Homo religiosus a homo novus. Kiedy duchowość religijną można utożsamiać z chrześcijańską? Przykład praktycznego zastosowania w Papui Nowej Gwinei.

Main Article Content

Adam Józef Sobczyk

Abstrakt

Człowiek jest z natury osobą religijna. Ma potrzebę transcendencji. Jednakże nie zawsze człowiek religijny jest tożsamy z chrześcijaninem. Nie można również utożsamiać duchowości religijnej z duchowością chrześcijańską. Człowiek religijny staje się nowym człowiekiem poprzez spotkanie z Chrystusem. Duchowość chrześcijańska to forma relacji z Bogiem osobowym objawionym w Jezusie Chrystusie. Przykładem uchrystusowienia są misje prowadzone w Papui Nowej Gwinei. Tam postać Bikmana przywódcy klanu, może dokonać chrystoformizacji i przyjmując Chrystusa przeszczepić duchowość chrześcijańską jako formę życia wspólnoty, której jest liderem.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły
Biogram autora

Adam Józef Sobczyk, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Wydział teologiczny, Toruń, Polska

Adam Józef Sobczyk, kapłan Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny. Członek Między- narodowej Komisji Formacyjnej Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny, od 2009 roku członek korespondent Polskiego Stowarzyszenia Teologów Duchowości. Wykładowca teologii duchowości, kierownictwa duchowego i poradnictwa rodzin; rekolekcjonista. Zainteresowania naukowe obejmują głównie zagadnienia historii i teologii duchowości ze szczególnym uwzględnieniem duchowości zakonnej oraz duchowości małżeńskiej i rodzinnej.

Bibliografia

  1. Burzawa W., Rola „Bikmana” w procesie inkulturacji w Papui Nowej Gwinei. Misyjne wyzwanie na Trzecie tysiąclecie, Rzym 1998.
  2. Chmielewski M, Vademecum duchowości katolickiej, Lublin 2004.
  3. Jan Paweł II, Adhortacja apostolska Pastores dabo vobis,Watykan 1992.
  4. Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań 1994.
  5. Nowak A.J., Homo religiosus. Leksykon duchowości katolickiej, red. M. Chmielewski, Lublin 2002.
  6. Nowak A.J., Identyfikacja postaw. Lublin 2000.
  7. Nowak A.J., Człowiek wiary, nadziei i miłości, Katowice 1988.
  8. Nowak A.J., Nowy człowiek, Rybnik 1997.
  9. Nowak A.J., Osobowość sakramentalna, Lublin 1997.
  10. Pius XII, Encyklika Humani generis.
  11. Secondin B., Goffi T., Corso di spiritualita. Esperienza-sistematica proiezioni, Brescia 1989.
  12. Sobczyk A. Communio caritatis Świętej Rodziny z Nazaretu jako wzór życia duchowego współczesnej rodziny katolickiej, Warszawa 2010.
  13. Sobór Watykański II. Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, Rzym 1965
  14. Tippet A., Salomon Islands christianity: A study in Growth and obstruction, London 1967.
  15. Witek S., Duchowość religijna, w: Encyklopedia katolicka, tom IV, red. R. Łukaszyk i inni. Lublin 1995.
  16. Zdybicka Z., Doświadczenie ludzkie podstawą afirmacji Boga. W: Homo meditans IV. Bóg i człowiek w doświadczeniu religijnym. red. W. Słomka. Lublin 1986.