The Turing Test for the (Machine) Translation of Poetry

Main Article Content

Joanna Studzińska

Abstract

In 1950, the brilliant British mathematician Alan Turing proposed a test to determinea computer’s ability to generate natural language sentences. The computer passed the test when the human communicating with it by means of a screen was unable to discern if they were talking to another human or to a machine. Today the dynamic development of machine translation software makes us wonder about the possibilities of automatically translating literature, including poetry. Can a computer- generated translation pass for a human one? What linguistic and textual phenomena are most likely to expose the artificial intelligence of the translator? Can the computer-generated translation be viewed as a work of art?

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Studzińska, J. (2020). The Turing Test for the (Machine) Translation of Poetry. Porównania, 26(1), 299-313. https://doi.org/10.14746/por.2020.1.17
Section
Articles
Author Biography

Joanna Studzińska, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza

dr, hispanistka, europeistka, pracuje w Instytucie FilologiiRomańskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się badaniem tłumaczenia, zwłaszcza poetyckiego, w świetle poetyki kognitywnej. Autorkaksiążki „Reszki orła-Hektora”. Ślad frazeologiczny w hiszpańskich przekładach wierszy Wisławy Szymborskiej.

References

  1. Barańczak, Stanisław. Od Walta Whitmana do Boba Dylana. Antologia poezji amerykańskiej. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1998.
  2. Borges, Jorge Luis. La cifra. Buenos Aires: Emecé Editores, 1981.
  3. Coeckelbergh, Mark. „Can Machines Create Art?”. Philosophy & Technology 30/3 (2017). S. 285-303.
  4. Genzel Dmitriy, Uszkoreit Jakob, Och Franz. „‘Poetic’ Statistical Machine Translation”. Proceedings of the 2010 Conference on Empirical Methods in Natural Language Processing (2010). MIT, Massachusetts, USA, 9-11 October 2010, Association for Computational Linguistics, S. 158-166. Web. 05.05.2019. <https://tinyurl.com/y96xufgk>
  5. Harari, Yuval Noah. Homo Deus. A Brief History of Tomorrow. London: Vintage, 2016.
  6. Legeżyńska, Anna. Tłumacz i jego kompetencje autorskie: na materiale powojennych tłumaczeń poezji A. Puszkina, W. Majakowskiego, I. Kryłowa i A. Błoka. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986.
  7. Musiał, Grzegorz. Ameryka, Ameryka! Antologia wierszy poetów amerykańskich po 1940 roku. Bydgoszcz: Pomorze, 1994.
  8. Pyzik, Agata. „Spóźniony śpiewak, Williams, William Carlos”. Gazeta Wyborcza 02.06.2009. Web. 20.05.2019. <https://tinyurl.co/ydhwlq5e>
  9. Sommer, Piotr. O krok od nich. Przekłady z poetów amerykańskich. Kraków: Karakter, 2018.
  10. Turing, Alan. „Computing Machinery and Intelligence”. Mind 59/236 (1950). S. 433-460.
  11. Williams, William Carlos. „Czerwone taczki”. Przeł. Leszek Engelking. Literatura na Świecie 1/162 (1985). S. 142.
  12. Williams, William Carlos. Poezje. Przeł. Leszek Elektorowicz. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.
  13. Williams, William Carlos. Spóźniony śpiewak. Przeł. Julia Hartwig. Wrocław: Biuro Literackie, 2009.
  14. Williams, William Carlos. The Red Wheelbarrow and Other Poems. New York: New Directions Publishing Corporation, 2018.