ARTYSTA I MIT. WOKÓŁ TREŚCI UCZUCIOWEJ REWOLUCJI ANDRZEJA WRÓBLEWSKIEGO

Main Article Content

Daria Nowicka

Abstrakt

Niniejszy artykuł koncentruje się na obecności wyobraźni mitologicznej w twórczości jednego z najwybitniejszych malarzy powojennych. Autorka podejmuje w nim próbę zdefiniowania mitu obecnego w dziełach Andrzeja Wróblewskiego powstałych w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. Zwraca uwagę na trzy możliwe sposoby jego odczytania. Stąd omówieniom poddaje mit orficki, mit odrzuconego artysty oraz mit nowego kosmosu. Interpretacja sztuki Andrzeja Wróblewskiego skierowana jest dodatkowo na omówienie kilku problemów, między innymi: statusu jego obrazów we współczesnej krytyce, rewersów biografii artystycznej, a także języków modernizmu, jakie od lat pięćdziesiątych funkcjonują w opowieściach o malarzu.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
(AUTO)MITOLOGIE ARTYSTYCZNE
Biogram autora

Daria Nowicka, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorantka w Zakładzie Badań nad Tradycją Europejską na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, polonistka, komparatystka. Interesuje się tematem korespondencji sztuk, postpamięci oraz reprezentacjami Zagłady. Autorka książki Pożydowskie. Figury Zagłady w twórczości Jerzego Ficowskiego i Władysława Strzemińskiego oraz kilkunastu innych tekstów, m.in.: Odwrócona perspektywa patrzenia – widzenie fragmentaryczne w twórczości Tadeusza Różewicza i Aliny Szapocznikow czy Błękitne, wewnętrzne (…) są w wołaniu. Impasywne obrazy w poezji Juliana Kornhausera [Od Wróblewskiego: Niebo nad górami]. Współpracuje z Kołem Naukowym Miłośników Kultury i Literatury Żydowskiej „Dabru Emet”, działającym na poznańskiej polonistyce. Obecnie pod kierunkiem prof. Katarzyny Kuczyńskiej-Koschany przygotowuje rozprawę doktorską o twórczości Andrzeja Wróblewskiego.

Referencje

  1. Całek, Anita. Biografia naukowa. Od koncepcji do narracji: interdyscyplinarność, teorie, metody badawcze. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013.
  2. Chomiuk, Aleksandra. „Biomitografie Henryka Sienkiewicza”. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Poetica IV (2016). S. 68-81.
  3. Czermińska, Małgorzata. Autobiografia i powieść, czyli pisarz i jego pisarze. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1987.
  4. Czermińska Małgorzata. Autobiograficzny trójkąt: świadectwo, wyzwanie, wyznanie. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2000.
  5. Cieślak, Robert. Widzenie Różewicza. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2013.
  6. Dimitrijević, Branislav. „Folklor, nowoczesność i śmierć. Wizyta Wróblewskiego w Jugosławii”. Unikanie stanów pośrednich. Andrzej Wróblewski (1927–1957). Red. M. Ziółkowska, W. Grzybała. Warszawa: Fundacja Andrzeja Wróblewskiego, Instytut Adama Mickiewicza, Hatje Cantz Verlag, 2014. S. 482-525.
  7. Eliade, Mircae. Aspekty mitu. Warszawa: Wydawnictwo KR, 1998.
  8. Herbert, Zbigniew. „H.E.O.”, Polonistyka 2 (1997). S. 101.
  9. Jaworski, Marcin. „Różewicz i Bruegel. Raz jeszcze o miejscu poety po końcu poezji oraz o «Opowiadaniu dydaktycznym»”. Literatura i sztuka. Tom 2. Tadeusz Różewicz i obrazy. Red. A. Stankowska, M. Śniedziewska, M. Telicki. Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 2015. S. 239-249.
  10. Juszczak, Wiesław. Poeta i mit. Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2014.
  11. Michalski, Jan. Chłopiec na żółtym tle. Teksty o Andrzeju Wróblewskim. Kraków: Galeria Zderzak, 2009.
  12. Michalski, Jan. Andrzej Wróblewski nieznany. Kraków: Galeria Zderzak, 1993. Web. 20.01.2019. <http://zderzak.pl/oferta-wroblewski.html>.
  13. Nadel, Ira Bruce. Biography. Fiction, Fact and Form. London: MacMillan, 1984.
  14. Niżnik, Józef. „Mit jako kategoria metodologiczna”. Saryusz-Wolska Magdalena, Traba Robert. Kultura i Społeczeństwo 3 (1978). S. 163-174.
  15. Napiórkowski, Marcin. „Mit”. Modi memorandi. Leksykon kultury pamięci. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR, 2014. S. 237-240.
  16. Porębski, Mieczysław. „Wstęp”. Różewicz Tadeusz. Zwierciadło. Poematy wybrane, wybór M. Porębski. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1998. S. 17-28.
  17. Rilke, Rainer Maria. „Orfeusz. Eurydyka. Hermes”. Polonistyka 2 (1997). S. 99-100.
  18. Rottenberg Anda, red. Perspektywa wieku dojrzewania. Szapocznikow – Wróblewski – Wajda. Katowice: Muzeum Śląskie, 2018.
  19. Różewicz, Tadeusz. Zawsze fragment. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie 1996.
  20. Różewicz, Tadeusz. zawsze fragment. recycling. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 1999.
  21. Różewicz, Tadeusz. Zwierciadło. Poematy wybrane. Wyb. M. Porębski. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1998.
  22. Różewicz, Tadeusz. Utwory zebrane VII: Poezja 1. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2005.
  23. Rzepczyński, Sławomir. „Projekt «innego» biografizmu”. Słupskie Prace Filologiczne. Seria Filologia Polska 5 (2007). S. 171-176.
  24. Saryusz-Wolska Magdalena, Traba Robert. Modi memorandi. Leksykon kultury pamięci. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR, 2014.
  25. Skrzyniarz Ryszard, Krzewska Elżbieta, Kuryluk Edmund, red. Biografia w literaturze i sztuce. Lublin: Wydawnictwo Episteme, 2014.
  26. Stankowska Agata, Śniedziewska Magdalena, Telicki Marcin, red. Literatura i sztuka. Tom 2. Tadeusz Różewicz i obrazy. Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 2015.
  27. Ubertowska, Aleksandra. Holokaust. Auto(tanato)grafie. Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN, 2014.
  28. Ziółkowska Magdalena, Grzybała Wojciech, red. Unikanie stanów pośrednich. Andrzej Wróblewski (1927–1957). Warszawa: Fundacja Andrzeja Wróblewskiego, Instytut Adama Mickiewicza, Hatje Cantz Verlag, 2014.
  29. Wojciechowski Aleksander, oprac. Andrzej Wróblewski. Warszawa: Arkady, 1979.
  30. Wróblewski, Andrzej. „Jeszcze w sprawie szkół plastycznych”. Wieś 47 (1948).
  31. Wróblewski, Andrzej. „*Oto idzie”, Andrzej Wróblewski nieznany. Red. J. Michalski et al., Kraków: Galeria Zderzak, 1993. S. 199.
  32. Wystawa sztuki nowoczesnej zorganizowana przez Klub Artystów w Krakowie, katalog wystawy. Warszawa, 1948.
  33. Zimand, Roman. „Uwagi do przyszłej biografii Brzozowskiego”. Wokół myśli Stanisława Brzozowskiego. Praca zbiorowa. Red. A. Walicki, R. Zimand. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1974. S. 378.
  34. Venclova, Tomas. Wilno. Przewodnik biograficzny. Przeł. Beata Piasecka. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2013.