Abstrakt
Porozumienie paryskie do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu stało się bezpośrednim bodźcem do przyjęcia Ramowej polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, w której sformułowano wkład UE i państw członkowskich w realizację zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego. Porozumienie paryskie „zainicjowało” też proces przeglądu prawodawstwa unijnego i przedstawiania (dyskutowania) propozycji jego zmian mających doprowadzić do wykonania postanowień Porozumienia. Celem artykułu jest przedstawienie wpływu Porozumienia paryskiego na zmianę polityki klimatyczno-energetycznej UE po 2020 r., a także analiza głównych kierunków projektowanych zmian unijnych regulacji prawnych zmierzających do wdrożenia globalnego zobowiązania UE podjętego w Paryżu w grudniu 2015 r. oraz próba oceny tych propozycji zmian. Wdrożenie tego globalnego zobowiązania UE nastąpić ma przede wszystkim przez zmianę aktów prawa unijnego tworzących tzw. pakiet klimatyczno-energetyczny do 2020. Nowo przyjęte akty prawa unijnego zaś w dalszej perspektywie staną się wyznacznikiem kierunku regulacji krajowych.
Bibliografia
Blaum, J. (2017), The Paris Agreement: Climate Change, Solidarity, and Human Rights, Chappel Hill.
Cherka, M., Elżanowski, F.M., Swora, M., Wąsowski, K.A. (red.) (2010), Energetyka i ochrona środowiska w procesie inwestycyjnym, Warszawa.
Ciechanowicz-McLean, J. (2001), Globalne ocieplenie i zmiany klimatyczne: przegląd międzynarodowych działań prawnych, Prawo i Środowisko 3(25): 85-87.
Ciechanowicz-McLean, J. (2011), Odpowiedzialność prawna w konwencji klimatycznej, Gdańskie Studia Prawnicze 25: 493-505.
Doelle, M. (2016), The Paris Agreement: historic breakthrough or high stakes experiment?, Climate Law 6(1-2): 1-20.
Domagała, M., Ganczar, M., Kuś, A. (red.), (2016), Współczesne wyzwania prawa energetycznego, Lublin.
Elżanowski, F.M. (2010), Proces inwestycyjny w kontekście pakietu klimatyczno-energetycznego Unii Europejskiej, w: Cherka, M., Elżanowski, F.M., Swora, M., Wąsowski, K.A. (red.), Energetyka i ochrona środowiska w procesie inwestycyjnym, Warszawa:121-134.
Falkner, R. (2016), The Paris Agreement and the new logic of international climate politics, International Affairs 92(5): 1107-1125.
Fujimori, S., Su, X., Liu, J.Y., Hasegawa, T., Takahashi, K., Masui, T., Takimi, M. (2016), Implication of Paris Agreement in the context of long-term climate goals, Springerplus 1(5): 16-20.
Glenn, J.M., Otero, J. (2013), Canada and the Kyoto Protocol: an Aesop fable, [w:] Hollo, E.J., Kuloves, K., Mehling, M. (eds.), Climate Change and the Law, New York-London: 489-506.
Gradziuk, A. (2011), Globalne negocjacje klimatyczne – najważniejsze rezultaty konferencji klimatycznej ONZ w Durbanie, Biuletyn PISM 113(862):1270-1271.
Gradziuk, A., Karaczun, Z.M, Wyciszkiewicz, E. (2011), Globalne negocjacje klimatyczne: interesy i wyzwania dla Polski i UE, Warszawa.
Gupta, J. (2010), History of International Climate Change Policy, Wiley Interdisciplinary Reviews: Climate Change 1(5): 636-653.
Haładyj, A. (2016), Założenia nowego porozumienia klimatycznego i jego skutki dla krajowej polityki energetycznej, w: Domagała, M., Ganczar, M., Kuś, A. (red), Współczesne wyzwania prawa energetycznego, Lublin: 199-214.
Hollo, E.J., Kuloves, K., Mehling, M. (eds.) (2013), Climate Change and the Law, New York-London.
Karski L. (2007), Przyczyny powstania ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Prawo i Środowisko 1(49): 37-46.
Karski, L. (2008), Sprawozdanie z prac prowadzonych w ramach udziału w 13 Konferencji Stron Ramowej Konwencji Klimatycznej i 3 Konferencji Stron Protokołu z Kyoto oraz organów po¬mocniczych, które odbyły się na wyspie Bali w Indonezji: 3-15 grudnia 2007 r., Studia Ecologiae et Bioethicae 6: 575-584.
Karski, L. (2012), System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Komentarz, Warszawa.
Kępa, K. (2010), Protokół z Kioto – perspektywa nowego porozumienia, Prawo i Środowisko 4(64): 42-62.
Kępa, K. (2013), Prawnomiędzynarodowe aspekty zmian klimatycznych, Warszawa.
Knopp, L., Górski, M. (Hrsg.), (2015), Deutschlands Energiewende und Polens Einstieg in die Kernenergie eine Bestandsaufnajm, Berlin.
Mace, M.J. (2016), Mitigation commitments under the Paris Agreement and the way forward, Climate Law 6: 21-39.
Maljean-Dubois, S. (2016), The Paris Agreement: a new step in the gradual evolution of differential treatment in the climate eegime?, Review of European Community& International Law 25(2): 151-159.
Oberthūr, S., Groen, L. (2017), The European Union and the Paris Agreement: leader, mediator or bystander?, Wiley Interdisciplinary Reviews: Climate Change 1(8): 3-23.
Peine, F.J. (2015), Energiewende in Deutschland – neue rechtliche Rahmenbedingungen, insbesondere die Novellierung des Erneuerbare-Energien-Gesetzes, [w:] Knopp, L., Górski, M. (Hrsg.), Deutschlands Energiewende und Polens Einstieg in die Kernenergie eine Bestandsaufnajm, Berlin: 219-250.
Przyborowska-Klimczak, A. (2010), Zagrożenia związane ze zmianami klimatycznymi i przeciwdziałanie ich negatywnym skutkom na forum międzynarodowym, w: Symonides, J. (red), Świat wobec współczesnych wyzwań i zagrożeń, Warszawa: 439-440.
Sobolewski, M. (2012), Perspektywy międzynarodowych negocjacji klimatycznych w świetle wyników konferencji COP17 w Durbanie, Studia Biura Analiz Sejmowych 1(29): 31-54.
Stoczkiewicz, M. (2013), Implementacja prawa klimatyczno-energetycznego Unii Europejskiej w Polsce, Warszawa.
Symonides, J. (2010) (red), Świat wobec współczesnych wyzwań i zagrożeń, Warszawa.
Wyciszkiewicz, E. (2011), Dylematy dyplomacji klimatycznej Unii Europejskiej. Między ochroną klimatu a dążeniem do przywództwa, w: Gradziuk, A., Karaczun, Z.M,
Wyciszkiewicz, E., Globalne negocjacje klimatyczne: interesy i wyzwania dla Polski i UE, Warszawa: 163-180.
Licencja
Prawa autorskie (c) 2017 WPiA UAM
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.