2010). Prawo ochrony środowiska Unii Europejskiej, [w:] P. Korzeniowski (red.), Prawa i obowiązki przedsiębiorców w ochronie środowiska. Zarys encyklopedyczny. Warszawa: 36–64.
  6. Górski, M. (2014a). Rozdział 4. Pozwolenia zintegrowane Dział IV Pozwolenia na wprowadzanie do środowiska substancji lub energii Tytuł III Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom, [w:] M. Górski, M. Pchałek, W. Radecki, I. Jerzmański, M. Bar, S. Urban, J. Jendrośka, Prawo ochrony środowiska. Komentarz. Warszawa: 623–667.
  7. Górski, M. (2014b). Rozdział 3. Wygaśnięcie, cofnięcie i ograniczenie pozwolenia Dział IV Pozwolenia na wprowadzanie do środowiska substancji lub energii Tytuł III Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom, [w:] M. Górski, M. Pchałek, W. Radecki, I. Jerzmański, M. Bar, S. Urban, J. Jendrośka, Prawo ochrony środowiska. Komentarz. Warszawa: 603–623.
  8. Górski M. (2018). Ochrona jakości środowiska i prawo emisyjne, [w:] M. Górski (red.), Prawo ochrony środowiska. Warszawa: 255.
  9. Gruszecki, K. (2016). Komentarz do art. 215 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Lex/el.
  10. Hedemann-Robinson, M. (2015). Enforcement of European Union Environmental Law: Legal Issues and Challenges. London–New York.
  11. Oosterhuis F., Peeterson, M. (2014). Limits to integration in pollution prevention and control, [w:] M. Peeters, R. Uylenburg (eds.), EU Environmental Legislation: Legal Perspectives on Regulatory Strategies. Cheltenham–Northampton: 91–115.
  12. Jaśkowska, M., Wróbel, A. (2012). Komentarz do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Lex/el.
  13. Jendrośka, J., Bar, M., Górski, M. (2005). Zasady wydawania pozwoleń zintegrowanych. Praktyczny poradnik. Wrocław.
  14. Kalisz, A. (2007). Wykładnia i stosowanie prawa wspólnotowego. Warszawa.
  15. Kenig-Witkowska, M.M. (2011). Prawo środowiska Unii Europejskiej. Zagadnienia systemowe. Warszawa.
  16. Kenowska, K.M. (2009). Najlepsze dostępne techniki, [w:] J. Ciechanowicz-McLean (red.), Leksykon ochrony środowiska. Warszawa: 134–137.
  17. Korzeniowski, P. (2010). Zasady prawa ochrony środowiska. Łódź.
  18. Kowalik-Bańczyk, K. (2012). Prawo do obrony w unijnych postępowaniach antymonopolowych: W kierunku unifikacji standardów proceduralnych w Unii Europejskiej. Warszawa.
  19. Lee, M. (2014). EU Environmental Law, Governance and Decision-Making. Oxford.
  20. Lange, B. (2008). Implementing EU Pollution Control: Law and Integration. Cambridge.
  21. Langlet, D., Mahmoudi, S. (2016). EU Environmental Law and Policy, Oxford.
  22. Muras, Z., Swora, M. (2016). Komentarz do art. 1, [w:] Z. Muras, M. Swora (red.), Prawo energetyczne. Tom 1: Komentarz do art. 1–11s. Lex/el.
  23. Sobieraj, K. (2013). Prawo dostępu do energii jako warunek zrównoważonego rozwoju, [w:] Z. Garlicki, A. Gubrynowicz (red.), Międzynarodowe prawo ochrony środowiska XXI wieku. Warszawa: 257–266.
  24. Szafrański, A. (2014). Prawo energetyczne. Wartości i instrumenty ich realizacji. Warszawa.