Przedmowa. Rozważania człowieka niepolitycznego (przełożył Jacek Kępa)

Main Article Content

Tomasz Mann

Abstrakt

“The Preface” was finished after the work on “Reflections of a unpolitical Man” and explains the reasons behind its creation. Thomas Mann decided that armed conflict between Germany and the West was the result of different perspectives. Democracy damages the world order and German values. The greatest advocate of democracy among Germans is the civilization’s man of letters. Mann undermines the value of his art and gives reasons for the disagreements with this revolutio-nary knowledge, which he calls “The new Pathos”. He develops the theory of the greatness of Germans as a nonpolitical nationality, recognizing Martin Luther as a reflection of this theory. He mentions the great minds of the 18th and 19th centuries to emphasize the most crucial differen- ces, seeing in himself a child of the 19th century. In conclusion, Mann claims that his opposition to democracy hastens its victory.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Przekłady
Biogram autora

Tomasz Mann

Tomasz Mann – pochodził z protestanckiej rodziny kupieckiej, mieszkającej w Lubece. Urodził się 6 czerwca 1875 roku. Był młodszym bratem Henryka Manna. Po śmierci ojca w roku 1891 i likwidacji prowadzonej przez niego firmy rodzina przenio-sła się do Monachium. Tomasz dołączył do niej dwa lata później, rezygnując z ukończenia lubeckiego gimnazjum i zdawania matury. W roku 1905 ożenił się z Katarzyną Pringsheim, córką Alfreda Pringsheima, profesora matematyki na Uniwersytecie Monachijskim i dziedzica fortuny, którą jego przodkowie zdobyli jako właściciele śląskich kolei. Rodzina Pringsheimów miała żydowskie korzenie. Mannowie doczekali się sześciorga dzieci: trzech córek i trzech synów, obdarzonych talentami pisarskimi i muzycznymi. W lutym 1933 roku Tomasz Mann wyjechał za granicę z odczytem „Cierpienie i wielkość Ryszarda Wagnera”. Na wieść o przejęciu władzy przez Hitlera postanowił nie wracać do kraju. Mieszkał z najbliższymi we Francji i Szwajcarii, a od roku 1938 w Stanach Zjednoczonych. W roku 1952 przeniósł się ponownie do Szwaj-carii. Niemcy często odwiedzał, ale na powrót do ojczyzny się nie zdecydował. Ostatnie lata spędził w miejscowości Kilchberg i tam został pochowany. Zmarł 12 sierpnia 1955 roku.Powieści Tomasza Manna, takie jak Buddenbrookowie, Czarodziejska góra, Józef i jego bracia oraz Doktor Faustus, należą do kanonu literatury światowej. Równie ważna jest eseistyka. Pisarz wypowiadał się na tematy polityczne („Rozważania człowieka niepolitycznego”, „Niemcy i naród niemiecki”) i literackie (eseje poświęcone Goethemu i Schillerowi). Niektóre eseje dotyczyły jego biografii („Moje czasy”). W roku 1929 został laureatem literackiej Nagrody Nobla. Był doktorem honoris causa uniwersytetów europejskich i amerykańskich. W twórczości Tomasza Manna dominują zagadnienia, związane z poszukiwaniem tożsamości na coraz wyższych poziomach uogólnienia. W pierwszych utworach poszukuje jej jako artysta o korzeniach mieszczańskich. Po rozpoczęciu wojny światowej w bardzo konserwatywnym duchu odpowiada na pytanie, jak rozumie niemieckość, popiera politykę cesarza Wilhelma II i popada w konflikt z broniącym demokracji bratem. W okresie międzywojennym każe swoim bohaterom zastanawiać się nad tym, czym jest europejskość, a w końcu zadaje pytania o źródła człowieczeństwa. Widoczne w poszukiwaniach dążenie do kompromisu, nazwane przez Manna ironią, pomaga mu zawsze odnaleźć drogę do porozumienia ze światem, a dziś pozwala dostrzec w nim pisarza, którego głos może okazać się pomocny w przezwyciężaniu kryzysu europejskiej samoświadomości.