Abstrakt
Artykuł podejmuje problematykę karnoprawnego wartościowania zachowania profesjonalnego menedżera przedsiębiorcy, polegającego na uiszczeniu za pracownika grzywny wymierzonej mu za popełnienie przestępstwa lub wykroczenia powszechnego, w wyniku czego dochodzi do udaremnienia efektu oddziaływania kary jako osobistej dolegliwości wymierzanej sprawcy czynu karalnego oraz do utraty aktywów przedsiębiorcy. Celem rozważań jest rozstrzygnięcie, czy przedsiębiorca może udzielić ochrony prawnej pracownikowi, który, podejmując czynności służbowe na rzecz przedsiębiorcy, dopuszcza się czynu karalnego, a w szczególności, czy menedżer, podejmując decyzję o poniesieniu grzywny za pracownika, nie naraża się na odpowiedzialność karną za niegospodarne zarządzanie majątkiem przedsiębiorcy (art. 296 k.k.). W opracowaniu wykorzystano formalno-dogmatyczną metodę badań, co jest determinowane ich przedmiotem. We wnioskach końcowych wskazano, że uiszczenie grzywny przez menedżera nie wyczerpuje ustawowych znamion przestępstwa poplecznictwa (art. 239 § 1 k.k.); w niektórych przypadkach może jednak zostać zakwalifikowane jako przestępstwo niegospodarności z art. 296 k.k.
Bibliografia
Bojarski, M. (2016). Art. 296, [w:] M. Filar (red.), Kodeks karny. Komentarz. Warszawa: 1553–1573.
Długosz, J. (2020). O racjonalności penalizacji uiszczenia grzywny za skazanego lub ukaranego, [w:] A. Liszewska, J. Kulesza (red.), Pro dignitate legis et maiestate iustitiae. Księga Jubileuszowa z okazji 70. rocznicy urodzin Profesora Witolda Kuleszy. Łódź: 851–862.
Gałęski, M., Zawłocki, R. (2014). Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2013 r., II KK 81/13. Orzecznictwo Sądów Polskich 9: 1109–1123.
Giętkowski, R. (2009). Zasada osobistej odpowiedzialności karnej. Państwo i Prawo 64(5): 73–82.
Grzemski, J., Krześ, A. (2009). Uwagi praktyczne dotyczące przestępstw z art. 296 k.k. popełnionych przez osoby kierujące podmiotami gospodarczymi. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego 1: 116–124.
Kardas, P. (2006). Sporne problemy wykładni przestępstwa nadużycia zaufania. Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych 2: 105–135.
Kardas, P. (2016). Art. 296, [w:] A. Zoll (red), Kodeks karny. Część szczególna. Tom 3: Komentarz do art. 278–363. Warszawa: 498–585.
Kulik, M. (2019). Art. 296, [w:] M. Mozgawa (red.), Kodeks karny. Komentarz. Warszawa: 969–973.
Lachowski, J., Oczkowski, T. (2002). Sporne problemy wykładni przepisów o przestępstwie nadużycia zaufania (uwagi de lege lata i de lege ferenda). Przegląd Sądowy 5: 62–77.
Majewski, J. (2011). Przyczynek do wykładni znamion przestępstwa niegospodarności (art. 296 KK), [w:] A. Michalska-Warias, I. Nowikowski, J. Piórkowska-Flieger (red.), Teoretyczne i praktyczne problemy współczesnego prawa karnego. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Tadeuszowi Bojarskiemu. Lublin: 449–256.
Michalska-Warias, A. (2019). Art. 57, [w:] T. Bojarski (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz. Warszawa: 220–226.
Mozgawa, M. (2019). Art. 239, [w:] M. Mozgawa (red.), Kodeks karny. Komentarz. Warszawa: 801–804.
Pracki, H. (1995). Nowe rodzaje przestępstw gospodarczych, cz. 1. Prokuratura i Prawo 1: 38–51.
Skorupka, J. (2004). Przestępstwo nadużycia zaufania – wybrane zagadnienia. Prokuratura i Prawo 1: 127–140.
Szewczyk, M., Wojtaszczyk, A., Zontek, W. (2017). Art. 239, [w:] W. Wróbel, A. Zoll (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom 2: Komentarz do art. 212–277d (cz. 2.). Warszawa: 353–362.
Zawłocki, R. (2002). Przestępstwo niegospodarności. Przesłanki i elementy odpowiedzialności karnej z art. 296 k.k. Monitor Prawniczy 21: 983–991.
Zawłocki, R. (2017). Art. 296, [w:] M. Królikowski, R. Zawłocki (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom 2. Warszawa: 801–822.
Zgoliński, I. (2020). Art. 296, [w:] V. Konarska-Wrzosek (red.), Kodeks karny. Komentarz. Warszawa: 1349–1357.
Licencja
Prawa autorskie (c) 2021 WPiA UAM
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.