Opóźnienia w funkcjonowaniu językowym jako wczesny symptom zaburzeń w rozwoju dziecka1

Main Article Content

Justyna Leszka

Abstrakt

Human linguistic development is constitutionally conditioned and is achieved through contact with adult language users. All children follow the same rules and stages in the development of speech. The knowledge of their course and consequences enables early recognition of deviations from the norm, which may be delayed speech development or a symptom of other, often serious developmental disorders. The analysis of the research results shows that the most common reason for parents’ seeking diagnosis and therapeutic support is an incorrect linguistic functioning of the child. Diagnostic procedures often end with the diagnosis of other developmental disorders in which linguistic retardation was an early symptom. Therefore, it is legitimate to increase social knowledge and sensitivity of parents and specialists in monitoring the linguistic development of children under 3 years of age.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Leszka, J. (2021). Opóźnienia w funkcjonowaniu językowym jako wczesny symptom zaburzeń w rozwoju dziecka1. Kultura-Społeczeństwo-Edukacja, 20(2), 359-373. https://doi.org/10.14746/kse.2021.20.23
Dział
Artykuły

Referencje

  1. Bauer J. (2015), Empatia. Co potrafią lustrzane neurony?, Warszawa.
  2. Chomsky N. (1977), Lingwistyka a filozofia: współczesny spór o filozoficzne założenia teorii języka, Warszawa.
  3. Chomsky N. (1982), Zagadnienia teorii składni, Wrocław.
  4. Cieszyńska J. (2011), Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych. Metoda Krakowska, Kraków.
  5. Cieszyńska-Rożek J. (2013), Metoda Krakowska wobec zaburzeń rozwoju dzieci, Kraków.
  6. Cieszyńska-Rożek J., Korendo M. (2016), Wczesna interwencja terapeutyczna w ujęciu metody krakowskiej, [w:] K. Kaczorowska-Bray, S. Milewski (red.), Wczesna interwencja logopedyczna, Gdańsk, s. 380–412
  7. Demel G. (1996), Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Warszawa.
  8. Grabias S. (1997), Język w zachowaniach społecznych, Lublin.
  9. Hymes D. (1980), Socjolingwistyka i etnografia mówienia, [w:] M. Głowiński (red.), Język i społeczeństwo, Warszawa, s. 41–82.
  10. Jastrzębowska G., Pelc-Pękala O. (1999), Diagnoza i terapia opóźnionego rozwoju mowy, [w:] T. Gałkowski, G. Jastrzębowska (red.), Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, Opole, s. 346–362
  11. Kozłowska K. (1996), Pomagamy dzieciom z zaburzeniami mowy. Podręczny poradnik logopedyczny, Kielce.
  12. Kurcz I. (1976), Psycholingwistyka: przegląd problemów badawczych, Warszawa.
  13. Kurcz I. (1987), Język a reprezentacja świata w umyśle, Warszawa.
  14. Lenneberg E. (1967), Biological Foundations of Language, New York.
  15. Machoś M. (2018), Diagnoza bazowych umiejętności komunikacyjnych. Karty obserwacji, Bytom.
  16. Milewski T. (1967), Językoznawstwo, Warszawa.
  17. Pisula E. (2012), Autyzm. Od badań mózgu do praktyki psychologicznej, Sopot.
  18. Saussure F. (1966), Course in General Linguistics, New York.
  19. Stasiak J. (2014), Alalia. Perspektywy opisu, [w:] S. Grabias, M. Kurkowski (red.), Logopedia. Teoria zaburzeń mowy, Lublin, s. 337–358.
  20. Tomasello M. (2002), Kulturowe źródła ludzkiego poznawania, Warszawa.
  21. Vasta R., Haith M., Miller S.A. (1995), Psychologia dziecka, Warszawa.