Abstrakt
Trzynaście lat prowadzenia gospodarki przestrzennej w Polsce na podstawie zapisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest wystarczająco długim okresem, aby ocenić, jak funkcjonuje polski system planowania przestrzennego oraz jakie skutki w zagospodarowaniu przestrzennym przynoszą regulacje prawne zawarte w tej ustawie. Jest to ważne z tego powodu, że trwają prace nad nowym dokumentem prawnym w tym zakresie oraz że nieustanne nowelizacje ustawy z 2003 r. czynią prawo gospodarki przestrzennej coraz bardziej zagmatwanym, a zarazem nieskutecznym. W artykule, po przedstawieniu jego celu, dokonana została ogólna rekonstrukcja polskiego systemu planowania przestrzennego (właściwie gospodarki przestrzennej) określonego zapisem omawianej ustawy, scharakteryzowane zostały dokumenty planistyczne kształtujące gospodarkę przestrzenną, omówione funkcjonowanie systemu gospodarki przestrzennej w kontekście obowiązujących regulacji prawnych oraz dokonana ocena stanu zagospodarowania przestrzennego kraju, będącego efektem obowiązywania wspomnianej ustawy. Artykuł zamyka wykaz wskazanych kierunków działań na rzecz poprawy istniejącej sytuacji.
Bibliografia
Billert, A. (2006), Planowanie przestrzenne a polityka. Trzecia droga do trzeciego świata, [w:] Ossowicz, T., Zipser, T. (red.), Urbanistyka w działaniu. Teoria i praktyka. Materiały II Kongresu Urbanistyki Polskiej, Biblioteka Urbanisty, Urbanista 9, Warszawa: 240-253.
Chojnicki, Z., Czyż, T. (1973), Metody taksonomii numerycznej w regionalizacji geograficznej, PWN, Warszawa.
Dziewoński, K. (1967), Teoria regionu ekonomicznego, Przegląd Geograficzny 39(1): 33-50.
Jędraszko, A. (2008), Gospodarka przestrzenna w Polsce wobec standardów europejskich, Biblioteka Urbanisty, Urbanista 13, Warszawa.
Kokocińska, K. (2014), Prawny mechanizm prowadzenia polityki rozwoju w zdecentralizowanych strukturach władzy publicznej, WN UAM, Poznań.
Kokocińska, K. (2015), Współdziałanie podmiotów władzy publicznej na rzecz rozwoju, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 77(3): 181-191.
Korcelli, P. (1981), Regiony miejskie w systemie osadniczym Polski, [w:] Dziewoński, K., Korcelli, P. (red.), Studia nad migracjami i przemianami systemu osadniczego w Polsce, Prace Geograficzne, IGiPZ PAN, 140, Warszawa: 189-212.
Leoński, Z., Szewczyk, M. (2002), Zasady prawa budowlanego i zagospodarowania przestrzennego, Poznań-Bydgoszcz.
Mironowicz, I. (2015), The state of the art of planning in Europe, disP – The Planning Review 51(1): 60-61.
Niewiadomski, Z. (2001), Planowanie przestrzenne. Zarys systemu, LexisNexis, Warszawa.
Parysek, J. (1982), Modele klasyfikacji w geografii, Geografia 31, WN UAM, Poznań.
Parysek, J. (2006), Wprowadzenie do gospodarki przestrzennej, WN UAM, Poznań.
Parysek, J. (2010), Urban development policy of the European Union and the discretionary nature of Polish spatial planning, [w:] Churski, P., Ratajczak, W. (red.), Regional Development and Regional Policy in Poland: First Experiences and New Challenges of the European Union Membership, Part I, KPZK PAN, Studia Regionalia 27.1, Warszawa: 172-184.
Parysek, J. (2014), Systemowy model planowania przestrzennego wyzwaniem dla gospodarki przestrzennej w Polsce, [w:] Ciok, S., Janc, K. (red.), Współczesne wyzwania polityki regionalnej i gospodarki przestrzennej, Rozprawy Naukowe Instytutu Geografii i Rozwoju Regionalnego Uniwersytetu Wrocławskiego, z. 32.2, Wrocław: 9-24.
Śleszyński, P. (2013), Delimitacja miejskich obszarów funkcjonalnych stolic wojewódzkich, Przegląd Geograficzny 85(2): 173-197.
Śleszyński, P., et al. (2007), Stan zaawansowania planowania przestrzennego w gminach, Prace Geograficzne 211, Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Warszawa.
Wróbel, A. (1965), Pojęcie regionu geograficznego a teoria geografii, Prace Geograficzne IG PAN 48, Warszawa.
Ziobrowski, Z. (2009), Polityka przestrzenna a decyzje o warunkach zabudowy. Referaty wygłoszone na konferencji poświęconej współzależności ustaleń – studium uwarunkowań – i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Materiały konferencyjne, Kraków.
Ziobrowski, Z. (2009), Spatial policy and the planning permits. Referaty wygłoszone na konferencji poświęconej współzależności ustaleń – studium uwarunkowań – i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Materiały konferencyjne, Kraków.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r., Dz. U. Nr 164, poz. 1588.
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003 r., Dz. U. 2003, Nr 80, poz. 717 ze zm.
Ustawa o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 r., Dz. U. Nr 16, poz. 95 ze zm.
Ustawa o samorządzie wojewódzkim z 5 czerwca 1998 r., Dz. U. Nr 91 ze zm.
Ustawa z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, Dz. U. 2004, Nr 92, poz. 880 ze zm.
Ustawa z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, t.jedn.: Dz. U. 2014, poz. 1446.
Ustawa z 9 października 2015 r. o związkach metropolitalnych, Dz. U. 2015, poz. 1890.
Licencja
Prawa autorskie (c) 2016 WPiA UAM
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.