Archiwum literackie Wincentego Różańskiego w świetle założeń krytyki genetycznej
PDF

Słowa kluczowe

Wincenty Różański – spuścizna literacka
Biblioteka Raczyńskich – zbiory
krytyka genetyczna
przed-tekst

Jak cytować

Przybyszewska, A. (2017). Archiwum literackie Wincentego Różańskiego w świetle założeń krytyki genetycznej. Biblioteka, (21(30), 101–122. https://doi.org/10.14746/b.2017.21.6

Abstrakt

Tekst prezentuje spuściznę literacką Wincentego Różańskiego jako materiał badawczy dla krytyki genetycznej. Jest to metodologia pracy dokumentacyjnej, interpretacji i edycji, stawiająca w polu zainteresowania analizę genetyczną tekstu, przygotowanie genetycznego dossier oraz edycję, której celem jest rekonstrukcja etapów powstawania tekstu w formie cyfrowego wydania naukowego. Krytycy genetyczni poddają zatem wnikliwemu oglądowi bruliony i autografy, wprowadzają do badawczego instrumentarium pojęcie przed-tekstu, na który składają się różne wersje tekstu oraz wszelkie notatki i uzupełnienia autora, znajdujące się w obrębie rękopisu. Owe warianty, nie tekst zwany ostatecznym, stanowią w tej koncepcji klucz do zrozumienia procesu twórczego i odkrycia innej historii literatury niż ta, którą ustanawia się na podstawie drukowanego dorobku twórców. Archiwum twórcze Różańskiego, znajdujące się w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Wielkopolskiego Środowiska Literackiego (Domu Literatury Biblioteki Raczyńskich), tworzą setki nieopublikowanych, pozostawionych w rękopisach wierszy poety. Stanowią one znakomity materiał do analizy i – być może – wydania genetycznego, którego koncepcję dotyczącą ineditów zaproponował francuski teoretyk badania genezy Pierre-Marc de Biasi.

https://doi.org/10.14746/b.2017.21.6
PDF

Bibliografia

Antoniuk M., Osoba i przed-tekst, w: Osoba czy tekst?, red. A. Bielak, Lublin 2015, s. 31–63.

Balcerzan E., Biografia jako język, w: Biografia – geografia – kultura literacka, red. J. Ziomek, J. Sławiński, Wrocław 1975, s. 25–40.

Bem P., Dlaczego polskie edytorstwo naukowe nie istnieje, „Teksty Drugie” 2016, nr 1, s. 151–168.

Biasi P.M. de, Genetyka tekstów, przeł. F. Kwiatek, M. Prussak, Warszawa 2015.

Degler J., Piekło edytora, czyli o listach Witkacego do żony, „Przestrzenie Teorii” 2010, t. 14, s. 13–32.

Kruszewski W., Rękopisy i formy. Badanie literatury jako sztuka odnajdywania pytań, Lublin 2010.

Leśniak A., Gorączka archiwum w sztuce współczesnej. Symptomy choroby i propozycja terapii, „Kultura Współczesna” 2011, nr 4, s. 100–107.

Mitosek Z., Od dzieła do rękopisu. O francuskiej krytyce genetycznej, „Pamiętnik Literacki” 1990, nr 4, s. 392–403.

Nalepa M., Setlak W., Syn bogini. Wincenty „Witek” Różański, wyd. 2, Rzeszów 2016.

Spuścizna literacka Wincentego Różańskiego, rkp DL/482–509, w: Katalog rękopisów Ośrodka Dokumentacji Wielkopolskiego Środowiska Literackiego, t. 4, oprac. R. Kurewicz, A. Przybyszewska, Poznań 2016, s. 111–170.

Stachura E., „Ty mój losie niezłomny”. Listy do Wincentego Różańskiego, oprac., przypisy J. Beczek, „Twórczość” 2017, nr 1, s. 62–87.

Troszyński M., Rękopis 4D, „Teksty Drugie” 2014, z. 3, s. 49–56.

Utwory opublikowane w czasopiśmie Biblioteka, na platformie Pressto należącej do Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu od 2015 roku są udostępniane  na
 
licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Licencja Creative Commons

Tym samym wszyscy zainteresowani są uprawnieni do korzystania z utworów opublikowanych po 2015 roku pod następującymi warunkami:

  • uznania autorstwa czyli obowiązek podania wraz z rozpowszechnianym utworem informacji o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, doi) oraz samej licencji
  • na tych samych warunkach — remiksując utwór, przetwarzając go lub tworząc na jego podstawie, należy swoje dzieło rozpowszechniać na tej samej licencji, co oryginał.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Autor zachowuje prawa majątkowe, ale udziela zgody Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na wykorzystanie dzieła. Autorzy tekstów zakwalifikowanych do publikacji proszeni są o wypełnienie podpisanie i przesłanie umowy.

Jeżeli autor artykułu nie jest przekonany, że może wykorzystywać cudze utwory (np. ilustracje, fotografie, tabele) w ramach cytatu we własnej tekście musi dostarczyć do redakcji czasopisma zgodę od uprawnionych podmiotów.

Prawa są zastrzeżone do wszystkich tekstów opublikowanych przed rokiem 2015.

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.

Metrics

Metrics Loading ...