Zasada trójpodziału władzy a tak zwane specustawy inwestycyjne konkretnego celu – refleksje w przedmiocie granic pomiędzy stanowieniem a stosowaniem prawa

Main Article Content

Sławomir Pawłowski

Abstrakt

W artykule poruszano problematykę coraz bardziej powszechnego uchwalania tzw. jednorazowych specustaw inwestycyjnych, która to początkowa sporadyczna praktyka sięgania po te wyjątkowe środki nabrała ostatnimi czasy dynamiki (Centralny Port Komunikacyjny, przekop Mierzei Wiślanej itp.) Uchwalanie takich ustaw jest konfrontowane z zasadą trójpodziału władzy, która jest organicznie powiązana z wolnościowym statusem jednostki i jej ewentualnymi naruszeniami. W opracowaniu zaprezentowano teza, że ustawy normujące realizacje wskazanych inwestycji nie spełniają cechy abstrakcyjności. Zawierają one normy generalno-konkretne stanowiące domenę egzekutywy, a nie legislatywy i w konsekwencji bliżej im do ogólnych aktów stosowania prawa (generalnych aktów administracyjnych) niż do aktów normatywnych. Ich uchwalanie może zatem stanowić przejaw nadużycia prawa, gdyż realizacja takich inwestycji w tym trybie narusza między innymi prawo do sądu. W opracowaniu w istotnej części wykorzystano metodę prawnoporównawczą, w szczególności orzeczenia czeskiego sądu konstytucyjnego, który dwukrotnie zanegował możliwość uchwalania ustaw incydentalnych na konkretny przypadek.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Pawłowski, S. (2021). Zasada trójpodziału władzy a tak zwane specustawy inwestycyjne konkretnego celu – refleksje w przedmiocie granic pomiędzy stanowieniem a stosowaniem prawa. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny I Socjologiczny, 83(3), 21-34. https://doi.org/10.14746/rpeis.2021.83.3.2
Dział
ARTYKUŁY - Prawo

Bibliografia

  1. Akerman, B. (2019). Good-bye, Montesque, [w:] S. Rose-Ackerman, P.L. Lindseth, B. Emerson (eds.), Comparative Administrative Law. Cheltenham–Northampton: 38–43.
  2. Bogusz, M. (2005). Granice przedmiotowe prawa do sądu w sprawach z zakresu administracji publicznej. Gdańskie Studia Prawnicze 1: 355–364.
  3. Bożyk, S. (2006). Prawonoustrojowy status opozycji parlamentarnej w Sejmie RP. Białystok.
  4. Czeszejko-Sochacki, Z. (1997). Prawo do sądu w świetle Konstytucji RP. Państwo i Prawo 52(11/12): 86–105.
  5. Działocha, K. (2006). Konstytucyjna koncepcja prawa i jego źródeł, [w:] M. Zubik (red.), Księga XX-lecia orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Warszawa: 303–332.
  6. Florczak-Wątor, M. (2019). Komentarz do art. 10, [w:] P. Tuleja (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz. Warszawa: 55–58.
  7. Garlicki, L. (2012). Polskie prawo konstytucyjne. Zarys wykładu. Warszawa.
  8. Garlicki, L. (2014). Polskie prawo konstytucyjne. Warszawa.
  9. Gerhold, S. (2010). The Rise and Fall of the Surrey Iron Railway, 1802–1846. London.
  10. Granat, M. (red.) (2013). Ustawy incydentalne w polskim porządku prawnym. Warszawa.
  11. Kisiorowski, G. (2010). Normatywny charakter aktu prawnego w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego. Państwo i Prawo 65(7): 32–45.
  12. Knapp, V. (1995). Theory of Law. Prague.
  13. Komarnicki, W. (1922). Polskie prawo polityczne. Warszawa.
  14. Kulesza, M. (1998). „Źródła prawa” i przepisy administracyjne w świetle nowej Konstytucji. Państwo i Prawo 53(2): 12–19.
  15. Leoński, L. (2004). Zarys prawa administracyjnego. Warszawa.
  16. Małajny, R.M. (2008). Pojęcie ustawy i ich rodzaje, [w:] C. Martysz, Z. Tobor (red.), Studia z wykładni prawa. Bydgoszcz–Katowice: 45–57.
  17. Maliniak, W. (1937). Zagadnienie podziału władz w prawie państwowym nowoczesnym. Warszawa. [Przedrukowane w zbiorze Przeciw fetyszyzmowi konstytucyjnemu, Kraków 2012].
  18. Parchomiuk, J. (2018). Nadużycie prawa w prawie administracyjnym. Warszawa.
  19. Sarnecki, P. (2003). Komentarz do art. 45, [w:] L. Garlicki (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz. Tom 5. Warszawa: 1–7.
  20. Sarnecki, P. (2007). Komentarz do art. 10, [w:] L. Garlicki (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz. Tom 5. Warszawa: 1–23.
  21. Sarnecki, P. (2008). Ustroje konstytucyjne państw współczesnych. Warszawa.
  22. Sokolewicz, W. (1995). Podział władz – idea polityczna czy zasada prawna? [w:] Prawo w okresie przemian ustrojowych w Polsce. Warszawa: 17–24.
  23. Szewczyk, M., Szewczyk, E. (2014). Generalny akt administracyjny. Warszawa.
  24. Turski, J. (2017). Uchylenie przez sąd administracyjny decyzji administracyjnej w części obejmującej uzasadnienie lub jego fragmenty. Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 1: 51–64.
  25. Weyr, F. (1937). Československé ústavní právo. Praga.
  26. Wronkowska, S. (2005). Podstawowe pojęcia prawa i prawodawstwa. Poznań.
  27. Zimmermann, J. (2010). Znaczenie uzasadnienia rozstrzygnięcia organu administracji publicznej dla orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 5/6: 511–524.
  28. Zimmermann, J. (2017). Aksjomaty postępowania administracyjnego. Warszawa.
  29. Zimmermann, M. (1956). Formy działania administracji publicznej. Akt administracyjny, [w:] M. Jaroszyński, Z. Zimmermann, W. Brzeziński, Polskie prawo administracyjne. Część ogólna. Warszawa: 320–359.
  30. Zubik, M. (2014). Ustawa a bieżące potrzeby polityki państwa. Przegląd Legislacyjny 88(2): 9–22.