Autoportret niemożliwy

Main Article Content

Piotr Śliwiński

Abstrakt

This sketch deals with Różewicz’s feeling that identity issues are unresolvable. This feeling, which became increasingly strong in the poet’s later works, led him to lose control over poetic form and employ more rhetoric as well as caused his works to be similar to performing arts. A description of the similarities between Różewicz’s cultural ideas and the ones that are present in popular rock music is an important part of this article.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Rozprawy

Referencje

  1. T. Różewicz, Non-stop-shows, z tomu Twarz trzecia, Warszawa 1968.
  2. R. Cieślak, Oko poety. Poezja Tadeusza Różewicza wobec sztuk wizualnych, Gdańsk 1999.
  3. J. Łukasiewicz, TR, Kraków 2012, s. 408-409.
  4. Horror i humor u Różewicza – dyskusja, oprac. M. Orski, „Odra” 2008, nr 9.
  5. T. Mizerkiewicz w książce Nić śmiesznego. Studia o komizmie w literaturze polskiej XX i XXI wieku, Poznań 2007.
  6. T. W. Adorno, Dialektyka negatywna, przeł. K. Krzemieniowa, Warszawa 1986.
  7. W. Browarny, Tadeusz Różewicz i nowoczesna tożsamość, Kraków 2013.
  8. C. Miłosz, Życie na wyspach, Kraków 1997.
  9. T. Różewicz, Zwierciadło, z tomu słowo po słowie. nowy wybór wierszy, Wrocław 1994.
  10. S.I. Witkiewicz, Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia, Kraków–Warszawa 1919.