Słowa kluczowe
equivalent
aspectual value
bilingual dictionary
lexicographical practice
Jak cytować
Abstrakt
The article follows the theoretical line of grammaticalisation and corpus linguistics and highlights three structures with arriver: N[abstract] arrive (à N[human]), N[human] arrive à Vinf and Il arrive que + Prop / Il arrive à N[human] de Vinf. The most common equivalents of these uses in Polish and Lithuanian (modal verbs, adverbial strategy) are also analysed. The aim is to demonstrate that the verb arriver is undergoing grammaticalisation and that it is necessary for lexicographical practice to follow this evolution. The study is based on a trilingual French-Polish-Lithuanian parallel corpus. The frequency of use of the analysed structures demonstrates their emergence alongside the locative use of arriver and illustrates a gap between the use of the verb arriver in contemporary French on the one hand, and what bilingual dictionaries offer on the other (the order of different meanings of the analysed verb and their Polish and Lithuanian equivalents).
Bibliografia
Altenberg, B. & Granger, S. (2002). Lexis in Contrast. Corpus-based approaches. Amsterdam : Benjamins. DOI: https://doi.org/10.1075/scl.7
Bres, J. & Labeau, E. (2013). Aller et venir : des verbes de déplacement aux auxiliaires aspectuels-temporels-modaux. Langue française, 179, 13-28. DOI: https://doi.org/10.3917/lf.179.0013
Bybee, J. (2006). Frequency of use and the organization of language. Oxford : Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195301571.001.0001
Desclés, J.-P. & Guentcheva, Z. (2005). Doit-on tenir compte de la polysémie verbale en typologie ? Un exemple contrastif entre français et bulgare. Langue française, 145, 93-107. DOI: https://doi.org/10.3917/lf.145.0093
Dostie, G. (2004). Pragmaticalisation et marqueurs discursifs. Ottignies-Louvain-la-Neuve : De Boeck Supérieur. DOI: https://doi.org/10.3917/dbu.dosti.2004.01
François, J. (2003). La prédication verbale et les cadres prédicatifs. Louvain / Paris : Peeters.
Gosselin, L. (2020). Les périphrases aspectuelles. In Encyclopédie Grammaticale du Français. https://nakala.fr/10.34847/nkl.60e8y881.
Lamiroy, B. (1987). Les verbes de mouvement emplois figurés et extensions métaphoriques. Langue française, 76, 41-58. DOI: https://doi.org/10.3406/lfr.1987.4730
Lamiroy, B. (1999). Auxiliaires, langues romanes et grammaticalisation. Langages, 135, 33-45. DOI: https://doi.org/10.3406/lgge.1999.2201
Marchello-Nizia, Ch. (2009). Grammaticalisation et changement linguistique. Ottignies : De Boeck Supérieur. DOI: https://doi.org/10.3917/dbu.march.2009.01
Prévost, S. (2006). Grammaticalisation, lexicalisation et dégrammaticalisation : des relations complexes. Cahiers de praxématique, 46, 121-140. DOI: https://doi.org/10.4000/praxematique.638
Ruskan, A. & Šolienė, A. (2017). Evidential and epistemic adverbials in Lithuanian: evidence from intra-linguistic and cross-linguistic analysis. Kalbotyra, 70, 127-152. DOI: https://doi.org/10.15388/Klbt.2017.11197
Stosic, D. & Fagard, B. (2012). Formes et sens : de l’unicité à la variabilité. Langages, 188, 3-24. DOI: https://doi.org/10.3917/lang.188.0003
Traugott, E. (1996). Grammaticalization and lexicalization. In K. Brown & J. Miller (éds.), Concise encyclopedia of syntactic theories (pp. 181-187). Oxford : Pergamon.
Zufferey, S. (2020). Introduction à la linguistique de corpus. London : ISTE Editions Ltd. DOI: https://doi.org/10.51926/ISTE.9781784056834
Dobrzyński, J., Kaczuba, I. & Frosztęga, B. (1983). Wielki słownik francusko-polski, t. 1-2. Warszawa : Wiedza Powszechna.
LVF = Les verbes français de Dubois & Dubois Charlier. https://rali.iro.umontreal.ca/rali/?q=fr/versionsinformatisees-lvf-dem
Kovalčikienė, I. et al. (trad.) (2009). Mokomasis prancūzų kalbos žodynas (traduction du Dictionnaire du français de l’apprenant de J. Rey-Debove, 1999) Vilnius : Alma littera.
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Joanna Cholewa , Vita Valiukienė
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
- Autor oświadcza, że przysługują mu osobiste i majątkowe prawa autorskie do Utworu oraz że nie są one ograniczone w zakresie objętym niniejszą Umową, oraz że utwór jest dziełem oryginalnym i nie narusza majątkowych lub osobistych praw autorskich innych osób.
- Autor udziela Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu niewyłącznej i nieodpłatnej licencji na korzystanie z Utworu bez ograniczeń terytorialnych i przez czas nieokreślony na następujących polach eksploatacji:
2.1. wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy Utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową;
2.2. wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy Utworu;
2.3. publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie Utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym;
2.4. włączenie Utworu w skład utworu zbiorowego;
2.5. wprowadzanie Utworu w postacie elektronicznej na platformy elektroniczne lub inne wprowadzanie Utworu w postaci elektronicznej do Internetu, Intranetu, Extranetu lub innej sieci;
2.6. rozpowszechnianie Utworu w postaci elektronicznej w Internecie, Intranecie, Extranetu lub innej sieci, w pracy zbiorowej jak również samodzielnie;
2.7. udostępnianie Utworu w wersji elektronicznej w taki sposób, by każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym, w szczególności za pośrednictwem Internetu, Intranetu, Extranetu lin innej sieci;
2.8. udostępnianie Utworu zgodnie z wzorcem licencji Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0) lub innej wersji językowej tej licencji lub którejkolwiek późniejszej wersji tej licencji, opublikowanej przez organizację Creative Commons. - Autor zezwala Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na:
3.1. nieodpłatne korzystanie i rozporządzanie prawami do opracowań Utworu i tymi opracowaniami.
3.2. wysyłanie metadanych Utworu oraz Utworu do komercyjnych i niekomercyjnych baz danych indeksujących czasopisma. - Autor upoważnia i zobowiązuje Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu do udzielania osobom trzecim dalszych licencji (sublicencji) do Utworu oraz do innych materiałów, w tym utworów zależnych lub opracowań zawierających lub powstałych w oparciu o Utwór, przy czym postanowienia takich sublicencji będą tożsame z wzorcem licencji Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0) lub innej wersji językowej tej licencji lub którejkolwiek późniejszej wersji tej licencji, opublikowanej przez organizację Creative Commons Tym samym uprawnia wszystkich zainteresowanych do korzystania z utworu wyłącznie w celach niekomercyjnych pod następującymi warunkami:
4.1. uznanie autorstwa czyli obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem informacji, o autorstwie tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, doi) oraz samej licencji;
4.2. na tych samych warunkach, wolno rozpowszechniać utwory zależne jedynie na licencji identycznej to tej, na jakiej udostępniono utwór oryginalny. - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu jest zobowiązany do:
5.1. udostępniania Utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym bez ograniczeń technicznych;
5.2. poprawnego informowania osób, którym Utwór będzie udostępniany o udzielonych im sublicencjach w sposób umożliwiający odbiorcom zapoznanie się z nimi.
Pozostałe postanowienia
- Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).