OPIS CZASOPISMA
Czasopismo Studia Rossica Posnaniensia wydawane jest przez Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukazuje się od 1970 roku, na przestrzeni lat publikowali w nim badacze zatrudnieni w renomowanych ośrodkach slawistycznych całego świata. Czasopismo jest „wizytówką" Instytutu Filologii Rosyjskiej i Ukraińskiej UAM. Dotychczas ukazało się 45 tomów. Do roku 2018 czasopismo ukazywało się jako rocznik, od 2019 roku jest publikowane dwa razy w roku.

INDEKSOWANE W:

DOAJ, CEEOL, CEJSH, ERIH PLUS, EBSCO, PKP index, Index Copernicus - Journals Master List, PBN - Polska Bibliografia Naukowa, POL-index Polska Baza Cytowań, WorldCat, Google Scholar, Arianta, BazHum;

WSKAŹNIKI OCENY CZASOPISMA:

ICV 2020: 100.00

MNiSW: 20

ISSN: 0081-6884 (wersja podstawowa)
e-ISSN: 0081-6884
 
Czasopismo nie pobiera opłaty za publikację artykułów (APCs) oraz oferuje natychmiastowy i darmowy dostęp do opublikowanych tekstów na platformie OJS.
 
PRACE PUBLIKOWANE W CZASOPIŚMIE DOSTĘPNE SĄ NA LICENCJI CREATIVE COMMONS: CC_by-nd/4.0

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie „Studia Rossica Posnaniensia” są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji Creative Commons.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie “Studia Rossica Posnaniensia”  udzielają Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalają na użycie sublicencji Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Autorzy, którzy wykorzystują w swoim tekście cudze utwory (np. ilustracje, fotografie) proszeni są o dostarczenie do redakcji czasopisma zgody na publikację.

Użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych po 2015 roku “Studia Rossica Posnaniensia” tylko w celach niekomercyjnych, pod następującymi warunkami:

https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).
 

Call for papers

2020-12-23

„Od pieriestrojki do Putina i pandemii: humor rosyjski od połowy lat 80. do dzisiaj”

1) Tematyka numeru specjalnego i jej aktualne znaczenie

Termin ‘humor’ bywa rozumiany na wiele różnych sposobów. Czasami znaczenie tego pojęcia traktowane jest bardzo szeroko, nierzadko humor utożsamiany jest z komizmem, choć wiele jego rodzajów łatwiej skojarzyć z powagą, melancholią, a nawet smutkiem. Reprezentacje tego zjawiska znamy z dzieł Nikołaja Gogola, Michaiła Sałtykowa-Szczedrina, Antona Czechowa, Michaiła Zoszczenki, Abrama Terca, Grigorija Gorina czy Fazila Iskandera. Humor odnajdujemy także w licznych formach kulturowych ekspresji, takich jak satyra, komedie filmowe, anekdoty, memy internetowe, etc. W kontekście rosyjskim przywodzi on często na myśl dobrze zakorzenione podejścia teoretyczne (np. Michaiła Bachtina, Władimira Proppa), popularnych autorów (Igora Gubermana, Michaiła Żwanietskiego), pewne tematy (jak polityka, ludzkie wady, stereotypy), gatunki, style czy fakty językowe (humor estradowy, humor żydowski, menippea, sarkazm, cynizm, obsceniczność, hiperbola).

W numerze specjalnym “Studia Rossica Posnaniensia” (2022, tom XLVII/ nr 1) pragniemy skupić się na odkrywaniu nowych perspektyw w badaniach nad humorem i satyrą od pieriestrojki do czasów Putina i pandemii COVID-19. W obecnym okresie próby warto przypomnieć, że oba pojęcia mają długą historię w kontekście rozwoju literatur, języków i kultur słowiańskich. Humor i satyra zawsze były i nadal pozostają ważnym medium refleksji nad najbardziej kluczowymi kwestiami, dotyczącymi ludzkiej egzystencji. Chcielibyśmy kontynuować dyskusję nad złożonością przywołanego problemu we wszystkich jego wariantach, ukazując wielość możliwych perspektyw badawczych, obejmujących także nowe rozważania teoretyczne, metodologie eksperymentalne, podejścia komparatystyczne i interdyscyplinarne. Z całą pewnością nie jest to temat, który określić można mianem zamkniętego lub całkowicie opracowanego. W niniejszym numerze planujemy skupić się szczególnie na kwestiach, związanych z humorem i satyrą u schyłku istnienia Związku Radzieckiego i po jego rozpadzie, jako że jest to okres mniej rozpoznany w badaniach, a jego analiza może przyczynić się do reinterpretacji zjawisk dotyczących zarówno przeszłości, jak i czasów obecnych. W kontekst ten wpisuje się, przykładowo, zauważalna w memach internetowych popularność nawiązań do retoryki czasów sowieckich czy unikalne formy gatunkowe, współegzystujące, kontrolujące lub konkurujące z przyjętymi konwencjami w literaturze współczesnej i postmodernistycznej. Jednym z nich jest gossmeh (госсмех), humor regulowany przez państwo, który przypuszczalnie odpowiadać ma gustom masowym, postrzegany jako odpowiednik radzieckiego humoru dysydenckiego[1]. Choć przez niektórych ten typ humoru może być odrzucany jako „nieśmieszny” czy pozbawiony społecznego krytycyzmu, ogromna popularność kina radzieckiego w XXI wieku, między innymi, motywuje, by przyjrzeć się bliżej aktualnemu znaczeniu tego zjawiska, wykraczając poza kontekst tekstów dysydenckich. Inne kwestie, którym można byłoby się przyjrzeć to, przykładowo, pytanie, w jakim stopniu podział między humorem regulowanym przez państwo a humorem dysydenckim pomaga nam (lub nie) zrozumieć humor jako taki oraz, czy w dzisiejszej Rosji kulturalna działalność satyryczna skierowana do masowego odbiorcy może być traktowana jako gossmeh czy też inny termin powinien zostać wypracowany w tej sferze.

Najnowsze badania nad podejmowanymi zagadnieniami potwierdzają zarówno aktualność problematyki, jak i jej popularność. Publikacja, w Rosji i poza jej granicami, ogromnej ilości zbiorów dowcipów radzieckich miała z pewnością wpływ na rozpowszechnienie niektórych mitów, w tym przekonania, że humor radziecki przyczynił się do rozpadu Związku Radzieckiego czy też stanowił formę władzy obywatelskiej[2]. Badania nad nowym życiem żartów stalinowskich pokazują z kolei, w jaki sposób te same dowcipy były cały czas poddawane „recyklingowi” aż do ery putinowskiej oraz uświadamiają proces gwałtownych przemian, jakim ulegała tematyka żartów, łącznie z występującymi w nich osobami dysydentów, niejednokrotnie stanowiąc źródło parodii i pociechy dla społeczeństwa w trudnych czasach. „Transformacja pokazuje, jak niebezpieczne bywa używanie dowcipów jako źródła informacji o rzeczywistości lub też o nastawieniu ludzi do tej rzeczywistości”[3].

2) Potencjalne tematy i obszary dyskusji mogą dotyczyć, ale nie są ograniczone do, następujących kwestii:

  • Nowe rozważania teoretyczne związane z aktualnym rozumieniem pojęcia satyry, hybrydyzacją konwencji gatunkowych, fundamentalnymi modelami oraz koncepcjami komizmu i humoru w kulturze rosyjskiej;
  • Recepcja humoru radzieckiego w XXI wieku, np. aforyzmów Fainy Raniewskiej w Internecie czy też dziedzictwa ZSRR w serwisie YouTube lub na innych platformach internetowych;
  • Nowe perspektywy badań nad humorem społecznym: gender, relacje klasowe i etniczne, sfery tabu, anegdoty o Nowych Ruskich, korona-dowcipy;
  • Polityczne i historyczne wierszyki z lat 80., 90., 2000. – satyra typu ad-hominem (o Breżniewie, Gorbaczowie, Jelcynie, Czernomydrynie, Ziuganowie, Żyrinowskim, ale także Clintonie, Kohlu, etc.)
  • Gatunki, style i media: gariki, gubariki, dwuszki, aforyzmy, opowiadania, bajki, kukly;
  • Humor w rosyjskich komediach jako adaptacja tradycji literackich i filmowych, takich jak np. gogolowska karykatura i absurd, naśladowanie wizualnej maniery Chaplina (Muratowa, Surikowa, Bortko, Todorowski, Rogożkin, etc.);
  • Intertekstualność jako rozwinięcie wątków, motywów, tradycji literackich we współczesnych tekstach kultury (Koroliow, Pielewin, Sorokin, Krusanow, Aksionow etc.);

3) Terminy i organizacja procesu wydawniczego:

Termin zgłoszenia abstraktów: 28.02.2021

Decyzja zespołu redaktorów o przyjęciu propozycji artykułów: 15.03.2021

Termin zgłoszenia artykułów: 31.08.2021

Wyniki recenzji: 30.10.2021

Termin zgłoszenia artykułów po korekcie: 02.01.2022

Publikacja numeru: 30.06.2022

Język artykułów: rosyjski, niemiecki, angielski, polski;

Abstrakty (1000-1500 znaków, w języku artykułu) prosimy przesyłać pocztą elektroniczną do redaktorów naukowych numeru: Prof. Prof. h.c. Dr Michael Düring (dueringm@slav.uni-kiel.de), Dr Elisa Kriza (elisa.kriza@uni-bamberg.de), Prof. UAM dr hab. Beata Waligórska-Olejniczak (beata.waligorska@amu.edu.pl) do 28 lutego 2021 roku.

Uprzejmie prosimy o zgłaszanie kompletnych artykułów (25,000-40,000 znaków ze spacjami, łącznie z bibliografią) poprzez platformę OJS dostępną na stronie: https://pressto.amu.edu.pl/index.php/strp/login

Szczegółowe wskazówki dla autorów można znaleźć na stronie:

https://pressto.amu.edu.pl/index.php/strp/about/submissions

Więcej informacji o czasopiśmie i jego indeksacji dostępnych jest na stronie czasopisma:

http://srp.amu.edu.pl/en/about-the-journal/

[1] Dobrenko, Yevgeniy A. (Sostavitelʹ bloka) “Gossmekh”, NLO, 3 (121), 2013.

[2] Kristof, Nicholas. “To Beat Trump, Mock Him”. The New York Times. 26 September 2020; Aron, Leon. “Russian Jokes Tell the Brutal Truth”. The Atlantic. 29 November 2019.

[3] Kozintsev, Alexander. “Stalin Jokes and Humor Theory”. Russian Journal of Communication, 2:3-4, 2009:199-214 (204).

Call for papers

2020-05-12

Call for papers

tom XLVI, nr 2 (2021)

PRZESTRZEŃ

Kolejny numer „Studia Rossica Posnaniensia” chcielibyśmy poświęcić problemowi przestrzeni w rosyjskojęzycznych tekstach kultury. Zwrot spacjalny stał się już niemalże oczywistością we współczesnych badaniach kulturoznawczych na całym świecie, jednak wydaje się, że w obszarze szeroko rozumianej rusycystyki wciąż brakuje opracowań związanych z rzeczywistością przestrzenną Rosji, zarówno literaturoznawczych, jak i językoznawczych, w tym komparatystycznych i interdyscyplinarnych. Profil planowanego numeru określać będą zatem deskrypcje krajobrazów kulturowych, miast i regionów, które można traktować jako modele świata bądź zaledwie fragmentaryczne ujęcia przestrzeni lokalnych; geografie regionów transkulturowych Rosji, jak również metaforyka przestrzeni, spacjalne mity fundacyjne, imagologie literackie i filmowe analizowane z punktu widzenia języka, będącego ich tworzywem, czy też (re)interpretacja znaczenia zależności przestrzennych w odniesieniu do ideologii, sytuacji wykluczenia, kontroli czy opresji. Zachęcamy do publikacji tekstów stanowiących analizy wybranych tekstów (case studies), jak i ujęć syntetycznych lub teoretycznych zarysowanego problemu. Mamy nadzieję, że w numerze znajdą się artykuły dedykowane próbom wypracowania i zastosowania nowych metodologii na materiale tekstów historycznych i współczesnych. W tomie jest z pewnością miejsce na refleksje ukierunkowane w stronę narracji tożsamościowych, zakotwiczonych w przestrzeni, interakcji kulturowych w tekstach (autobiograficznych) rosyjskiej emigracji czy motywów i sposobów magizacji rosyjskiej rzeczywistości przestrzennej. Jest to z oczywistych względów zaledwie zarys potencjalnych możliwości eksploracji zaproponowanego tematu.

Zapraszamy serdecznie do udziału w naszym projekcie! Przyjmujemy artykuły o objętości 20000-40000 znaków, przygotowane zgodnie z wytycznymi dla autorów w języku rosyjskim, angielskim, niemieckim lub polskim. Teksty niespełniające wymogów redakcyjnych nie będą przyjmowane do recenzji.

Artykuły przyjmujemy do 30 listopada 2020 roku.

Prosimy zgłaszać teksty przez platformę pressto (https://pressto.amu.edu.pl/index.php/strp/login). W przypadku problemów technicznych prosimy o kontakt z sekretarzem redakcji, email: konrad.rachut@gmail.com lub studia.rossica.posnan@gmail.com.

Aktualizacja platformy PRESSto

2019-12-10

W dniach 11- 20.12.2019r. będzie przeprowadzana aktualizacja platformy PRESSto oraz dostosowanie interfejsu witryny do kolejnej wersji systemu OJS3. W związku z tymi pracami uprzejmie prosimy o o niewprowadzanie nowych artykułów i kont użytkowników. Przerwa w działaniu będzie dotyczyła również obsługi pełnego procesu redakcyjnego. Przepraszamy za powstałe utrudnienia.

Z poważaniem,

Redakcja PRESSto

Tom 46 Nr 2 (2021)

Opublikowane: 2021-10-14

Słowo wstępne

Beata Waligórska-Olejniczak, Bożena Hrynkiewicz-Adamskich

9

Wyświetl wszystkie numery