Pressto.

Nagłowek strony

Poznańskie Studia Slawistyczne

Baner

OPIS CZASOPISMA
„Poznańskie Studia Slawistyczne” są punktowanym czasopismem naukowym powołanym przez Instytut Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Półrocznik jest platformą skupiającą polskie oraz zagraniczne głosy, dotyczące szeroko pojętej problematyki literatur, kultur, języków, historii oraz tożsamości słowiańskich. W kręgu zainteresowań czasopisma znajdują się także niesłowiańskie Bałkany w ich słowiańskim kontekście. „Poznańskie Studia Slawistyczne” prezentują pogłębione, interkulturowe i interdyscyplinarne refleksje oscylujące wokół określonych tematów poszczególnych numerów.

INDEKSOWANE W:

CEEOL, CEJSH, ERIH PLUS, ARIANTA, PKP Index; Google Scholar; WorldCat

WSKAŹNIKI OCENY CZASOPISMA:





Poznań Slavic Studies are indexed on the 'A' list of international journals for the Humanities by the Italian Evaluation Agency of University and Research (ANVUR).

DOI: 10.14746/pss
ISSN (Print) 2084-3011  ISSN (Online) 2450-2731
PRACE PUBLIKOWANE W CZASOPIŚMIE OD 2015 R. DOSTĘPNE SĄ NA LICENCJI CREATIVE COMMONS:
CC_by-nd/4.0

Aktualności

 

Finansowanie czasopisma

 

Digitalizacja i upowszechnienie czasopisma „Poznańskie Studia Slawistyczne” realizowane przy współudziale PTPN w ramach umowy 668/P-DUN/2016 (t. 10-13 ) oraz 728/P-DUN/2017 (za lata 2017-2018) ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę

 
Opublikowane: 2019-02-20
 

Call for Papers: A Rearguard of the Avant-garde. Reflections on the occasion of the hundred-year-old anniversary of the interwar pariod “Poznan Slavic Studies” 18/2020

 

The eighteenth volume of “Poznańskie Studia Slawistyczne” tends to recollect the heterogeneous and multi-coloured tradition of the artistic movements and styles of which untrammelled growth, marked with the extra-ordinary vitalism and non-destructive invention, coincides with the interwar years of the past century. It is worth remembering that among the most significant manifestations of those movements, there are such currents like Cubism, Futurism, Surrealism, Expressionism, Abstractionism, Fauvism, Constructivism, Minimalism, Hyperrealism, Poetism, Dadaism, Sumatraism, Hipnism, or Zenitism. The beginnings of many of the above-mentioned styles of expression refer to the earlier years of the twentieth century (around 1910), their full development, however, occurs after the end of the First World War. The attempt to reactivate the avant-garde world views along with their artistic choices and preferences which shape not only the interwar period but also influence the subsequent decades finds its grounds from the historical point of view – the year of 2020 might be, therefore, considered as a symbolic anniversary date by dint of which the contemporary researchers should return to the tumultuous “twentieths, and thirties,” to use the well-known title of the Polish post-war musical.

In the volume’s initial utterance, the word “rearguard” appears which is, per analogiam to the Avant-garde, derived from the dictionary of military terms, and stands for a special group of soldiers whose task is to protect the troops against the back attacks which may disrupt their march, or break their ranks. The usage of this military term gains its motivation in the context of a certain rhetorical figure called metalepsis: in the literary-theoretical concept of Harold Bloom, metalepsis determines the condition of “belatedness” which regulates the power of literary (or, broadly speaking, cultural) tradition. What is more, this tradition is being recalled as if remained in the stage of its own formation: “Influence as a metalepsis […] tends to be either projection and distancing of the future and so an introjection of the past […]. Either way the present vanishes and the dead return, by a reversal, to be triumphed over by the living.” Bloom’s condition allows us to rework creatively the artistic past which, enriched with the contemporary components, permanently returns in new shapes and modes, and the efficient activity of the rearguard (namely, the contemporary thinkers) is to guarantee the avant-garde’s vitality. In the metaleptic movement what seems the undisputed cause becomes its effect, as is revealed in questioning the truth by Friedrich Nietzsche, truth based on the canonical logic. The unfading potential of the avant-garde, its unstoppable conduct, in Ralph Waldo Emerson’s terms, demands a rethink in the context of civilisation changes occurring over the last century. In the eccentric solutions established by the avant-garde movements, one should notice not only those changes’ announcement, but also a reservoir of alternative projects which remain immersed in the cultural non-memory.

The proposition of reworking the aforementioned tradition entails a consent to enter the ranks of the avant-garde rearguard (or the rearguard avant-garde), and is of the interdisciplinary character, since it is addressed to the representatives of various fields belonging to the so-called human studies. In order to reopen reflections on the artistic achievements of the interwar period, the volume editors invite experts in literary studies, history, history of art, philosophy, anthropology, sociology, and, broadly speaking, other researchers who are fascinated by the formal experiments created under the banner of the avant-garde revolt. Encouraging the authors to return to the interwar period, the editorial board suggest to discuss the following issues (the presented list does not, of course, exhaust  problems regarding the avant-garde phenomena):      

  • Slavonic avant-gardes: their idioms’ and poetics’ peculiarities
  • Continuations and references in the twentieth century
  • Manifestations of the anti-avant-garde stances
  • Avant-garde versus parody
  • Avant-garde and its reopening: between reiteration and reinterpretation/recontextualization
  • Styles of the avant-garde manifestos
  • Post-avant-garde in the contemporary Slavonic cultures
  • Avant-garde versus deconstruction
  • From precursors to epigones
  • Geo-poetics of Slavonic avant-gardes, or the cartographic revision in the Central and Southern Europe
  • Avant-gardes memorized and avant-gardes forgotten
  • Avant-gardes in history, histories in avant-gardes        .       

The authors are requested to send their texts (of which length must not exceed 30 thousand of letters) by the end of September 2019 via the journal’s page “Poznańskie Studia Slawistyczne” on the Pressto platform (http://pressto.amu.edu.pl/index.php/pss) or to the address studiaslawistyczne@gmail.com. On the very platform, the authors can find all the publishing instructions. Articles (in the form of DOC/DOCX or RTF) should be supplemented with abstracts (around 500 letters) and key words (both in English) together with notes about authors.

            Anna Maria Skibska (the volume’s thematic editor)

 
Opublikowane: 2019-01-17
 

Call for Papers: Ariergarda awangardy. Refleksje na okoliczność stuletniej rocznicy międzywojnia "Poznańskie Studia Slawistyczne" 18/2020

 

 

            Osiemnasty tom „Poznańskich Studiów Slawistycznych” zmierzyć się pragnie z heterogeniczną i wielobarwną tradycją ruchów oraz nurtów artystycznych, które z niezwykłym witalizmem i anty-destrukcyjną inwencją rozwijały się bujnie w latach międzywojennych minionego stulecia. Do najważniejszych manifestacji owych ruchów należą, warto przypomnieć, takie kierunki, jak kubizm, futuryzm, kubofuturyzm, surrealizm, ekspresjonizm, abstrakcjonizm, fowizm, konstruktywizm, minimalizm, hiperrealizm, poetyzm, dadaizm, sumatraizm, hipnizm czy zenityzm, spośród których wiele zapoczątkowanych zostało wcześniej (około 1910 roku), ale rozwinęło się w pełni po zakończeniu pierwszej wojny światowej. Próba reaktywacji awangardowych sił kształtujących nie tylko drugą i trzecią dekadę XX wieku, ale rzutujących również na lata kolejne i sięgających współczesności, znajduje swoje uzasadnienie w optyce historycznej – rok 2020 uznać bowiem można umownie za datę rocznicową, za sprawą której warto powrócić do burzliwych „lat dwudziestych, lat trzydziestych”, by skorzystać ze słów znanego polskiego szlagieru z powojennego filmu muzycznego.

W wypowiedzi inicjalnej otwierającej niniejszy tom widnieje słowo „ariergarda”, które, per analogiam do awangardy, wywodzi się ze słownika terminów militarnych i oznacza tylną straż – zadanie owej straży sprowadza się do zabezpieczania wojskowej kolumny przed atakami od tyłu, zakłócającymi jej marsz i nadszarpującymi jej szyki. Użycie tego pojęcia zyskuje swoją motywację w kontekście pewnej figury retorycznej zwanej metalepsis, która w literaturoznawczej koncepcji Harolda Blooma warunkuje „kondycję opóźnienia” (belatedness), ta zaś utrzymuje w mocy potęgę tradycji literackiej (czy, szerzej, kulturowej), przywoływanej w taki jednak sposób, jak gdyby znajdowała się ona dopiero w akcie własnego powstawania. Postulowana przez amerykańskiego teoretyka kondycja pozwala na twórcze przepracowywanie artystycznej przeszłości, która – wzbogacana o współczesne komponenty – stale powraca w nowych kształtach i odmianach, a niemożliwość jej wysycenia uzależniona jest od skutecznej aktywności ariergardy. W metaleptycznym ruchu to, co wydaje się bezsprzeczną przyczyną, nabiera wymiarów efektu – o płynności owej temporalnej relacji przekonał się już w swoim czasie Fryderyk Nietzsche kwestionując prawdę wzniesioną na gruncie kanonicznej logiki. Niegasnący potencjał awangardy, jej niepowstrzymany pochód, mówiąc językiem Ralpha Waldo Emersona, domaga się ponownego przemyślenia w obliczu cywilizacyjnych zmian, do jakich doszło na przestrzeni stulecia dzielącego nas od nierzadko ekscentrycznej aktywności ruchów awangardowych, w których dostrzec warto zmian tych zapowiedzi, ale również próbę konstruowania światów wariantywnych, światów z rozmaitych powodów nieurzeczywistnionych i zanurzonych w kulturowej niepamięci.

            Propozycja przepracowania tradycji, która równoważna jest ze wstąpieniem w szyki awangardowej ariergardy (bądź też ariergardowej awangardy), odznacza się charakterem interdyscyplinarnym, adresowana jest bowiem do ekspertów reprezentujących różne obszary nauk humanistycznych. Do refleksji nad artystycznym dorobkiem slawistycznego dwudziestolecia międzywojennego zapraszamy zatem znawców literatury, historii, historii sztuki, filozofii, antropologii, socjologii oraz, mówiąc ogólniej, wszelkich pasjonatów eksperymentów formalnych spod znaku twórczej rewolty znamionującej lata dwudzieste oraz trzydzieste minionego wieku. Zachęcając do powrotu do owych inspirujących lat, przedstawiamy wachlarz zagadnień obejmujący:

∙ słowiańskie awangardy: osobliwości ich idiomów i poetyk

∙ dwudziestowieczne kontynuacje i nawiązania

∙ przejawy postaw anty-awangardowych

∙ awangarda versus parodia

∙ awangarda: wznowienie lektury, czyli między reiteracją a reinterpretacją/rekontekstualizacją

∙ języki awangardowych manifestów

∙ zjawisko post-awangardy we współczesnych kulturach słowiańskich

∙ awangarda a dekonstrukcja

∙ od prekursorstwa do epigonizmu

∙ geopoetyka awangard słowiańskich albo rewizja kartograficzna obejmująca środkowe i południowe obszary Europy

∙   awangardy w historii, historie w awangardach

   Na Państwa teksty czekamy do 30. września 2019 roku. Teksty (o objętości nieprzekraczającej 15. stron znormalizowanych i przygotowane według zasad, które znajdą Państwo na https://pressto.amu.edu.pl/index.php/pss/about/submissions#authorGuidelines  prosimy przesyłać w formacie DOC/DOCX lub RTF na adres mailowy redakcji: studiaslawistyczne@gmail.com lub platformę  https://pressto.amu.edu.pl/index.php/pss/about/submissions#onlineSubmissions

Anna Maria Skibska (redaktor tematyczna tomu)

 
Opublikowane: 2019-01-17
 
Więcej ogłoszeń...


    Metadata from Crossref logo       Crossref Similarity Check logo