Anthropocenic After-life: Living Machines, Synthetic Biology and the End of Nature

Main Article Content

Michał Witek

Abstract

The postulated arrival of the “Anthropocene era” and the “end of nature” widely discussed in humanities, as well as theoretical approaches such as nature-culture and techno-nature associated with this concept, open the door to redefining concepts such as “life”, “machine” or “biology”. This is visible both in the field of natural sciences, and transdisciplinary approaches such as synthetic biology as well as in experimental art. The purpose of this text is to look at the complex problem of “living machines” and “synthetic life” in the context of the speculative and critical potential of art and the postulated Anthropocene era in the works of Alexandra D. Ginsberg. The main problem is reflection on the vision of the role of “live machines” and “synthetic life” in the era of uncertainty and uncontrolled changes in the environment.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Witek, M. (2021). Anthropocenic After-life: Living Machines, Synthetic Biology and the End of Nature. Porównania, 29(2), 295-315. https://doi.org/10.14746/por.2021.2.17
Section
Articles
Author Biography

Michał Witek, Uniwersytet Wrocławski

Michał Witek – mgr, sinolog, językoznawca, antropolog kultury, tłumacz. Absolwent studiów orientalistycznych i kulturoznawczych na Uniwersytecie Jagiellońskim i Xiangtan University. Obecnie doktorant w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Zainteresowania badawcze obejmują: orientalistykę, ekokrytykę (szczególnie animal studies), studia nad kulturą materialną, muzeologię i historię nauki. W ostatnich latach zajmuje się także badaniem problematyki szeroko rozumianego antropocenu. Autor szeregu artykułów naukowych, przekładów i rozdziałów w monografiach. Publikował między innymi w: „Czasie kultury”, „Pracach Kulturoznawczych”, „Kulturze Współczesnej”, „Kulturze, Historii, Globalizacji” i „Przeglądzie Kulturoznawczym”.

E-mail: michal.witek@uwr.edu.pl; ORCID: 0000–0001–7043–1744

References

  1. Agamben Giorgio (2008), Homo sacer. Suwerenna władza i nagie życie, przeł. Mateusz Salwa, Wydawnictwo Prószyński i S-ka, Warszawa.
  2. Bakke Monika (2015), Bio-transfiguracje: sztuka i estetyka posthumanizmu, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań.
  3. Benner Steven A., Sismour Michael (2005), Synthetic Biology, „Nature Reviews Genetics”, nr 6, s. 533–543.
  4. Braidotti Rossi (2019), Polityka życia jako bios-zoe, przeł. Igor Holewiński, „Machina Myśli”, https://tinyurl.com/u287s5j2 [dostęp: 28.12.2020].
  5. Chakrabarty Dipesh (2014), Klimat historii. Cztery tezy, przeł. Magda Szcześniak, „Teksty Drugie”, nr 5, s. 168–199.
  6. Dance Amber (2015), Science and Culture: The Art of Designing Life, „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America”, nr 49/112, s. 14999–15001.
  7. Davis Heather, Turpin Etienne (2015), Art &Death: Lives Between the Fifth Assessment & the Sixth Extinction, w: Art in the Anthropocene, red. Heather Davis, Etienne Turpin, Open Humanities Press, London, s. 3–31.
  8. Dawkins Richard, PBS Interview, https://tinyurl.com/3f3px72r [dostęp: 28.12.2021].
  9. Dorin Alan (2015), Artificial Life Art, Creativity, and Techno-hybridization, „Artificial Life”, nr 21, s. 261–270.
  10. Fairs Marcus (2013), Synthetic creatures could ‘save nature’ says Alexandra Daisy Ginsberg, „dezeen”, https://tinyurl.com/4d374rx9 [dostęp: 28.12.2020].
  11. Foucault Michel (2010), Historia seksualności, przeł. Bogdan Banasiak, Tadeusz Komendant, Krzysztof Matuszewski, Czytelnik, Warszawa.
  12. Ginsberg Alexandra D., About, https://www.daisyginsberg.com/about [dostęp: 28.12.2020].
  13. Ginsberg Alexandra D. (2014), Design as The Machines Come to Life, w: Synthetic Aesthetics: Investigating Synthetic Biology’s Designs on Nature, red. Alexandra D. Ginsberg i in., MIT Press, Cambridge MA, s. 39–70.
  14. Ginsberg Alexandra D. (2019), The Substitute Project, https:// tinyurl.com/92go8v8e [dostęp: 28.12.2020].
  15. Gutmann Amy (2011), The ethics of synthetic biology: guiding principles for emerging technologies, „Hastings Center Report”, nr 41/4, s. 17–22.
  16. Harari Yuval N. (2014), Od zwierząt do bogów. Krótka historia ludzkości, przeł. Justyna Hunia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  17. Harman Graham (2018), Speculative Realism: An Introduction, John Wiley & Sons Inc., Hoboken.
  18. Haraway Donna (1991), Simians, Cyborgs, and Women: The Reinvention of Nature, Routledge, New York, .
  19. Hauser Jens (2017), Art Between Synthetic Biology and Biohacking: Searching for Media Adequacy in the Epistemological Turn, „Leonardo Electronic Almanac”, nr 1/22, https:// tinyurl.com/cykkuqo9 [dostęp: 28.12.2020].
  20. Jacob Francois (1977), Evolution and Tinkering, „Science”, nr 4295/196, s. 1161–1166.
  21. Lam Carolyn M.C. i in. (2009), An Introduction to Synthetic Biology, w: Synthetic Biology The Technoscience and Its Societal Consequences, red. Markus Schmidt i in., Springer, New York, s. 23–48.
  22. Langton Christopher G. (1986), Studying artificial life with cellular automata, „Physica D: Nonlinear Phenomena”, nr 22/1–3, s. 120–149.
  23. Langton Christopher G. (1989), Artificial Life. w: Artificial Life, red. Christopher G. Langton, Addison-Wesley Pub. Co., Redwood City, s. 1–27.
  24. Langton Christopher G. (1996), Artificial Life, w: The Philosophy of Artificial Life, red. Margaret A. Boden, Oxford University Press, Oxford, s. 39–69.
  25. Latour Bruno (2011), Nigdy nie byliśmy nowocześni, przeł. Maciej Gdula, Oficyna Naukowa, Warszawa.
  26. Luke Timothy W. (1997), At the end of Nature: cyborgs, ‘humachines’, and environments in postmodernity, „Environment and Planning”, nr 29, s. 1367–1380.
  27. Meillassoux Quentin (2010), After Finitude: An Essay on the Necessity of Contingency, Continuum Publishing, New York.
  28. Morton Timothy (2016), Dark Ecology: For a Logic of Future Coexistence, Columbia University Press, New York.
  29. Nijakowski Lech (2009), Biowładza w późnej nowoczesności, w: Wiedza – władza, red. Jan Szymczyk, Mariusz Zemło, Arkadiusz Jabłoński, Wydawnictwo KUL, Lublin, s. 107–125.
  30. Pellizzoni Luigi (2015), Ontological Politics in a Disposable World: The New Mastery of Nature, Ashgate Publishing, Farnham.
  31. Preston Christopher J. (2018), The Synthetic Age Outdesigning Evolution; Resurrecting Species and Reengineering Our World. MIT Press, Cambridge Massachusetts.
  32. Ray Thomas (1991), Evolution and optimization of digital organisms, w: Scientific Excellence in Supercomputing: The IBM 1990 Contest Prize Papers, red. Keith R. Billingsley, University of Georgia Baldwin Press, Athens, s. 489–531.
  33. Ray Thomas (1992), Evolution, Ecology and Optimization of Digital Organisms, https://tinyurl.com/189rmcv4 [dostęp: 15.06.2020].
  34. Robbins Paul (2013), Choosing metaphors for the anthropocene: cultural and political ecologies, w: The Wiley‐Blackwell Companion to Cultural Geography, red. Nuala C. Johnson, Richard H. Schein, Jamie Winders, John Wiley & Sons Ltd., Hoboken, s. 305–319.
  35. Rose Nicholas (2006), The Politics of Life Itself. Biomedicine, Power, and Subjectivity in the Twenty-First Century, Princeton University Press, Princeton.
  36. Tańczuk Renata (2017), Drony piękne jak motyle, natrętne jak komary i pracowite jak mrówki. Uwagi o naturze i sprawstwie bionicznych owadów, w: Czego pragną drony? Od atrakcji wizualnej do spojrzenia władzy, red. Rafał Nahirny, Aleksandra Kil, Magdalena Zamorska, Wydawnictwo Naukowe „Kate-dra”, Gdańsk, s. 23–47.
  37. Tsing Anna L. (2015), Mushrooms at The End of The World: on the possibility of life in capitalist ruins, Princeton University Press, Princeton.