Semiotyka dziwactwa
PDF

Słowa kluczowe

curiosity
extravaganza
semiotics
face
film
photography
expression
behavior
manifestation
culture
norm
social norm
freedom
individual
artist
art
comedy
parody
caricature
counter culture
Internet
Facebook
symbolic interaction
network

Jak cytować

Hendrykowski, M. (2018). Semiotyka dziwactwa. Images. The International Journal of European Film, Performing Arts and Audiovisual Communication, 23(32), 231–241. https://doi.org/10.14746/i.2018.32.19

Abstrakt

The author assumes that the curiosity is a type of human expression. It can manifest in various languages and people’s behaviors, e.g.: verbal, mimic, gestural, costume and also by props, hairstyles, makeup etc. Regardless of differences between particular manifestations of the curiosity it is always semiotic. Freaks, eccentrics and weirdos disturb human community’s order and call into question established norms. They do that by their specific behaviors, appearances and individualism. They rectify, transform and change the social reality. The artistic curiosity not infrequently turn out to be the metaphor of an individual lifestyle (e.g. Witkacy, Dali). Freaks in the world of culture are not either savages or barbarians. They express themselves as well as they express their distance from the cultural system. In connection to this thesis, the author assumes that the curiosity is culture-producing.

https://doi.org/10.14746/i.2018.32.19
PDF

Bibliografia

Abriszewski K., Poznanie, zbiorowość, polityka. Analiza teorii aktora-sieci Bruno Latoura, Kraków 2008.

Aronson E., Ludzie, którzy postępują anormalnie, niekoniecznie muszą być szaleńcami, w: E. Aronson, Człowiek istota społeczna, przeł. J. Radzicki, Warszawa 1998.

Caillois R., Żywioł i ład, przeł. A. Tatarkiewicz, Warszawa 1973.

Debord G., Commentaires sur la société du spectacle, Paris 1988.

Debord G., La société du spectacle, Paris 1967.

Debord G., Społeczeństwo spektaklu, przeł. M. Kwaterko, Warszawa 2006.

Douglas M., Ukryte znaczenia. Wybrane szkice antropologiczne, przeł. E. Klekot, Kęty 2007.

Eco U., Semiologia życia codziennego, przeł. J Ugniewska, P. Salwa, Warszawa 1996.

Foucault M., O pożytku z wolności, w: M. Foucault, Historia szaleństwa w dobie klasycyzmu, przeł. H. Kęszycka, Warszawa 1987.

Goffman E., Analiza ramowa. Esej z organizacji doświadczenia, przeł. S. Burdziej, Kraków 2010.

Goffman E., Człowiek w teatrze życia codziennego, przeł. H. Datner-Śpiewak, P. Śpiewak, Warszawa 2000

Jung G.C., Typy psychologiczne, przeł. R. Reszke, Warszawa 1997.

Kępiński A., Melancholia, Warszawa 1974.

Lakoff G., Johnson M., Metafory w naszym życiu, przeł. T.P. Krzeszowski, Warszawa 1988.

Laszlo E., Systemowy obraz świata, przeł. U. Niklas, Warszawa 1978.

Latour B., Splatając na nowo to, co społeczne. Wprowadzenie do teorii aktora-sieci, przeł. K. Abriszewski, A. Derra, Kraków 2010.

Sznajderman M., Błazen. Maski i metafory, Warszawa 2014.

Witkiewicz S.I., Uśmiech kretyna, w: S.I. Witkiewicz, Narkotyki – niemyte dusze, Warszawa 1979.

Autorzy
Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie IMAGES są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie IMAGES udzielają Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons  Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Autorzy, którzy wykorzystują w swoim tekście cudze utwory (np. ilustracje, fotografie) proszeni są o dostarczenie do redakcji czasopisma zgodę na publikację od uprawnionych podmiotów.

Użytkownicy
Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych po 2015 roku IMAGES tylko w calach niekomercyjnych, pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, DOI) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2015 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.