Hegemon jako idol: propozycja teoretyczna

Main Article Content

Dariusz Skórczewski

Abstrakt

Populacja na każdym etapie egzystencji, nawet w najbardziej traumatogennych warunkach, potrzebuje rozrywki. Z tego względu opis doświadczenia obcej dominacji powinien uwzględnić obszar kultury popularnej jako pola artykulacji zarówno antykolonialnego sprzeciwu subalterna, jak i jego kolonialnej subordynacji. W artykule sformułowano propozycję badań nad drugim aspektem, wskazując na kulturowe mechanizmy naturalizacji hegemona w dyskursie podporządkowanych poprzez jego idolatryzację.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
IMAGOLOGIA I STUDIA INTERDYSCYPLINARNE
Biogram autora

Dariusz Skórczewski, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

dr hab., prof. KUL, historyk i teoretyk literatury, adiunkt w Katedrze Teorii i Antropologii Literatury KUL. Stypendysta The Kosciuszko Foundation, Visiting Professor w Rice University w Houston (2001 2004) oraz w University of Illinois w Chicago (2006–2007). Autor monografii Aby rozpoznać siebie. Rzecz o Andrzeju Kijowskim krytyku literackim i publicyście (1996), Spory o krytykę literacką w Dwudziestoleciu międzywojennym (2002) i Teoria – literatura – dyskurs. Pejzaż postkolonialny (2013). Współredaktor tomów The Task of Interpretation: Hermeneutics, Psychoanalysis, and Literary Studies (2009) i Melancholia: The Disease of the Soul (2014). Jego zainteresowania badawcze skupiają się wokół badań nad krytyką literacką i studiami postkolonialnymi. Publikuje m.in. w „Pamiętniku Literackim”, „Tekstach Drugich”, „Porównaniach”, „Ethosie”, „The Sarmatian Review”. Jego artykuły tłumaczone były na języki angielski, niemiecki, ukraiński i węgierski.

Referencje

  1. Albouy, Serge. Marketing et communication politique. Paris: L’Harmattan, 1994.
  2. Borkowska, Grażyna. „Perspektywa postkolonialna na gruncie polskim – pytania sceptyka”. Teksty Drugie 5 (2010). S. 40–52.
  3. Bates Stephen, Ferri Anthony J. „What’s Entertainment? Notes Toward a Definition”. Studies in Popular Culture 33: 1 (2010). S. 1–20.
  4. Bhabha, Homi. Miejsca kultury. Przeł. Tomasz Dobrogoszcz. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2010.
  5. Bourdieu, Pierre. Reguły sztuki. Geneza i struktura pola literackiego. Przeł. Andrzej Zawadzki. Red. M. Sugiera. Kraków: Universitas, 2001.
  6. Fumaroli, Marc. The Christian Critique of Idolatry. Przeł. Benjamin Storey. Idol Anxiety. Red. J. Ellenbogen, A. Tugendhaft. Stanford: Stanford University Press, 2011. S. 32–40.
  7. Hordecki, Bartosz. „Kreowanie wizerunków a demokracja – w poszukiwaniu hipotezy badawczej”. Marketing polityczny. Szansa czy zagrożenie dla współczesnej demokracji? Red. P. Pawełczyk. Poznań: Instytut Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, 2007. S. 141–146.
  8. Jakubowski, Jakub. „Idol – wizerunek polityczny w czasach popkultury”. Web. 13.03.2016. <http://www.academia.edu/12153906/Idol_wizerunek_polityczny_w_czasach_popkultury>
  9. Jeziński, Marek. Marketing polityczny a procesy akulturacyjne. Przypadek III Rzeczpospolitej. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2004.
  10. Jeziński, Marek. „Wizerunek polityczny jako element strategii wyborczej”. Kampania wyborcza: marketingowe aspekty komunikowania politycznego. Red. B. Dobek-Ostrowska. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2005. S. 115–132.
  11. Kardyni-Pelikánová, Krystyna. „Na marginesie postkolonialnych odczytań w relacjach polskiej i czeskiej literatury”. Porównania 6 (2009). S. 121–135.
  12. Kienzler, Iwona. Życie w PRL i strasznie, i śmiesznie. Warszawa: Bellona, 2015.
  13. Kijowski, Andrzej. „Jeszcze o Kościuszce i o narodowych mitach”. Życie Literackie 26 (1979). S. 13.
  14. Klaga, Wacław. Blaski i nędze życia w PRL. Kraków: Biały Kruk, 2014.
  15. Kłoskowska, Antonina. Kultura masowa: krytyka i obrona. Warszawa: PWN, 1980.
  16. Levy, Andrea. Wysepka. Przeł. Izabela Matuszewska. Warszawa: Albatros, 2006.
  17. Libera, Antoni. Madame. Kraków: Znak, 1998.
  18. Mętrak, Krzysztof. Dziennik. T. 1: 1969–1979. Wyb., oprac. i wstęp Wacław Holewiński. Warszawa: Iskry, 1997.
  19. Pawełczyk, Piotr. „Osobowość jako źródło władzy w warunkach demokracji masowej”. Prawne, ekonomiczne i polityczne aspekty funkcjonowania mediów i kreowania ich zawartości. Red. P. Dudek, M. Kuś. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2009. S. 260–265.
  20. Postman, Neal. Amusing Ourselves to Death. New York: Penguin, 1986.
  21. Rubin Alan M., Perse Elizabeth M. „Audience activity and soap opera involvement”. Human Communication Research. 14: 2 (1987). S. 246–268.
  22. Shusterman, Richard. „Entertainment: A Question for Aesthetics”. British Journal of Aesthetics 43: 3 (2003). S. 289–307.
  23. Singhal Arvind, Rogers Everett M. „A Theoretical Agenda for Entertainment-Education”. Communication Theory 12: 2 (2002). S. 117–135.
  24. Skórczewski, Dariusz. Teoria – literatura – dyskurs. Pejzaż postkolonialny. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013.
  25. Sucharski, Tadeusz. Polskie poszukiwania „innej Rosji”. O „nurcie rosyjskim” w literaturę Drugiej Emigracji. Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria, 2008.
  26. Szaruga, Leszek. Powinności literatury i inne szkice krytyczne. Kraków: Universitas, 2008.
  27. Thompson, Ewa M. „W kolejce po aprobatę”. Europa – Tygodnik Idei 180 (2007). S. 8.
  28. Toeplitz, Krzysztof Teodor. Mieszkańcy masowej wyobraźni. Warszawa: PIW, 1972.
  29. Toeplitz, Krzysztof Teodor. Wszystko dla wszystkich. Kultura masowa i człowiek współczesny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  30. Zarycki, Tomasz. Ideologies of Eastness in Central and Eastern Europe. London–New York: Routledge, 2014.