Ponowienie czynności dowodowej w polskim procesie karnym (aspekty teoretyczne i prakseologiczne)

Main Article Content

Łukasz Cora

Abstrakt

Tekst zawiera analizę charakteru prawnego unormowania instytucji ponowienia czynności dowodowej. Prezentowane poglądy uznają instytucję ponowienia czynności dowodowej za kluczową czynność kontrolującą dowody niezbędną z punktu widzenia prawidłowości poczynionych ustaleń. Autor przyjmuje, że ograniczanie dopuszczalności ponowienia czynności do zgodności z formalnymi wymaganiami prawa procesowego jest niewystarczające. Jego zdaniem kwestię tę należy identyfikować proporcjonalnością. prawdziwością, przydatnością, i efektywnością poczynionych ustaleń będących rezultatem jej przeprowadzenia tak z punktu widzenia realizacji rzeczywistych jak i założonych celów procesowych. W konkluzji autor stwierdza, że przeprowadzanie czynności dowodowych powinno uwzględniać postulat ich zasadności, kompletności, precyzji i efektywności dla dowodowej podstawy rozstrzygnięcia. Cała trudność w zakresie ponowienia czynności dowodowej polega na wyważeniu dóbr w postaci limitacji dolegliwości względem uczestników procesu karnego, szybkości przebiegu postępowania karnego a realizacją zasady prawdy materialnej, zasady legalizmu ścigania, zasady swobodnej oceny dowodów oraz postulatu trafnej reakcji karnej.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Cora, Łukasz. (2018). Ponowienie czynności dowodowej w polskim procesie karnym (aspekty teoretyczne i prakseologiczne). Ruch Prawniczy, Ekonomiczny I Socjologiczny, 80(4), 197-208. https://doi.org/10.14746/rpeis.2018.80.4.15
Dział
ARTYKUŁY - Prawo