Emotions in Public Discourse

Main Article Content

Elżbieta Laskowska

Abstract

In political discourse, the recipient is collective and intentional. Being a part of public discourse, political discourse abounds in speech acts that have emotive-evaluative function. In the prezent paper, the Author discusses the most frequent evaluative-emotive acts gleaned from parliamentary speeches, and these include: accusations, complaining, bragging, expressing recognition and justification. The methodological Framework adopted by the Author adheres to the model proposed by Aleksy Awdiejew. Another phenomenon observable in public discourse is aggression. Irrespective of this, expressing emotions in public discourse is sometimes ideologically motivated.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Laskowska, E. (2015). Emotions in Public Discourse. Poznańskie Studia Slawistyczne, (9), 51-63. https://doi.org/10.14746/pss.2015.9.3
Section
EMOTYWNY ASPEKT JĘZYKA W SŁOWIAŃSKIM DYSKURSIE PUBLICZNYM

References

  1. Awdiejew A., 2004, Gramatyka interakcji werbalnej, Kraków.
  2. Bralczyk J., 1999, O używaniu języka w polskiej polityce w latach dziewięćdziesiątych, w: Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, red. W. Pisarek, Kraków, s. 197–217.
  3. Bralczyk J., 2008, Brutalizacja języka publicznego, w: Reverendissimae Halinae Satkiewicz cum magnaaestimatione, red. G. Dąbkowski, Warszawa, s. 59–66.
  4. Cetwiński O., Karwat M., 2001, Polityka jako homeostat systemu społecznego, w: Metafory polityki, red. B. Kaczmarek, Wrocław, s. 17–26.
  5. Dobek-Ostrowska B., 2006, Komunikowanie polityczne i publiczne, Warszawa.
  6. Dunaj B. (red.), 2001, Słownik współczesnego języka polskiego, Warszawa.
  7. Heywood A., 2008, Ideologie polityczne. Wprowadzenie, przeł. M. Habura, N. Orłowska, D. Stasiak, Warszawa.
  8. Kamińska-Szmaj I., 1994, Judzi, zohydza, ze czci odziera. Język propagandy politycznej w prasie 1919–1923, Wrocław.
  9. Kamińska-Szmaj I., 2007, Agresja językowa w życiu publicznym, Wrocław.
  10. Kowalski S., 2001, O sejmowej antyetykiecie, w: Zmiany w publicznych zwyczajach językowych, red. J. Bralczyk, K. Mosiołek-Kłosińskiej, Warszawa, s. 85–91.
  11. Laskowska E., 2004, Dyskurs parlamentarny w ujęciu komunikacyjnym, Bydgoszcz.
  12. Laskowska E., 2009a, Nazywanie i wyrażanie uczuć w języku, Zielonogórskie Seminaria Językoznawcze, Zielona Góra, s. 351–361.
  13. Laskowska E., 2009b, Wartościowanie w dyskursie publicznym, w: Problemy komunikacji społecznej, red. G. Habrajska, Łask, s. 55–71.
  14. Peisert M., 2004, Formy i funkcje agresji werbalnej. Próba typologii, Wrocław.
  15. Petrozolin-Skowrońska B. (red.), 1997, Mała encyklopedia powszechna PWN, Warszawa.
  16. Satkiewicz H., 2000, Językowe przejawy agresji w mediach, w: Język w mediach masowych, red. J. Bralczyk, K. Mosiołek-Kłosińska, Warszawa, s. 28–42.
  17. Tokarski J. (red.), 1980, Słownik wyrazów obcych, Warszawa.
  18. Walczak B., 1994, Co to jest język polityki?, w: Język a kultura, t. 11, Język polityki a współczesna kultura polityczna, red. J. Anusiewicz, B. Siciński, Wrocław, s. 15–20.