Przez otwór w beczce: Łotwa postkolonialna według Agnesy Bule

Main Article Content

Justyna Prusinowska

Abstract

Łotwa, małe państwo o trudnej historii, rzadko pojawia się w dyskusjach dotyczących postkolonializmu i postkolonialnej tożsamości. Łotewskie badania na tym polu są wciąż jeszcze skromne, ale jeden głos w dyskursie bardzo się wyróżnia i nie może pozostać niezauważony. W 2002 roku ukazała się na łotewskim rynku wydawniczym książka gatunkowo trudna do sklasyfikowania, a mianowicie Łotewski sen (łot. Latviešu sapnis) Agnese Bule. Autorka za pomocą słowa i obrazu dokonuje w niej rewizji łotewskiej symboliki narodowej i społecznej od czasów bardzo odległych po moment publicznej dyskusji na temat przystąpienia do Unii Europejskiej. Rozlicza się zarówno z kolonizacją niemiecką, jak i z władzą radziecką na Łotwie, a z jej rozważań nad obecnym stanem łotewskiej świadomości narodowej wynurza się obraz Łotysza, który nie radzi sobie z wolnością i chowa się przed nią w beczce czyli w „postkolonialnej pułapce”.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Prusinowska, J. (2014). Przez otwór w beczce: Łotwa postkolonialna według Agnesy Bule. Porównania, 14, 177-188. https://doi.org/10.14746/p.2014.14.10964
Section
Articles

References

  1. Cavanagh Clare, Postkolonialna Polska. Biała plama na mapie współczesnej teorii. „Teksty Drugie” 2003, nr 2–3, s. 63.
  2. Moore David Chioni, Is the Post- in Postcolonial the Post- in Post-Soviet? Toward a Global Postcolonial Critique, „PMLA” 2001, vol. 116, nr 1, s. 121.
  3. Jirgens Karl E., Carnival of Death: Writing in Latvia since Independence, „World Literature Today” 1998, nr 2(72), s. 269–281.
  4. Baltic Postcolonialism: On the Boundary of Two Worlds: Identity, Freedom and Moral Imagination in the Baltics. Red. V. Kelertas. Amsterdam – New York 2006.
  5. Sharman Adam, Semicolonial Times: Vallejo and the Discourse of Modernity. „Romance Quarterly” 2002, vol. 49, nr 3, s. 193.
  6. Skórczewski Dariusz, Wobec eurocentryzmu, dekolonizacji i postmodernizmu. O niektórych problemach teorii postkolonialnej i jej polskich perspektywach. „Teksty Drugie” 2008, nr 1–2, s. 37.
  7. Skórczewski Dariusz, Dlaczego Polska powinna upomnieć się o swoją postkolonialność? „Znak” 2007, nr 628, s. 152.
  8. Avotiņa A., Latviete Agnese. „Iespiedgrafika” 2002, nr 1(21), s. 5.
  9. Bule Agnese, Latviešu sapnis. Rīga 2002, s. 3.
  10. Kanepone Aivas, Sapņosim latvieša sapni?. „Ieva” 2011, nr 11(698), s. 12.
  11. Beitnere Dagmāras, Mēs, zemnieku tauta? Pāšreference latviešu kultūras paradigmā. Rīga 2012, s. 111.
  12. Kalnačs Benedikts, Baltijas postkoloniālā drāma. Modernitāte, koloniālisms un postkoloniālisms latviešu, igauņu un lietuviešu dramaturģijā. Rīga 2011, s. 163.
  13. Zālīte Māra, Sveika, bāreņu tauta! Sveika, aizvien vēl bāreņu tauta!
  14. Bula Dace, Dziedātājtauta. Latviešu tautasdziesmu tradīcija un nācijas paštēls. „Latvijas Zinātņu Akadēmijas Vēstis” 1997, t. 51, nr 1–2, s. 22.
  15. Krauliņš Andrej, Kas ir latvietis? Gadsimta atradums. Andreja Krauliņa saruna ar Agnesi Buli. „Literatūra un Māksla Latvijā” 1999.11.17, s. 10.
  16. Germane Marina, A Nation in the Making? The Social Integration Process in Latvia since 1991. W: From Recognition to Restoration: Latvia’s History as a Nation-State. Amsterdam – New York 2010, s. 117.
  17. Skalbe Kārlis, Kopoti raksti, t. 9. Rīga 1939, s. 76.
  18. Purva Inta, Latviešu kultūra – tautas dzīvības avots. W: Konferences: Trimda, kultūra, nacionālā identitāte referātu krājums. Rīga 2004, s. 563.
  19. Smith Anthony D., Etniczne źródła narodów. Kraków, WUJ 2009, s. 33–34.