Kariera naukowa a styl pracy naukowej

Main Article Content

Janusz Goćkowski

Abstrakt

Badacz może wybierać spośród czterech wersji pojmowania kariery naukowej: 1) jako drogi do osiągnięcia statusu autorytetu naukowego i pełnienia roli takiego autorytetu; 2) jako drogi do statusu i roli „władcy pola” - patrona wielu klientów; 3) jako drogi do uprawnień mistrzowskich przebytej szybciej od kolegów z pokolenia; 4) jako drogi do władzy i bogactwa dzięki kompetencjom merytorycznym. Jeśli, zważywszy znaczenie dla charakteru teatru życia naukowego, wybierzemy badanie kariery jako drogi do statusu i roli autorytetu naukowego, to znaczenie ma to czy starania o stanie się autorytetem podejmowane są w kręgu, którego styl pracy naukowej można określić jako wyznaczony przez „linię badawczego myślenia problemowego” . Autor omawia także charakter stylu pracy naukowej, karierę w nauce „scholarskiej”, karierę w nauce „badaczy-teoretyków”. Artykuł zamykają konkluzje dotyczące wyławiania i protegowania osób mających dane intelektualne i moralne, aby być uczonymi starającymi się zostać autorytetami naukowymi oraz działań wychowawczych zmierzających do właściwego kształtowania „osobowości podstawowej” aktora teatru życia naukowego, który działa wedle „linii badawczego myślenia problemowego”.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Goćkowski, J. (2016). Kariera naukowa a styl pracy naukowej. Nauka I Szkolnictwo Wyższe, (1(17), 7-22. Pobrano z https://pressto.amu.edu.pl/index.php/nsw/article/view/4645
Dział
Oryginalny artykuł naukowy
Biogram autora

Janusz Goćkowski, Uniwersytet Jagielloński

Janusz Goćkowski - profesor doktor habilitowany, socjolog nauki i antropolog wiedzy, historyk idei. Pracuje na Uniwersytecie Jagiellońskim (Instytut Etnologii) i Politechnice Wrocławskiej (Studium Nauk Humanistycznych). Jest przewodniczącym Sekcji Socjologii Nauki Polskiego Towarzystwa Socjologicznego oraz Komisji Historii Myśli Społecznej i Politycznej Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, a także członkiem Komitetu Naukoznawstwa Polskiej Akademii Nauk i Rady Redakcyjnej kwartalnika „Zagadnienia Naukoznawstwa” . Autor książek: Autorytety świata uczonych (1974), Ethos nauki i role uczonych (1996), Uniwersytet i tradycja w nauce (1999), Ludzie systemu i ludzie problemu. Wieczna wojna w teatrze życia naukowego (2000).