Abstrakt
The aim of this research was to characterize changes in the perception of a function of theatre director at the begging of the 20th century. The Czech theatrical culture taking the pattern of great European theatre reformers of that time, created a genuine theatrical theory of directing. Its first representative and implementer was Karel Hugo Hilar. His work was based on an assumption that a director is the highest instance in a preparation of performance, that can be compared only to a role of a sovereign. Moreover, Hilar was the first in the Czech cultural context to call a director the creator of a scenic reality. A reality that would represent a current world view transformed by theatrical means and the creative imagination of an artist.
Bibliografia
Bie O., 1912, Iluse a styl na scéně, przeł. O. Grün, J. Reichmann, „Divadlo” XVIII, s. 131–133, 158–160, 204–206.
Burian J.M., 1982, K.H. Hilar and the Early Twentieth-Century Czech Theatre, „Theatre Journal” nr 1, s. 55–76.
Černý F., 1968, Hiarovy expresionistické režijní výboje a čeští herci, w: Význam inscenační tvorby K.H. Hilara pro moderní české divadlo, red. J. Hilmera, Praha, s. 14–20.
Craig E.G., 1910, Divadelní umění, przeł. V.V. Štech, „Divadlo” XV, s. 381–384, 406–409, 430–433, 453–458.
Craig E.G., 1920, Herec, przeł. J. Reichmann, „Divadlo” XX, s. 3–5.
„Divadlo”, 1905, XXI.
Frejka J., 1936, Hilar v práci, w: K.H. Hilar. Čtvrt století české činohry, red. M. Rutte, Praha, s. 292–301.
Hilar K.H., 1989, Mých deset avantgardních představení na Mětském divadle, „Theatralia VII. K výročí narození K.H. Hilara” nr VII, s. 135–139.
Hilar K.H., 2002, O divadle, wybór i oprac. E. Šormová, Praha.
Hofmanová M., 1911, Otázky moderního divadla, „Divadlo” XVII, s. 439–442.
Lukavský J., 1909, Problem české režie, „Divadlo” XIII, s. 375–377.
Obst M., Scherl A., 1962, K dějinám české divadelní avantgardy, Praha.
Reichmann J., 1913, Edward Gordon Craig, „Divadlo” XXI, s. 289–291, 305–308.
Rutte M., 1936, K.H. Hilar. Člověk a dílo, w: K.H. Hilar. Čtvrt století české činohry, red. M. Rutte, Praha, s. 7–158.
Sutnar L. (red.), 1935, Za šéfem činohry Národního divadla v Praze Dr. K.H. Hilarem, Praha.
Tetauer F., 1947, Sedmero zástav, Praha.
Závodský A., 1979, Hilarova filozofie režie, „Sborník prací filosofické fakulty Brněnské univerzity” nr 25–26, s. 37–61.
Želenský K., 1907–1908, O režisérství, „Divadlo” X, s. 4–6, 34–36, 64–66, 114–117, 162–164.
Želenský K., 1908, O režisérství, „Divadlo” XI, s. 316–319, 340–345.
Živný V., 1989, Herci o Hilarovi, „Theatralia VII. K výročí narození K.H. Hilara” nr VII, s. 101–117.
Licencja
Autorzy
Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie Poznańskie Studia Slawistyczne są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.
Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie Poznańskie Studia Slawistyczne udzielają Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).
Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.
Użytkownicy
Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych od 2015 roku w Poznańskich Studiów Slawistycznych pod następującymi warunkami:
- uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, DOI) oraz samej licencji;
- bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.
Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2015 r. prawa autorskie są zastrzeżone.
Inne
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).