Środowisko prawne funkcjonowania samorządu terytorialnego (czy tylko decentralizacja?)

Main Article Content

Marek Szewczyk

Abstrakt

Przedmiotem niniejszego artykułu jest próba ukazania środowiska prawnego, w którym może funkcjonować samorząd terytorialny. Autor stara się wykazać, że środowiskiem takim może być środowisko charakterystyczne dla decentralizacji administracji publicznej rozumianej jako samodzielność w zakresie stosowania prawa, bez jednoczesnej samodzielności w zakresie stanowienia prawa rangą równego ustawie zwykłej. Jednakże – w ocenie autora – równie dobrze samorząd terytorialny może funkcjonować w warunkach autonomii, obejmującej samodzielność nie tylko w zakresie stosowania prawa, lecz także samodzielność w zakresie stanowienia aktów rangą równych ustawie zwykłej, jak działo się to w województwie śląskim w czasach II Rzeczpospolitej, a współcześnie w Republice Włoskiej oraz w Królestwie Hiszpanii. Wreszcie samorząd może funkcjonować także w warunkach quasi-autonomii. Tę z kolei autor charakteryzuje w ten sposób, że poszczególne jednostki samorządu terytorialnego zostały wyposażone bezpośrednio przez ustawodawcę konstytucyjnego w prawo do artykułowania własnych zadań – w granicach określonych w przepisami Konstytucji RP oraz do określania swych struktur wewnętrznych, bez konieczności powoływania – jako podstawy prawnej – upoważnień zawartych w ustawach zwykłych oraz bez konstytucyjnych gwarancji nieingerencji w te dwie sfery przez ustawodawcę zwykłego.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
30 lat samorządu terytorialnego w Polsce

Bibliografia

  1. Bauer, H., L. Hajasch (2017). Vom passiven Untertanen, über den Wutbürger zum aktiven Citoyen in der Bürgerkomune, [w:] H. Bauer, Ch. Büchner, L. Hajasch (Hrsg.), Partizipation in der Bürgerkommune. Potsdam: 15–32.
  2. Dolnicki, B. (2016). Samorząd terytorialny. Wydanie 6. Warszawa.
  3. Gern, A. (1992). Kommunalrecht für Baden-Wirtemberg. Baden-Baden.
  4. Izdebski, H. (2014). Glosa do wyroku WSA w Olsztynie z 14 maja 2013 r., II S.A./Ol 196/13. Samorząd Terytorialny 24(1/2):
  5. Jagoda, J. (2011). Sądowa ochrona samodzielności jednostek samorządu terytorialnego. Warszawa.
  6. Jakimowicz, W. (2002). Publiczne prawa podmiotowe. Warszawa.
  7. Kasznica, S. (1947). Polskie prawo administracyjne. Poznań.
  8. Kisiel. W. (2010) [w:] P. Chmielnicki (red.), Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz. Warszawa: Leoński, Z. (1992). Prawo administracyjne. Warszawa.
  9. Lübking U. (2017). Rechtliche Grundlagender Bürgerbeteiligunge, [w:] H. Bauer, Ch. Büchner, L. Hajasch (Hrsg.), Partizipation in der Bürgerkommune. Potsdam: 33–44.
  10. Makowski, W. (1939). Nauka o państwie. Część 1: Teoria państwa. Warszawa.
  11. Panejko, J. (1926). Geneza i podstawy samorządu europejskiego. Paryż 1926.
  12. Sypniewski, Z., Szewczyk, M. (2018). Wzorcowy statut gminy. Poznań.
  13. Szewczyk, M. (2018). Quasiautonomia statutowa jednostek samorządu terytorialnego, [w:] K. Małysa-Sulińska, M. Stec (red.), Konstytucyjne umocowanie samorządu terytorialnego, Warszawa: