Strategie polskiej edukacji

Main Article Content

Ireneusz Białecki

Abstrakt

Autor podejmuje próbę opisu przyszłości edukacji w Polsce. Najpierw podaje warunki, które określą przyszłość tej edukacji. Są to: 1) rozwój technik informatycznych i Internetu, które spowodują, że interakcja między nauczycielem i uczniem będzie możliwa bez przestrzegania zasady jedności miejsca i czasu; 2) coraz większe nasycenie wiedzą rozmaitych dziedzin życia; 3) zmiany struktury zawodowej w kierunku zwiększania się proporcji zawodów wymagających kwalifikacji. Wykształcenie stanie się coraz ważniejsze dla dobrego funkcjonowania społeczeństwa i dla pomyślności jednostki. Prawdopodobnie dlatego stosunek do wykształcenia, zarówno kształcących się, jak i polityków, stanie się bardziej instrumentalny: wykształcenie będzie się liczyć nie ze względu na wartość wiedzy samej w sobie, lecz będzie traktowane jako inwestycja tak z perspektywy społecznej, jak i jednostkowej. Narzuci to politykom i administratorom nową perspektywę w zarządzaniu edukacją, w której dominować będzie kryterium efektywności (podnoszenia jakości przy tych samych kosztach lub też obniżania kosztów jednostkowych). Ze względu na szybko rosnącą wiedzę, wymagania profesjonalizmu i częstsze niż kiedyś zmiany zawodu zwiększy się rola dokształcania. Przy wzroście decentralizacji i dywersyfikacji rozmaitych form kształcenia ważnym elementem polityki edukacyjnej będzie kontrola jakości kształcenia i rozwój technik testowych. Dla określenia celów kształcenia konieczny jest współudział rozmaitych partnerów zainteresowanych „usługami” edukacyjnymi, takich jak przedstawiciele pracodawców i pracobiorców oraz władz lokalnych. Zmieniają się zadania polityki edukacyjnej: rola centralnej administracji oświatowej będzie polegać na aranżowaniu uzgodnień i oczekiwań rozmaitych partnerów zainteresowanych funkcjonowaniem oświaty, tak aby nie tracić z oczu interesu ogólnego oraz długofalowych celów edukacji.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Oryginalny artykuł naukowy
Biogram autora

Ireneusz Białecki, Uniwersytet Warszawski

Ireneusz Białecki - doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, dyrektor Centrum Badań Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego Uniwersytetu Warszawskiego, poprzednio pracownik Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Opublikował dwie książki na temat nierówności w dostępie do wykształcenia oraz wiele prac poświęconych strukturze społecznej, strukturze wykształcenia i socjologii polityki. Był jednym ze współautorów czterech raportów z serii Polacy, opublikowanych pod redakcją W. Adamskiego (1980; 1981; 1985; 1990). Jest członkiem zespołu redakcyjnego kwartalnika „Res Publica Nowa” oraz Rady Redakcyjnej miesięcznika „Higher Education” , wydawanego przez Kluwer Acad. Publ. W latach 1994-1996 kierował zespołem, który przygotował raport Education in Changing Society, stanowiący podstawę przeglądu polityki edukacyjnej w Polsce przez ekspertów OECD, był także kierownikiem zespołu realizującego polską część międzynarodowych badań nad alfabetyzmem funkcjonalnym.

Bibliografia

  1. Białecki I. 1996a Alfabetyzm funkcjonalny, „Res Publica Nowa”, nr 6 (93).
  2. Białecki I. 1996b Kształcenie dorosłych w Polsce - na podstawie wyników międzynarodowych badań nad alfabetyzmem funkcjonalnym. Warszawa: Instytut Spraw Publicznych.
  3. Edukacja... 1996 Edukacja w zmieniającym się społeczeństwie. Polska wersja raportu przygotowanego do przeglądu systemu edukacji w Polsce przez OECD, II wydanie, wersja porawiona (przygotował zespół pod kierunkiem I. Białeckiego w składzie: J. Kośmider, M. Pastwa, E. Wnuk-Lipińska). Warszawa: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Centrum Badań Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego.
  4. Gibbons M. i in. 1994 The New Production of Knowledge, London: Sage Publishers.
  5. Johnstone B.D. 1997 The Future of the University: Reasonable Predictions, Hoped-for Reforms or Technological Possibilities. Referat wygłoszony na konferencji What Kind of Unimsity, Londyn, 18-20 czerwca 1997 (przedruk w niniejszym numerze "Nauki i Szkolnictwa Wyższego").
  6. Wnuk-Lipińska E. 1996 Innowacyjność a konserwatyzm. Uczelnie polskie w procesie przemian społecznych. Warszawa: Centrum Badań Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego.
  7. Wnuk-Lipińska E., Wójcicka M. 1995 Przesłanki budowy systemu oceniania jakości kształcenia w polskich uczelniach. "Nauka i Szkolnictwo Wyższe", nr 6.