Claudio Magris: dialektyka harmonii i rozpadu

Main Article Content

Mieczysław Dąbrowski

Abstrakt

Artykuł jest poświęcony twórczości eseistycznej Claudio Magrisa, wybitnego włoskiego eseisty i badacza kultur z obszaru Europy Środkowej oraz Bałkanów. Podstawa rozważań są znane prace Magrisa, zwłaszcza „Mikrokosmosy”, „Dunaj”, „Podróż bez końca”. Autor artykułu wydobywa ważne wątki twórczości Magrisa: wątek nostalgii i melancholii, harmonii i rozpadu. Dokonuje analizy myśli Magrisa, odnosząc wskazane wątki do świata, w którym autor „Dunaju” zakorzenia, najważniejsze według niego, wartości Europy Środkowej. Jest to świat nieistniejącej austro-węgierskiej monarchii sprzed roku 1918, pokazany w kontekście współczesnego rozpadu humanizmu, norm moralnych i totalnego relatywizmu.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
GEOPOETYKA

Bibliografia

  1. Dąbrowski Mieczysław, Ponowoczesna melancholia. Modelowanie rozumienia, w: Literatura i konteksty. Rzeczy teoretyczne. Warszawa, Elipsa 2011, s. 327– 359.
  2. Magris Claudio, Dunaj. Przeł. J. Ugniewska i A. Osmólska-Mętrak. Warszawa, Czytelnik 1999, s. 23.
  3. Magris Claudio, Mikrokosmosy. Przekł. J. Ugniewska i A. Osmólska-Mętrak. Warszawa, Czytelnik 2002, s. 178.
  4. Magris Claudio, Przedmowa do: idem, Podróż bez końca, Przeł. J. Ugniewska. Warszawa, Czytelnik 2009, s. 22–23.
  5. Magris Claudio, Inne morze. Przeł. J. Ugniewska. Warszawa, Czytelnik 2004.
  6. Magris Claudio, Głosy. Monologi. Przeł. J. Ugniewska. Warszawa, PIW 2010, s. 126.
  7. Magris Claudio, Itaka i dalej. Przeł. J. Ugniewska. Sejny, Pogranicze 2009.