Les exposants morphologiąues et syntaxiques de la symétrie en français

Main Article Content

Mikołaj Nkollo

Abstrakt

The present paper deals with the exponents of symmetry in contemporary French. Apart from expressions that do not bear any markers of this type of relation, there are others where this property is closely related to their morphemic structure. It is argued that such a morphological exponence holds when verbal stems are preceded by the prefixes entre- and co-. The forms with these markers are carefully scrutinized with regard to their combinatory and derivational features. It is claimed that the verbs with the entre- prefix are, as far as the word-formation is concerned, more regular than those with co-. If the morphemic analysis fails in explaining the semantic value of an affix, it is necessary to fall back on the description of syntagmatic properties of lexical items that incorporate it. Of special importance among syntactic exponents of symmetry is the adjunction of prepositional phrase introduced by avec. This operation establishes unequivocally the semantic value of verbs with co-. Furthermore, if such a prepositional phrase is attached to one-place predicates, it adds a new argument and becomes, jointly with the verb, the exponent of a symmetric relation. The last syntactic exponent of symmetry dealt with here is the expression l’un l'autre. Once it is added to the verb phrase, it emphasizes the presence of such a relation in the meaning of the predicate. The paper attempts to cast a new light on the way syntactic structures of the phrases with predicative expressions that designate symmetric relations are modified.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Nkollo, M. (2003). Les exposants morphologiąues et syntaxiques de la symétrie en français. Studia Romanica Posnaniensia, 30, 107-122. https://doi.org/10.14746/strop.2003.30.010
Dział
LINGUISTIQUE

Bibliografia

  1. Apresjan, J. (2000), Semantyka leksykalna. Synonimiczne środki języka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków.
  2. Aronoff, M. (1976), Word Formation in Generative Grammar, MIT Press, Cambridge, Massachusetts.
  3. Banyś. W., Bcclnarczuk, L., Karolak, S. (eds.), Studia lingwistyczne ofiarowane Profesorowi Kazimierzowi Polańskiemu na 70-lecte Jego urodzin, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice.
  4. Bańczerowski, J. (1980), Systems of Semantics and Syntax. A determinational theory of language, PWN, Warszawa-Poznań.
  5. Brøndal, V. (1950), Théorie des prépositions. Introduction à une sémantique rationnelle, Ejnar Munksgaard, Copenhague,
  6. Canir, R. (1993), Formai .Semantics. An Introduction, Cambridge University Press, Cambridge.
  7. Cervoni, J. (1991), La préposition. Etude sémantique et pragmatique, Duculot, Paris-Louvain-la Neuve.
  8. Cresswell, M. (1973), Logics and Languages, Methuen & Co Ltd., London.
  9. Fillmore, C. J. (1968), Case for Case, in: E. Bach, R.T. Harms (eds.), Universals in Unguisttc Theory, Holt, Rinehart & Winston, Inc., New York, pp. 1-88.
  10. Fouché, P. (1961), Phonétique historique du français, vol. 3, Kil neksieck, Paris.
  11. Giermak-Zielińska , T. (1979), Polskie czasowniki przedrostkowe o znaczeniu przestrzennym i ich odpowiedniki w języku francuskim, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa- Kraków-Gdańsk.
  12. Grzegorczykowa, R., Puzynina, J. (1999), Słowotwórstwo, in: R. Grzegorczykowa, R. Laskowski, H. Wróbel, (red.), Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, vol. 2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, pp. 361-388.
  13. Imbs, P. (1956), Les propositions temporelles en ancien français. Im détermination du moment. Les Belles Lettres, Paris.
  14. Karolak, S. (1990), Kwantyfikacja a determinacja w językach naturalnych, PWN, Warszawa.
  15. Karolak, S. (1999), O pojęciu strukturalnego schematu zdania, in: W. Banyś, L, Bednarczuk, S. Karolak, (red.), pp. 129-137.
  16. Katz, J.J., Postal, P.M. (1964), An Integrated Theory of Unguistic Description, MIT Press, Cambridge, Massachusetts.
  17. Kempf, Z . (1978), Próba teorii przypadków, Opolskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk - Wydział Języka i Literatury, Wrocław.
  18. Korytkowska, M. (1999), Diateza a predykatory analityczne w języku polskim i bułgarskim, in: W. Banyś, L. Bednarczuk, S. Karolak, (eds.), pp. 138-145.
  19. Lamiroy, B. (1993), L'incomplétude du passif dans les langues romanes, in: S. Karolak, T. Muryn, (eds.), Complétude et incomplétude dans les langues romanes et slaves. Actes du VI colloque international de linguistique romane et slave. Cracovie 29 septembre - 3 octobre 1991, Ecole Normale Supérieure - Institut d’Etudes Romanes, Kraków, pp. 241 -266.
  20. Lewicka, H., Bogacki, K. (eds.), (1983), Dictionnaire sémantique et syntaxique des verbes français, PWN, Warszawa.
  21. Lexis. Dictionnaire de la langue française (1993), Larousse, Paris.
  22. Matthews, P.H. (1991), Morphology, Cambridge University Press, Cambridge.
  23. Nagórko, A. (2001), Zarys gramatyki polskiej (ze słowotwórstwem), Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa.
  24. Winter, Y. (2001), Plural Predication and the Strongest Meaning Hypothesis, in: Journal of Semantics 18 (4), pp. 333-365.