Deficyt komunikacji interpersonalnej a nieważność małżeństwa

Abstract

Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na to, że deficyt komunikacji interpersonalnej jest istotnym czynnikiem mogącym stanowić o orzeczeniu nieważności małżeństwa w powiązaniu z niezdolnością do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich. U podstaw zaburzonej komunikacji w małżeństwie leży szereg czynników, które sprawiają, że małżonkowie niejednokrotnie nie są w stanie sprostać budowaniu wspólnoty życia małżeńskiego opartego na dialogu, partnerstwie, trwałości i dobru małżonków. Wiele małżeństw rozpada się z powodu rzekomej niezgodności charakterów, jednak powodem takiego stanu rzeczy jest wieloaspektowa niedojrzałość do życia w małżeństwie. Deficyt komunikowania potrzeb zarówno jednej, jak i drugiej strony prowadzi do nieporozumień, konfliktów, a ostatecznie kryzysów czy rozpadu małżeństwa.
Deficyt komunikacji interpersonalnej jest jednym z czynników, który w poważnym stopniu przyczynia się do orzeczenia nieważności małżeństwa z tytułu psychicznej niezdolności do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich po jednej lub z obojga stron. Analiza prowadzi do wniosku, że deficyt komunikacji małżeńskiej ma wpływ na zdolność do wyrażenia zgody małżeńskiej w zakresie tworzenia i podtrzymania wspólnoty życia.