Treść głównego artykułu

Abstrakt

Od najdawniejszych czasów introligatorstwo było związane z nauką i sztuką, ściśle powiązane z książką – zarówno rękopiśmienną, jak i drukowaną. Na przestrzeni dziejów, dzięki korzystnej koniunkturze spowodowanej ciągłym zwiększaniem się liczby różnorodnych publikacji, introligatorzy zaczęli organizować się w cechy. Zrzeszały one między innymi mistrzów, czeladników oraz adeptów sztuki oprawiania książek. Uczniowie podczas 3-, 4-letniej nauki zdobywali potrzebną wiedzę i umiejętności zawodowe. Po jej zakończeniu stawali się czeladnikami. Jednym z etapów stanu czeladniczego był zwyczajowy obowiązek wędrowania zawodowego, mającego na celu wymianę doświadczeń, co miało prowadzić do podnoszenia kunsztu introligatorskiego w kraju. Poznańska „Książka wpisów wędrujących czeladników introligatorskich” jest dokumentem unikatowym i rejestruje działalność Stowarzyszenia Introligatorów w Poznaniu w drugiej połowie XIX wieku. Zawiera wiele wpisów niemieckich i polskich wędrujących czeladników, szukających w mieście zatrudnienia. „Książka” jest cennym i ważnym dowodem na istnienie bogatego życia rzemieślniczego z zakresu introligatorstwa w XIX-wiecznym Poznaniu.

Słowa kluczowe

Wielkopolska Poznań XIX wiek Rzemiosło Introligatorstwo Kształcenie zawodowe Wędrowanie zawodowe

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Nowakowski, A., & Rosadziński, L. (2010). „Witajcie koledzy” – poznańska „Książka wpisów wędrujących czeladników introligatorskich”. Biblioteka, (14(23), 21-31. https://doi.org/10.14746/b.2010.14.2

Bibliografia

  1. Bugajski K., Źródła rewolucji przemysłowej w Anglii, Portal:elstudento.org.
  2. Hałaciński K., O krakowskich introligatorach ubiegłego wieku, Kraków 1926.
  3. Książka Wędrowna – Wander-buch, Kraków 1829.
  4. Pachoński J., Zmierzch sławetnych. Z życia mieszczan w Krakowie w XVII i XVIII wieku, Kraków 1956.
  5. Rosadziński L., Śladami poznańskich introligatorów. Ich sztuka i wyroby, Poznań 2009.