Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.

Wytyczne dla autorów

Zgoda autora na druk tekstu w „Poznańskich Studiach Slawistycznych” oznacza jednocześnie zgodę na publikację w wersji elektronicznej on-line.

Przysłanie przez Autora artykułu do redakcji „Poznańskich Studiów Slawistycznych” jest równoznaczne ze zgodą na przyjęty w czasopiśmie sposób recenzowania i obowiązujące zasady etyki.

 

Przesłanie tekstu do publikacji jest także równoznaczne z oświadczeniem Autora o oryginalności pracy i nieograniczonych w żaden sposób prawach autorskich (osobistych i majątkowych) do zgłaszanego do wydania dzieła (dotyczy to również materiałów uzupełniających: ilustracji, wykresów itp.), które zostają przeniesione na „Poznańskie Studia Slawistyczne”.

W przypadku prac współautorskich niezbędne jest nadesłanie oświadczenia o procentowym udziale poszczególnych Autorów. Wzór oświadczenia w język polskim oraz w języku angielskim jest do pobrania na stronie internetowej czasopisma.

 

Prosimy Autorów o nadsyłanie tekstów z uwzględnieniem poniższych wytycznych redakcyjnych.

Objętość artykułu (wyłącznie w formatach doc lub rtf) nie powinna przekraczać 40 000 znaków ze spacjami, wliczając: słowa kluczowe, abstrakt i informację o autorze. Do tekstu artykułu prosimy dołączyć krótki biogram (do 700 znaków ze spacjami) wraz z adresem pocztowym do korespondencji (na potrzeby redakcji), streszczenie artykułu (do 1000 znaków ze spacjami, tytuł i słowa kluczowe (keywords, maksymalnie pięć) – wszystko w języku angielskim. Abstrakt powinien zawierać uzasadnienie podjętych badań i prezentację wyników.

Prosimy także, by w przypadku tekstów w alfabecie cyrylickim pamiętać o transliteracji imienia, nazwiska, tytułu tekstu oraz zapisów w bibliografii.

Prosimy o przygotowanie przypisów w stylu APA oraz dołączenie bibliografii załącznikowej.

Prosimy o nadsyłanie prac oryginalnych, wcześniej niepublikowanych, niezgłoszonych wcześniej do druku w innym miejscu.

  1. Tekst główny

Elementy stałe artykułu oraz informacje ogólne:

Struktura artykułu

  1. Tytuł
  2. Informacja o autorze (imię, nazwisko, miejsce pracy, kraj, numer ORCID, meil)
  3. Abstract (w języku angielskim, z tytułem po angielsku)
  4. Słowa kluczowe (w języku angielskim) – 5, wymieniane po średniku.
  5. Wprowadzenie – uwzględnić aktualność badań (ok. 10 % tekstu)
  6. Rozwinięcie tematu, w tym: zasadnicza teza artykułu, rezultaty wcześniejszych analiz (jeśli były), sposób badań (ok. 80% tekstu)
  7. Wnioski, podsumowanie (ok. 10% tekstu)
  8. Spis literatury (odrębnie łacinką i cyrylicą + osobno transliteracja cyrylicy na łacinkę wg systemu APA)
  9. Nota o autorze (w języku angielskim, do 700 znaków)
  • Tekst zapisany czcionką Times New Roman 12 punktów z interlinią 1,5.
  • Imię i nazwisko autora (bez stopni/tytułów naukowych, czcionka 14 punktów), w wersie poniżej adres e-mail oraz afiliacja w języku angielskim (czcionka 10 punktów).
  • Tytuł artykułu (czcionka 16 punktów).
  • Abstrakt w języku angielskim (abstract) do 1000 znaków – koniecznie z tytułem artykułu przetłumaczonym na język angielski.

Struktura abstraktu:

  1. Powinien orientować czytelnika w treści artykułu.
  2. W skróconej wersji uwzględniać treść wszystkich części pracy.
  3. Obejmować do 700 znaków.
  4. Mieć formę jednego akapitu.
  5. Zawierać tylko treści obecne w artykule.
  6. Przedstawiać rezultaty analizy, główne wnioski.
  • Keywords (5 słów kluczowych w języku angielskim) – czcionka półgruba; same słowa wymienić należy po dwukropku, oddzielone średnikiem.
  • Nota o Autorze tekstu: 700 znaków ze spacjami. Nota powinna zawierać afiliację oraz podstawowe informacje o dorobku naukowym i zainteresowaniach badawczych.
  • Części artykułu, takie jak wstępy, wprowadzenia itp., oznaczyć trzeba czcionką półgrubą (bez kursywy) i numerować cyframi arabskimi.
  • Cytowana literatura powinna być zebrana na końcu każdego artykułu pod hasłem Literatura.
  • Cytaty zapisujemy w dwojaki sposób: fragmenty tekstu nie dłuższe niż 4 wersy cytujemy za pomocą cudzysłowu, prostą czcionką. Jeśli cytat jest dłuższy, należy wyodrębnić go z tekstu głównego i zapisać mniejszą czcionką (10 punktów), od nowego akapitu, z wcięciem tabulatorowym. Opuszczenia w cytacie oznaczamy za pomocą: (...), a cudzysłów w cudzysłowie w następujący sposób: „«słowo»”
  • Kursywą oznaczmy słowa obcojęzyczne oraz motto, wyróżnienia zaś wytłuszczamy pismem pogrubionym.
  • Znak myślnika zaznaczamy półpauzą: – (nie dywizem: - czy pauzą: —).
  • Wyliczenia zapisujemy od myślników lub cyfr arabskich.
  • Jeśli artykuł powstał w ramach grantu, prosimy o umieszczenie stosownej informacji w przypisie za tytułem artykułu.
  1. Przypisy

Przypisy bibliograficzne należy przygotować w stylu APA, wskazując literaturę wewnątrz tekstu. Wykorzystywane źródła zapisujemy w nawiasie, wymieniając nazwisko autora, rok wydania pozycji oraz stronę. W przypisie należy podać nazwiska wszystkich autorów publikacji:

(Wolański, 2011, 234)

(Mikułowski-Pomorski, Nęcki, 1983, 62)

Dodatkowo w przypisie można zaznaczyć informacje o referowaniu dłuższego fragmentu tekstu, na przykład:

(cf. Wolański, 2011, 234).

Nie stosujemy w zapisie przypisów określeń łacińskich, typu ibidem i op. cit. Każda pozycja powinna zostać opisana nazwiskiem autora. Nazwisko autora można pominąć, jeśli zostało już ono wymienione w zdaniu poprzedzającym przypis.  Np. „Jak podaje w swym utworze John Searle (1979, 45) nie ma potrzeby…”

Wymieniając więcej niż jedną publikację, przedstawiamy je w kolejności chronologicznej:

(Jaroszewicz, 1966a, 65–68; Ihnatowicz, 1996, 13–21; Wolański, 2011, 234).

W przypadku cytowania kilku publikacji tego samego autora, wydanych w tym samym roku, odróżniamy je dodatkowo małą literą alfabetu:

(Jaroszewicz, 1966a, 65–68)

(Jaroszewicz, 1966b, 78).

Należy pamiętać, by zastosowany w odsyłaczach zapis alfabetyczny (dotyczący tego samego roku wydania) był odzwierciedlony w Literaturze na końcu artykułu.

Inicjał imienia autora jest podawany tylko w sytuacji, gdy mamy do czynienia z tym samym nazwiskiem dwojga autorów i pozycją wydaną w tym samym roku:

(A. Nowak, 2002, 76)

(B. Nowak, 2002, 168)

Przypisy inne niż bibliograficzne zapisujemy numerycznie na dole strony.

III.             Literatura

Nie numerujemy poszczególnych pozycji. Obowiązuje układ alfabetyczny. W przypadku bibliografii w dwóch alfabetach (łacińskim i cyrylickim), poszczególne pozycje zamieszczamy oddzielnie dla każdego alfabetu; o kolejności decyduje język tekstu.

Dla literatury cyrylickiej należy dodatkowo przygotować transliterację.

 

Podstawowy schemat elementów w bibliografii: nazwisko i inicjał imienia autora, data wydania, tytuł, miejsce wydania, wydawnictwo. W opisie proszę stosować następujące skróty: red. / oprac. / przeł. / w: / nr / t. / z. / s. Ważne: opis (skrót) poszczególnych pozycji w Literaturze musi odpowiadać językowi tekstu.

 

Jeśli jest kilka miejsc wydania, to między nimi dajemy półpauzę bez spacji, np. Kraków–Warszawa–Poznań. Nazwę serii zapisać należy w cudzysłowie i dużymi literami.

 

Autor, kilku autorów, praca zbiorowa:

 

Giddens, A. (2010). Nowoczesność i tożsamość. Przeł. A. Szulżycka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Daab, W. (1993). Indywidualizm a poglądy społeczno-polityczne. W: Wartości i postawy społeczne a przemiany systemowe: szkice z psychologii politycznej. Red. J. Reykowski, Warszawa: Instytut Psychologii PAN, s. 123–145.

Słodczyk, R. (2009). Znaczenie listu w malarstwie XVII i XVIII wieku oraz w ówczesnej powieści epistolarnej. „Przestrzenie Teorii”, nr 12, s. 165–191.

Reykowski, J. (red.) (1993). Wartości i postawy społeczne a przemiany systemowe: szkice z psychologii politycznej, Warszawa: Instytut Psychologii PAN.

 

Zapis bibliograficzny odwołujący się do publikacji wydanych w tym samym roku:

 

Jaroszewicz, A. (1966a). Środki i formy reklamy stosowane w handlu wewnętrznym na różnych szczeblach w różnych ogniwach i branżach. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Jaroszewicz, A. (1966b). Zarys rozwoju reklamy. Warszawa: Polskie Towarzystwo Ekonomiczne.


Prace niepublikowane:

 

Berckhan, R. (2015). The influence of business networks on the company performance in the automotive industry. [Niepublikowana rozprawa doktorska]. Poznań: Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu.

Publikacje elektroniczne:

Przybyszewski, T. (2007). Wyczucie humoru. „Integracja”, nr 4. http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/11716?print_doc_id=19718. 1.10.2010.