Flâneur of the Surreality. Vítězslav Nezval’s Surreal Walks around Prague

Main Article Content

Anna Gawarecka

Abstract

In the surrealistic period of his literary work Vítězslav Nezval, following the French formula of presenting Paris as an archetypical modern city, published textual passage Pražský chodec (1938) which title is taken from the famous Apollinaire’s story but its narrative schema resembles the Louis Aragon’s Paris Peasant. In opposition to avant-garde ideas of the perfect urbanization projects connected with the technological progress and futurological utopias Nezval tries to show Prague (more mysterious and surreal in his eyes than the capital of France) as a space of living literary tradition, full of lieux de mémoire and traces of long past events. Walking around urban streets, alleys or bridges often regarded as the typical surrealistic activity, becomes here an instrument of evoking these memories and it is also treated as a metaphor of poetic creation.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Gawarecka , A. (2020). Flâneur of the Surreality. Vítězslav Nezval’s Surreal Walks around Prague. Poznań Slavic Studies, (18), 103-123. https://doi.org/10.14746/pss.2020.18.6
Section
A REARGUARD OF THE AVANT-GARDE

References

  1. Aragon, L. (2015). Wieśniak paryski. Przeł. A. Międzyrzecki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  2. Breton, A. (1976). Manifest surrealizmu. Przeł. A. Ważyk. W: Surrealizm. Teoria i praktyka literacka. Red. A. Ważyk. Warszawa: Czytelnik, s. 73–74.
  3. Carrouges, M. (2015). André Breton a základy surrealismu. Přel. J. Vaněk. Praha: Malvern.
  4. de Certeau, M. (2008). Wynaleźć codzienność. Sztuki działania. Przeł. K. Thiel-Jańczuk. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  5. Debord, G. (2006). Oeuvres. Paris: Gallimard.
  6. Dierna, G. (1996). Způsoby a tvary touhy: Nezvalova próza z let surrealismu. W: Český surrealismus 1929–1953. Ed. L. Bydžovská, K. Srp. Praha: Argo, s. 200–213.
  7. Frydryczak, B. (2002). Świat jako kolekcja. Próba analizy estetycznej natury nowoczesności. Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora.
  8. Hocke, G.R. (2001). Svět jako labyrint. Manýrismus v literatuře. Přel. J. Brynda. Praha: Triáda/H&H.
  9. Hodrová, D. (2006). Citlivé město (eseje z mytopoetiky). Praha: Akropolis.
  10. Hrdlička, J. (2009). Obraz negace. Surrealismus a kritika obrazu. W: M. Langerová, J. Vojvodík, A. Tippnerová, J.
  11. Hrdlička. Symboly obludnosti. Mýty, jazyk a tabu české postavantgardy 40.–60. let. Praha: Malvern, s. 79–108.
  12. Janicka, K. (1985). Światopogląd surrealizmu. Jego założenia i konsekwencje dla teorii twórczości i teorii sztuki. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe.
  13. Kornhauser, J. (2017). Awangarda. Strajki, zakłócenia, deformacje. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  14. Koschmal, W. (1997). Město (Praha) a nevědomí (Apollinaire – Nezval). „Česká literatura” č. 4, s. 360–376.
  15. Lachmann, R. (2002). Memoria fantastika. Přel. T. Glanc. Praha: Herrmann&synové.
  16. Málek, P. (2011). Město. W: Heslář české avantgardy. Estetické koncepty a proměny uměleckých postupů v letech 1908–1958. Ed. J. Vojvodík, J. Wiendl. Praha: Togga, s. 199–224.
  17. Nezval, V. (1981). Pražský chodec. Praha: Československý spisovatel.
  18. Ripellino, A.M. (1997). Praga magiczna. Przeł. H. Kralowa. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  19. Rybicka, E. (2003). Modernizowanie miasta. Zarys problematyki urbanistycznej w nowoczesnej literaturze polskiej. Kraków: Universitas.
  20. Rybicka, E. (2014). Geopoetyka. Przestrzeń i miejsce we współczesnych teoriach i praktykach literackich. Kraków: Universitas.
  21. Saryusz-Wolska, M. (2011). Spotkania czasu z miejscem. Studia o pamięci i miastach. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
  22. Sławek, T. (2010). Miasto. Próba zrozumienia. W: Miasto w sztuce – sztuka miasta. Red. E. Rewers. Kraków: Universitas, s. 17–69.
  23. Szalewska, K. (2009). O „flâneura” spojrzeniu w przeszłość albo o antyturyście: (na marginesie cyklu Szary Paryż Bogdana Konopki). „Panoptikum” nr 8, s. 45–60.
  24. Szalewska, K. (2017). Urbanalia. Miasto i jego teksty. Humanistyczne studia miejskie. Gdańsk: Słowo/obraz/terytoria.
  25. Taborska, A. (2007). Spiskowcy wyobraźni. Surrealizm. Gdańsk: Słowo/obraz/terytoria.
  26. Tippnerová, A. (2014). Permanentní avantgarda? Surrealismus v Praze. Přel. M. Brunová. Praha: Academia.
  27. Turner, C. (2010). Palimpsest czy przestrzeń potencjalna? W poszukiwaniu słownictwa dla widowiska w miejscu znalezionym. Przeł. M. Gołaczyńska. W: Miasto w sztuce – sztuka miasta. Red. E. Rewers. Kraków: Universitas, s. 238–255.
  28. Vojvodík, J. (1996). Proměny těla. K sémantice tělesnosti v surrealistické lyrice Vítězslava Nezvala. W: Český surrealismus 1929–1953. Ed. L. Bydžovská, K. Srp. Praha: Argo.
  29. Ważyk, A. (1976). Przedmowa. W: Surrealizm. Teoria i praktyka literacka. Antologia. Red. A. Ważyk. Warszawa: Czytelnik, s. 5–36.