The Manuscript from Afterlife. Jakub Deml’s The Castle of Death

Main Article Content

Patrycjusz Pająk

Abstract

In the story  The Castle of Death(1912) Jakub Deml presents an esoteric text, which allows initiation, that is to say the revival and improvement of human spirit, because it points the way to the absolute hidden behind the words. The highest form of initiation is transcendence, which consists in the unity of life and death. To achieve this, the candidate of initiation must die in this world. Deml shows the horror of death by the conventions of a horror story. In The Castle of Death, writing and reading the esoteric text means the confrontation between the life-giving language and the ineffable silence  of death. This confrontation leads to the acceptance of silence, because in the world of absolute language as the medium of the spirit loses its  raison d’être. To emphasize the uniqueness of esoteric text, Deml uses the form of a found manuscript. He presents the moment of transition between temporality and transcendence as a dream that goes back to a source of human life. 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Pająk, P. (2013). The Manuscript from Afterlife. Jakub Deml’s The Castle of Death. Poznańskie Studia Slawistyczne, (4), 113–125. https://doi.org/10.14746/pss.2013.4.8
Section
Magiczna moc słów w językach, literaturach oraz kulturach słowiańskich

References

  1. Bartoš J., Znáte Jakuba Demla?, Velké Meziříčí 1932.
  2. Deml J., Hrad smrti, w: idem, Můj očistec, Olomouc 1996.
  3. Eliade M., Sacrum i profanum. O istocie religijności, przeł. R. Reszke, Warszawa 1999.
  4. Freudenberg O., Realizacje światopoglądu pierwotnego. Formy rytmiczno-słowne, przeł. A. Pomorski, w: eadem, Semantyka kultury, red. D. Ulicka, Kraków 2005.
  5. Hodrová D., Hledání románu (Kapitoly z historie a typologie žánru), Praha 1989.
  6. Hodrová D., Místa s tajemstvím (kapitoly z literární topologie), Praha 1994.
  7. Hodrová D., Román zasvěcení, Jinočany 1993.
  8. Jacobi J., Psychologia C.G. Junga, przeł. S. Łypacewicz, Warszawa 1996.
  9. Jung C.G., Archetypy i symbole. Pisma wybrane, przeł. J. Prokopiuk, Warszawa 1981.
  10. Jung C.G., O istocie snów, przeł. R. Reszke, Warszawa 1993.
  11. Jung C.G., Wspomnienia, sny, myśli. Spisane i podane do druku przez Anielę Jaffé, przeł. W. Sobaszek, Warszawa 1999.
  12. Kalinowska M., Mowa i milczenie. Romantyczne antynomie samotności, Warszawa 1989.
  13. Kołakowski L., O wypowiadaniu niewypowiadanego: język i sacrum, w: Język a Kultura, t. 4, Funkcje języka i wypowiedzi, red. J. Bartmiński, R. Grzegorczykowa, Wrocław 1991.
  14. Langerová M., Hnízda snění. Kniha pasáží, Praha 2011.
  15. Otto R., Świętość. Elementy irracjonalne w pojęciu bóstwa i ich stosunek do elementów racjonalnych, przeł. B. Kupis, Warszawa 1999.
  16. Tomkowski J., Juliusz Słowacki i tradycje mistyki europejskiej, Warszawa 1984.