O znaczeniu tradycyjnej konstrukcji prawnej samorządu terytorialnego w warunkach współczesności

Main Article Content

Zygmunt Niewiadomski

Abstrakt

Samorząd terytorialny w naukach prawnych był do niedawna przedmiotem badań jako konstrukcja prawna (wyodrębniona wspólnota lokalna samodzielnie wykonująca funkcje administracji publicznej). Podjęcie przez samorząd nadto innych funkcji właściwych współczesności spowodowało zmianę akcentów badawczych. Na plan pierwszy wysuwają się nowe funkcje samorządu, wykraczające poza administrację publiczną (działalność na rzecz dobra wspólnego i społeczeństwa obywatelskiego). Stają się one niekiedy głównym elementem definiującym samorząd terytorialny, osłabiając dotychczasową główną funkcję samorządu w znaczeniu prawnym (wykonywanie administracji publicznej). To zaś rodzi niebezpieczeństwo traktowania samorządu jako zjawiska wyłącznie politycznego, wychodząc naprzeciw działaniom osłabiającym pozycję samorządu terytorialnego, zwłaszcza w państwach autorytarnych, rządzonych przez partie populistyczne.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
30 lat samorządu terytorialnego w Polsce

Bibliografia

  1. Błaś, A. (2002). Reaktywowanie samorządu terytorialnego w Rzeczypospolitej Polskiej w 1990 r., [w:] Studia nad samorządem terytorialnym. Kolonia Limited.
  2. Box, C. (2007). Democracy and Public Administration. M.E. Sharpe, Inc.
  3. Filipowicz, A. (1984). Pojęcie i funkcje nadzoru w administracji. Ossolineum.
  4. Fox, C., Miller, H.T. (1995). Postmodern Public Administration. Toard Discourse, Sage, Thousand. Oaks.
  5. Gomułowicz, A. (2018). Oblicze polskiej dyktatury. Nauka 3: 67–80
  6. Guy, P.B. (1999). Administracja publiczna w systemie politycznym. Warszawa.
  7. Knemeyer, F.L. (1981). Die Staatsaufsicht über die Gemeinden und Kreise, [w:] Handbuch der kommunalen Wissenschaft und Praxis. 2. Auflage. Band l. Springer: 265–287.
  8. Kulesza, M. (2000). Przepisy administracyjne w zamkniętym systemie źródeł prawa. Samorząd Terytorialny 10(9).
  9. Lipowicz, I. (2019). Samorząd terytorialny XXI wieku. Warszawa.
  10. Maciołek, M. (1987). Komisarz Republiki – kontynuator funkcji prefekta. Organizacja – Metody – Technika 3: 29.
  11. Melleray, G. (1978). La tutelle de l’état sur le communes. Broché.
  12. Meylan, J., Gottraux, M., Dahinden, P. (1972). Schweizer Gemeinde und Gemeindeautonomie. Lausanne.
  13. Miemiec, M. (2007). Gmina w systemie administracji publicznej Republiki Federalnej Niemiec. Kolonia Limited.
  14. Moreau, J. (1972). Administration regionale, locale et municypale. Dalloz.
  15. Niewiadomski, Z. (2011). Samorząd terytorialny, [w:] System prawa administracyjnego. Tom 6. Warszawa.
  16. Piekara, A. (1990). Wartości i funkcje samorządu terytorialnego. Państwo i Prawo 45(8): 3–13.
  17. Pierot, R. (1985). Samodzielność finansowa związków lokalnych i niedawne reformy decentralizacyjne we Francji. Problemy Rad Narodowych 62.
  18. Pontier, J.M. (1975). La repartition des competences entre l’Etat et les collectivites locales. Paris.
  19. Przeorski, T. (1938). Samorząd Miejski 13.
  20. Ruśkowski, E. (1984). Problemy decentralizacji finansowej we Francji. Problemy Rad Narodowych 59.
  21. Siedentopf, H. (1983). Kontrola administracji przez izby obrachunkowe, [w:] Administracja Republiki Federalnej Niemiec. Ossolineum.
  22. Starościak, J. (1960). Decentralizacja administracji. Warszawa.
  23. Staryszak, J. (1931). Prawo nadzoru nad administracją samorządową w Polsce. Warszawa.
  24. Szewczyk, E., Szewczyk, M. (2014). Generalny akt administracyjny. Między indywidualnym aktem administracyjnym, a aktem normatywnym. Warszawa.
  25. Wiener, C. (1984). Władza centralna i władza lokalna – Mity i rzeczywistość. Kontrola czy ingerencja, [w:] J. Łętowski (red.). Administracja Republiki Francuskiej, Ossolineum.
  26. Wiktorowska, A. (2002). Prawne determinanty samodzielności gminy. Warszawa.
  27. Ziemski, K. (2005). Indywidualny akt administracyjny jako prawna forma działania administracji.Poznań.